अथर्ववेद · सूक्त 20.135
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.135.1
भुगित्यभिगतः शलित्यपक्रान्तः फलित्यभिष्ठितः ।
दुन्दुभिमाहननाभ्यां जरितरोथामो दैव ॥ २०.१३५.१ ॥
भुक् असे म्हणून जवळ आला; शल् असे म्हणून दूर गेला; फल् असे म्हणून स्थिर झाला. दुंदुभीच्या दोन आघातांनी, हे जरितृ, रोथाम दैव.
20.135.2
कोशबिले रजनि ग्रन्थेर्धानमुपानहि पादम् ।
उत्तमां जनिमां जन्यानुत्तमां जनीन् वर्त्मन्यात् ॥ २०.१३५.२ ॥
कोशबिलात, रात्री, गाठीच्या आसनावर, वहाणेत पाय. उत्तम जन्माला, उत्तम लोकांना, उत्तम स्त्रियांना वाटेवर (आण).
20.135.3
अलाबूनि पृषातकान्यश्वत्थपलाशम् ।
पिपीलिकावतश्वसो विद्युत्स्वापर्णशफो गोशफो जरितरोथामो दैव ॥ २०.१३५.३ ॥
दुधीभोपळे, ठिपक्यांचे, पिंपळाचे पान; मुंगीच्या वारुळासारख्या घोड्यांचे, वीज, चांगल्या पानांचे खूर, गाईचे खूर, हे जरितृ, रोथाम दैव.
20.135.4
वीमे देवा अक्रंसताध्वर्यो क्षिप्रं प्रचर ।
सुसत्यमिद्गवामस्यसि प्रखुदसि ॥ २०.१३५.४ ॥
देव येथे आले, हे अध्वर्यू; लवकर चाल. तू खरोखर गाईंचा आहेस; तू प्रखुद आहेस.
20.135.5
पत्नी यदृश्यते पत्नी यक्ष्यमाणा जरितरोथामो दैव ।
होता विष्टीमेन जरितरोथामो दैव ॥ २०.१३५.५ ॥
पत्नी दिसते तेव्हा, यज्ञ करू इच्छिणारी पत्नी, हे जरितृ, रोथाम दैव. होता विष्टीसह, हे जरितृ, रोथाम दैव.
20.135.6
आदित्या ह जरितरङ्गिरोभ्यो दक्षिणामनयन् ।
तां ह जरितः प्रत्यायंस्तामु ह जरितः प्रत्यायन् ॥ २०.१३५.६ ॥
आदित्यांनी, हे जरितृ, अंगिरसांसाठी दक्षिणा आणली. ती, हे जरितृ, परत दिली; आणि तीही, हे जरितृ, परत दिली.
20.135.7
तां ह जरितर्नः प्रत्यगृभ्णंस्तामु ह जरितर्नः प्रत्यगृभ्णः ।
अहानेतरसं न वि चेतनानि यज्ञान् एतरसं न पुरोगवामः ॥ २०.१३५.७ ॥
हे जरिता, ते तू आमच्याकडून परत स्वीकारलेस; ते तू आमच्याकडून परत स्वीकारलेस. वेगवान घोड्यांप्रमाणे दिवसांना, वेगवान घोड्याप्रमाणे यज्ञांना आम्ही पुढे चालणारे म्हणून वेगळे ओळखतो.
20.135.8
उत श्वेत आशुपत्वा उतो पद्याभिर्यविष्ठः ।
उतेमाशु मानं पिपर्ति ॥ २०.१३५.८ ॥
आणि शुभ्र, वेगाने उडणारा, पायांनी सर्वात तरुण; आणि हा वेगाने मापाला पूर्ण करतो.
20.135.9
आदित्या रुद्रा वसवस्त्वेनु त इदं राधः प्रति गृभ्णीह्यङ्गिरः ।
इदं राधो विभु प्रभु इदं राधो बृहत्पृथु ॥ २०.१३५.९ ॥
हे आदित्यांनो, रुद्रांनो, वसूंनो, तुमच्यानंतर हे दान, हे अङ्गिरा, परत स्वीकार. हे दान विशाल व समर्थ आहे; हे दान महान व विस्तृत आहे.
20.135.10
० देवा ददत्वासुरं तद्वो अस्तु सुचेतनम् ।
युष्मामस्तु दिवेदिवे प्रत्येव गृभायत् ॥ २०.१३५.१० ॥
हे देवांनो, त्यांनी जीवनदायी सामर्थ्य द्यावे; ते तुमच्यासाठी उत्तम चेतना असो. तुमच्यासाठी ते दिवसेंदिवस असेच परत स्वीकारले जावो.
20.135.11
त्वमिन्द्र शर्मरिणा हव्यं पारावतेभ्यः ।
विप्राय स्तुवते वसुवनिं दुरश्रवसे वह ॥ २०.१३५.११ ॥
हे इंद्रा, तू शरण देणाऱ्यासह पारावत पक्ष्यांसाठी हव्य आण; विप्रासाठी, स्तुती करणाऱ्यासाठी, वसूंचा लाभ करणाऱ्यासाठी, दुरश्रवसासाठी आण.
20.135.12
त्वमिन्द्र कपोताय छिन्नपक्षाय वञ्चते ।
श्यामाकं पक्वं पीलु च वारस्मा अकृणोर्बहुः ॥ २०.१३५.१२ ॥
हे इंद्रा, तू कपोतासाठी, छिन्नपक्ष्यासाठी, भटकणाऱ्यासाठी (आण). व्यवस्थित शिजलेले श्यामाक आणि पीलू; त्याच्यासाठी तू भाग विपुल केलास.
20.135.13
अरंगरो वावदीति त्रेधा बद्धो वरत्रया ।
इरामह प्रशंसत्यनिरामप सेधति ॥ २०.१३५.१३ ॥
अरंगर वारंवार बडबडतो; तीन प्रकारे चामड्याच्या दोरीने बांधलेला आहे. तो अन्नाची स्तुती करतो; नको असलेल्याला दूर घालवतो.