अथर्ववेद · सूक्त 20.137
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.137.1
यद्ध प्राचीरजगन्तोरो मण्डूरधाणिकीः ।
हता इन्द्रस्य शत्रवः सर्वे बुद्बुदयाशवः ॥ २०.१३७.१ ॥
पूर्वेकडे गेलेले बेडूक आणि धाणिकी, इंद्राचे सर्व शत्रू मारले गेले; बुडबुडणारे वेगवान सर्वजण.
20.137.2
कपृन् नरः कपृथमुद्दधातन चोदयत खुदत वाजसातये ।
निष्टिग्र्यः पुत्रमा च्यावयोतय इन्द्रं सबाध इह सोमपीतये ॥ २०.१३७.२ ॥
हे नरांनो, कपृनांना, कपृथाला उभारा, प्रेरित करा, ढकला, बक्षीस मिळवण्यासाठी; निष्टिग्र्याच्या पुत्राला येथे कंपित करा; सोमपानासाठी सबाधासह इंद्राला येथे.
20.137.3
दधिक्राव्णो अकारिषं जिष्णोरश्वस्य वाजिनः ।
सुरभि नो मुखा करत्प्र ण आयूंषि तारिषत् ॥ २०.१३७.३ ॥
दधिक्रावनाच्या, विजयी, बलवान अश्वासाठी मी अर्पण केले; ते आमचे मुख सुगंधी करो, आमचे आयुष्य वाढवो.
20.137.4
सुतासो मधुमत्तमाः सोमा इन्द्राय मन्दिनः ।
पवित्रवन्तो अक्षरन् देवान् गच्छन्तु वो मदाः ॥ २०.१३७.४ ॥
पिळलेले, अत्यंत मधुर सोमरस इंद्रासाठी आनंददायक; पवित्र होऊन ते वाहिले; तुमचे आनंद देवांपर्यंत पोहोचोत.
20.137.5
इन्दुरिन्द्राय पवत इति देवासो अब्रुवन् ।
वाचस्पतिर्मखस्यते विश्वस्येशान ओजसा ॥ २०.१३७.५ ॥
'सोमबिंदू इंद्रासाठी वाहतो' असे देव म्हणाले; वाचस्पती यज्ञाचा स्वामी, आपल्या बलाने विश्वाचा ईशान.
20.137.6
सहस्रधारः पवते समुद्रो वाचमीङ्खयः ।
सोमः पती रयीणां सखेन्द्रस्य दिवेदिवे ॥ २०.१३७.६ ॥
सहस्र धारांचा समुद्रासारखा सोम वाहतो, वाणीला प्रेरित करीत; संपत्तींचा स्वामी, इंद्राचा सखा सोम, दिवसेंदिवस.
20.137.7
अव द्रप्सो अंशुमतीमतिष्ठदियानः कृष्णो दशभिः सहस्रैः ।
आवत्तमिन्द्रः शच्या धमन्तमप स्नेहितीर्नृमणा अधत्त ॥ २०.१३७.७ ॥
द्रप्स अंशुमतीवर उतरून उभा राहिला; काळा तो दहा हजारांसह आला. इंद्राने शक्तीने फुंकणाऱ्याला रोखले; मनुष्यांना आनंद देणाऱ्याने शत्रू प्रवाह दूर केले.
20.137.8
द्रप्समपश्यं विषुणे चरन्तमुपह्वरे नद्यो अंशुमत्याः ।
नभो न कृष्णमवतस्थिवांसमिष्यामि वो वृषणो युध्यताजौ ॥ २०.१३७.८ ॥
अंशुमती नदीच्या गुहेत पसरून फिरणारा द्रप्स मी पाहिला. आकाशासारखा काळा उभा राहिलेला त्याला मी तुमच्यासाठी पाठवतो; हे वीरा, युद्धात लढ.
20.137.9
अध द्रप्सो अंशुमत्या उपस्थेऽधारयत्तन्वं तित्विषाणः ।
विशो अदेवीरभ्याचरन्तीर्बृहस्पतिना युजेन्द्रः ससाहे ॥ २०.१३७.९ ॥
मग द्रप्स अंशुमतीच्या मांडीवर आपले शरीर धारण करून तेजस्वी झाला. बृहस्पतीला सोबती करून इंद्राने आक्रमण करणाऱ्या अदेव सेनांना जिंकले.
20.137.10
त्वं ह त्यत्सप्तभ्यो जायमानोऽशत्रुभ्यो अभवः शत्रुरिन्द्र ।
गूल्हे द्यावापृथिवी अन्वविन्दो विभुमद्भ्यो भुवनेभ्यो रणं धाः ॥ २०.१३७.१० ॥
तूच, हे इंद्रा, सात मित्रांसाठी जन्मून, जे शत्रू नाहीत त्यांचा शत्रू झालास. लपलेले द्यावापृथिवी तू शोधून काढलेस; विभुमद लोकांसाठी स्थान ठेवलेस.
20.137.11
त्वं ह त्यदप्रतिमानमोजो वज्रेण वज्रिन् धृषितो जघन्थ ।
त्वं शुष्णस्यावातिरो वधत्रैस्त्वं गा इन्द्र शच्येदविन्दः ॥ २०.१३७.११ ॥
तूच, हे वज्रधारी, अतुलनीय बळ वज्राने धैर्याने मारलेस. शुष्णाला शस्त्रांनी ओलांडलेस; हे इंद्रा, शक्तीने गायी परत मिळवल्यास.
20.137.12
तमिन्द्रं वाजयामसि महे वृत्राय हन्तवे ।
स वृषा वृषभो भुवत् ॥ २०.१३७.१२ ॥
त्या इंद्राला महान वृत्राला मारण्यासाठी आम्ही प्रोत्साहित करतो. तो बलवान वृषभ झाला.
20.137.13
३ इन्द्रः स दामने कृत ओजिष्ठः स मदे हितः ।
द्युम्नी श्लोकी स सोम्यः ॥ २०.१३७.१३ ॥
तो इंद्र बंधनासाठी निर्माण केलेला आहे; तो सर्वात बलवान आहे; मदात स्थापित झालेला आहे. तो तेजस्वी, कीर्तिमान आणि सोमाशी संबंधित आहे.
20.137.14
गिरा वज्रो न संभृतः सबलो अनपच्युतः ।
ववक्ष ऋष्वो अस्तृतः ॥ २०.१३७.१४ ॥
स्तुतीने वज्रासारखा एकत्र केलेला; बलासह, अचल. तो उंच आणि अजिंक्य होऊन वाढतो.