ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 20.139

20.139.1

आ नूनमश्विना युवं वत्सस्य गन्तमवसे ।
प्रास्मै यच्छतमवृकं पृथु छर्दिर्युयुतं या अरातयः ॥ २०.१३९.१ ॥

ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଏବେ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମେ ଦୁହେଁ ବତ୍ସର (ପ୍ରାର୍ଥନାକାରୀର) ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଆସ। ତାକୁ ନିର୍ଭୟ, ବିଶାଳ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ ଏବଂ ଯେଉଁ ଶତ୍ରୁତା ଅଛି ତାହା ଦୂର କର।

यदन्तरिक्षे यद्दिवि यत्पञ्च मानुषामनु ।
नृम्नं तद्धत्तमश्विना ॥ २०.१३९.२ ॥

ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ଯାହା ଅଛି, ଦ୍ୟୁଲୋକରେ ଯାହା ଅଛି, ପାଞ୍ଚ ମାନବ ଜାତିଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯାହା ଅଛି—ସେହି ବଳ ଓ ଧନ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ତୁମେ ଦୁହେଁ ଧାରଣ କର।

ये वां दंसांस्यश्विना विप्रासः परिमामृशुः ।
एवेत्काण्वस्य बोधतम् ॥ २०.१३९.३ ॥

ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ତୁମ ପାଇଁ ଯେଉଁ ବିପ୍ରମାନେ ଅଦ୍ଭୁତ କର୍ମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବିଚାରି ରଚନ୍ତି; ସେହିପରି କାଣ୍ବର (ଋଷିଙ୍କ) କଥା ତୁମେ ଦୁହେଁ ଧ୍ୟାନ ଦିଅ।

अयं वां घर्मो अश्विना स्तोमेन परि षिच्यते ।
अयं सोमो मधुमान् वाजिनीवसू येन वृत्रं चिकेतथः ॥ २०.१३९.४ ॥

ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ଘିଅ (ହବି) ସ୍ତୋତ୍ର ସହ ଚାରିପାଖେ ଢଳାଯାଉଛି। ଏହା ମଧୁର ସୋମ; ହେ ବାଜିନୀବସୁ, ଯଦ୍ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଦୁହେଁ ବୃତ୍ରକୁ ଚିହ୍ନିଲ (ଜିତିଲ)।

यदप्सु यद्वनस्पतौ यदोषधीषु पुरुदंससा कृतम् ।
तेन माविष्टमश्विना ॥ २०.१३९.५ ॥

ଜଳରେ, ବୃକ୍ଷରେ, ଔଷଧିରେ, ହେ ବହୁ ଅଦ୍ଭୁତ କର୍ମକାରୀ, ତୁମେ ଯାହା ରଚିଛ, ତଦ୍ଦ୍ୱାରା, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ମୋ ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କର (ମୋତେ ରକ୍ଷା କର)।