अथर्ववेद · सूक्त 20.127
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.127.1
इदं जना उप श्रुत नराशंस स्तविष्यते ।
षष्टिं सहस्रा नवतिं च कौरम आ रुशमेषु दद्महे ॥ २०.१२७.१ ॥
हे लोकांनो, हे लक्षपूर्वक ऐका — नराशंसाची स्तुती केली जाईल. साठ हजार आणि नव्वद कौरमाला रुशमांमध्ये आम्ही देतो.
20.127.2
उष्ट्रा यस्य प्रवाहणो वधूमन्तो द्विर्दश ।
वर्ष्मा रथस्य नि जिहीडते दिव ईषमाणा उपस्पृशः ॥ २०.१२७.२ ॥
ज्याचे उंट, वधूंसह वीस वाहने, रथाची उंची खाली वाकते — आकाश स्पर्शण्यासाठी झेपावत.
20.127.3
एष इषाय मामहे शतं निष्कान् दश स्रजः ।
त्रीणि शतान्यर्वतां सहस्रा दश गोनाम् ॥ २०.१२७.३ ॥
या दानासाठी आम्ही सन्मानाने शंभर निष्क आणि दहा माळा देतो; तीनशे घोडे आणि दहा हजार गायी.
20.127.4
वच्यस्व रेभ वच्यस्व वृक्षे न पक्वे शकुनः ।
नष्टे जिह्वा चर्चरीति क्षुरो न भुरिजोरिव ॥ २०.१२७.४ ॥
बोल, हे रेभा, बोल — पिकलेल्या झाडावरील पक्ष्याप्रमाणे; हरवलेल्याची जीभ भुरिजूच्या सुरीसारखी खडखडते.
20.127.5
प्र रेभासो मनीषा वृषा गाव इवेरते ।
अमोतपुत्रका एषाममोत गा इवासते ॥ २०.१२७.५ ॥
रेभ गायक बुद्धीने बैलांप्रमाणे आणि गायींप्रमाणे पुढे धावतात; हे अमोतचे पुत्र आहेत — अमोतच्या गायींसारखे बसलेले.
20.127.6
प्र रेभ धीं भरस्व गोविदं वसुविदम् ।
देवत्रेमां वाचं स्रीणीहीषुर्नावीरस्तारम् ॥ २०.१२७.६ ॥
हे रेभा, बुद्धी पुढे आण — गायी आणि संपत्ती मिळवून देणारी बुद्धी; देवांमध्ये ही वाणी बाणासारखी पाठव, मेंढ्या आश्रयाकडे जातात तशी.
20.127.7
राज्ञो विश्वजनीनस्य यो देवोमर्त्यामति ।
वैश्वानरस्य सुष्टुतिमा सुनोता परिक्षितः ॥ २०.१२७.७ ॥
जो देव मर्त्यांच्या पलीकडचा आहे, सर्व लोकांचा राजा अशा वैश्वानराची उत्तम स्तुती परिक्षितासाठी पिळून अर्पण करा.
20.127.8
परिछिन्नः क्षेममकरोत्तम आसनमाचरन् ।
कुलायन् कृण्वन् कौरव्यः पतिर्वदति जायया ॥ २०.१२७.८ ॥
परिच्छिन्नाने आसनावर येऊन कल्याण केले; कौरव्य पती घरटे बांधत पत्नीशी बोलतो.
20.127.9
कतरत्त आ हराणि दधि मन्थां परि श्रुतम् ।
जायाः पतिं वि पृच्छति राष्ट्रे राज्ञः परिक्षितः ॥ २०.१२७.९ ॥
'तुझ्यासाठी कोणते दही व घुसळलेले पेय आणू, जे ऐकले आहे?' परिक्षिताच्या राष्ट्रात पत्नी पतीला विचारते.
20.127.10
अभीवस्वः प्र जिहीते यवः पक्वः पथो बिलम् ।
जनः स भद्रमेधति राष्ट्रे राज्ञः परिक्षितः ॥ २०.१२७.१० ॥
समृद्ध, पिकलेला यव वाटेतून बिळाकडे पसरतो; ते लोक परिक्षिताच्या राष्ट्रात कल्याणाने वाढतात.
20.127.11
इन्द्रः कारुमबूबुधदुत्तिष्ठ वि चरा जनम् ।
ममेदुग्रस्य चर्कृधि सर्व इत्ते पृणादरिः ॥ २०.१२७.११ ॥
इंद्राने कारूला जागवले: 'ऊठ, लोकांमध्ये फिर. माझ्या उग्राला सक्रिय कर; सर्व दाते तुला तृप्त करोत.'
20.127.12
इह गावः प्र जायध्वमिहाश्वा इह पूरुषाः ।
इहो सहस्रदक्षिणोपि पूषा नि षीदति ॥ २०.१२७.१२ ॥
येथे गाई वाढोत, येथे घोडे, येथे पुरुष; येथेच सहस्र-दक्षिणा असलेला पूषा बसतो.
20.127.13
नेमा इन्द्र गावो रिषन् मो आसां गोप रीरिषत् ।
मासाममित्रयुर्जन इन्द्र मा स्तेन ईशत ॥ २०.१२७.१३ ॥
हे इंद्रा, या गायी हानी पावू नयेत; हे गोपा, त्यांपैकी कोणीही नष्ट होऊ नये. हे इंद्रा, त्यांचा शत्रू इच्छिणारा माणूस आणि चोर यांना सत्ता मिळू नये.
20.127.14
उप नो न रमसि सूक्तेन वचसा वयं भद्रेण वचसा वयम् ।
वनादधिध्वनो गिरो न रिष्येम कदा चन ॥ २०.१२७.१४ ॥
तू आमच्याजवळ आनंदित होतोस; सुंदर सूक्त आणि मंगल वचनाने आम्ही (तुझी स्तुती करतो). अरण्यातून उठणाऱ्या ध्वनीप्रमाणे आणि गीतांप्रमाणे आम्ही कधीही नष्ट होऊ नये.