Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 20.143

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

20.143.1

तं वां रथं वयमद्या हुवेम पृथुज्रयमश्विना संगतिं गोः ।
यः सूर्यां वहति वन्धुरायुर्गिर्वाहसं पुरुतमं वसूयुम् ॥ २०.१४३.१ ॥

ହେ ଅଶ୍ଵିନୀଦ୍ୱୟ, ଆଜି ଆମେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ସେହି ବିଶାଳ ବେଗ ରଥକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁ; ତାହା ଗାଈମାନଙ୍କର ସଙ୍ଗମ ଆଡ଼କୁ ଯାଏ। ତାହା ଜୀବନାଧାର ସୂର୍ଯ୍ୟାକୁ ବହନ କରେ; ତାହା ସ୍ତୁତିରେ ଚାଳିତ, ଅତ୍ୟଧିକ ଧନ ଇଚ୍ଛୁକ ରଥ।

20.143.2

युवं श्रियमश्विना देवता तां दिवो नपाता वनथः शचीभिः ।
युवोर्वपुरभि पृक्षः सचन्ते वहन्ति यत्ककुहासो रथे वाम् ॥ २०.१४३.२ ॥

ହେ ଅଶ୍ଵିନୀଦ୍ୱୟ, ତୁମେ ଦୁହେଁ ଦିବ୍ୟ, ଆକାଶର ପୌତ୍ର; ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ସେହି ତେଜ ପାଇଥାଅ। ତୁମ୍ଭ ରଥରେ ଉଚ୍ଚ ପତାକା ବହନ ହେଲେ, ତୁମ୍ଭ ରୂପ ଆଡ଼କୁ ରସଭରା ହବିଷ ଲାଗି ରହେ।

20.143.3

को वामद्या करते रातहव्य ऊतये वा सुतपेयाय वार्कैः ।
ऋतस्य वा वनुषे पूर्व्याय नमो येमानो अश्विना ववर्तत् ॥ २०.१४३.३ ॥

ହେ ଅଶ୍ଵିନୀଦ୍ୱୟ, ଆଜି କିଏ ହବିଷ ଦେଇ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା ପାଇଁ, ସୁତ-ପାନ ପାଇଁ, କିମ୍ବା ମନ୍ତ୍ରରେ, କିମ୍ବା ଋତର ପୁରାତନ ଲାଭ ପାଇଁ ନମସ୍କାର କରେ? ନମସ୍କାରକୁ ସଂଯମ କରୁଥିବା ଉପାସକ ତୁମ୍ଭ ଆଡ଼କୁ ଫେରନ୍ତୁ।

20.143.4

हिरण्ययेन पुरुभू रथेनेमं यज्ञं नासत्योप यातम् ।
पिबाथ इन् मधुनः सोम्यस्य दधथो रत्नं विधते जनाय ॥ २०.१४३.४ ॥

ହେ ନାସତ୍ୟଦ୍ୱୟ, ତୁମ୍ଭର ସୁନାବର୍ଣ୍ଣ, ବହୁରୂପ ରଥରେ ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଆସ। ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ମଧୁର ସୋମ ପାନ କର; ଉପାସକ ଲୋକଙ୍କୁ ଧନରତ୍ନ ଦିଅ।

20.143.5

आ नो यातं दिवो अच्छ पृथिव्या हिरण्ययेन सुवृता रथेन ।
मा वामन्ये नि यमन् देवयन्तः सं यद्ददे नाभिः पूर्व्या वाम् ॥ २०.१४३.५ ॥

ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ ଆଡ଼ୁ; ତୁମ୍ଭର ସୁନାବର୍ଣ୍ଣ, ସହଜରେ ଘୂର୍ଣ୍ଣନ ରଥରେ। ଦେବତାଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଅନ୍ୟମାନେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ରୋକନ୍ତୁ ନାହିଁ; ଯେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭ ପ୍ରାଚୀନ ନାଭି ଏକତ୍ର ଧରାଯାଏ।

20.143.6

नू नो रयिं पुरुवीरं बृहन्तं दस्रा मिमाथामुभयेष्वस्मे ।
नरो यद्वामश्विना स्तोममावन्त्सधस्तुतिमाजमील्हासो अग्मन् ॥ २०.१४३.६ ॥

ହେ ଦସ୍ରଗଣ, ଏବେ ଆମକୁ ବହୁ ବୀରଯୁକ୍ତ ମହାନ ଧନ ଦିଅ; ଉଭୟ ପକ୍ଷରେ ଆମ ପାଇଁ ତାହା ବଢ଼ାଅ। ହେ ନେତା ଅଶ୍ୱିଦ୍ୱୟ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ସ୍ତୋତ୍ରକୁ ରକ୍ଷା କଲ, ସେତେବେଳେ ଅଜମୀଢମାନେ ସମ୍ମିଳିତ ସ୍ତୁତି ସହ ଆସିଲେ।

20.143.7

इहेह यद्वां समना पपृक्षे सेयमस्मे सुमतिर्वाजरत्ना ।
उरुष्यतं जरितारं युवं ह श्रितः कामो नासत्या युवद्रिक् ॥ २०.१४३.७ ॥

ଏଠାରେ ଏଠାରେ ଆମେ ତୁମ ଦୁହିଙ୍କ ସହ ଏକ ମନରେ ମିଳିତ ହେଲେ, ସେହି ସୁମତି ଆମ ପାଇଁ ବିଜୟଧନଯୁକ୍ତ ହେଉ। ହେ ନାସତ୍ୟଗଣ, ତୁମେ ଦୁହେଁ ଗାୟକ ସ୍ତୋତାକୁ ରକ୍ଷା କର; ତୁମ ଉପରେ ଆଶ୍ରିତ କାମନା କେବେ ଅଭାବ ନ ହେଉ।

20.143.8

मधुमतीरोषधीर्द्याव आपो मधुमन् नो भवत्वन्तरिक्षम् ।
क्षेत्रस्य पतिर्मधुमान् नो अस्त्वरिष्यन्तो अन्वेनं चरेम ॥ २०.१४३.८ ॥

ଔଷଧି ମଧୁର ହେଉ, ଦ୍ୟୁଲୋକ ଓ ଜଳ ମଧୁର ହେଉ; ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ଆମ ପାଇଁ ମଧୁର ହେଉ। କ୍ଷେତ୍ରର ପତି ଆମ ପାଇଁ ମଧୁର ହେଉ; ଆମେ ଅହିଂସିତ ହୋଇ ତାଙ୍କ ପଛେ ଚାଲିବା।

20.143.9

पनाय्यं तदश्विना कृतं वां वृषभो दिवो रजसः पृथिव्याः ।
सहस्रं शंसा उत ये गविष्टौ सर्वामित्तामुप याता पिबध्यै ॥ २०.१४३.९ ॥

ହେ ଅଶ୍ୱିଦ୍ୱୟ, ତୁମର ସେ କର୍ମ ପ୍ରଶଂସନୀୟ; ତୁମେ ଦ୍ୟୁଲୋକ, ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ଓ ପୃଥିବୀର ବୃଷଭ। ହଜାରେ ସ୍ତୁତି ଏବଂ ଗବିଷ୍ଟିରେ ଯାହା ଅଛି ସବୁ ତୁମ ନିକଟକୁ ଆସି ପାନ କରିବାକୁ ଆସ।