ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 20.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.16.1
उदप्रुतो न वयो रक्षमाणा वावदतो अभ्रियस्येव घोषाः ।
गिरिभ्रजो नोर्मयो मदन्तो बृहस्पतिमभ्यर्का अनावन् ॥ २०.१६.१ ॥
ଜଳରୁ ଉଡ଼ୁଥିବା ରକ୍ଷକ ପକ୍ଷୀ ପରି, ମେଘ ଗର୍ଜନ ପରି, ପର୍ବତରେ ଝଲସୁଥିବା ତରଙ୍ଗ ପରି, ଆନନ୍ଦରେ ବୃହସ୍ପତି ଆଡ଼କୁ ସ୍ତୁତି ଗୁଞ୍ଜି ଉଠିଲା।
20.16.2
सं गोभिरङ्गिरसो नक्षमाणो भग इवेदर्यमणं निनाय ।
जने मित्रो न दम्पती अनक्ति बृहस्पते वाजयाशूंरिवाजौ ॥ २०.१६.२ ॥
ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ଗାଈମାନଙ୍କ ସହିତ (କିରଣ ସହିତ) ପହଞ୍ଚି ଭଗ ପରି ଅର୍ଯମନଙ୍କୁ ଆଣିଲେ; ମିତ୍ର ଯେପରି ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ମିଳାନ୍ତି, ସେପରି ହେ ବୃହସ୍ପତି, ଯୁଦ୍ଧରେ ଦ୍ରୁତ ଅଶ୍ୱ ପରି ଆମକୁ ଆଗେଇ ନିଅ।
20.16.3
साध्वर्या अतिथिनीरिषिरा स्पार्हाः सुवर्णा अनवद्यरूपाः ।
बृहस्पतिः पर्वतेभ्यो वितूर्या निर्गा ऊपे यवमिव स्थिविभ्यः ॥ २०.१६.३ ॥
ଭଲ ଭାବେ ପରିଚାଳିତ ଯଜ୍ଞ, ଅତିଥିକୁ ପଥ ଦେଖାଉଥିବା, ଦ୍ରୁତ, ଆକାଂକ୍ଷିତ, ସୁବର୍ଣ୍ଣବର୍ଣ୍ଣ, ନିର୍ଦୋଷ ରୂପବିଶିଷ୍ଟ; ବୃହସ୍ପତି ପର୍ବତରୁ ଭାଙ୍ଗି ଗାଈମାନଙ୍କୁ ଗୁହାଳରୁ ବାହାର କଲେ, ଗୋଦାମରୁ ଯବ କାଢ଼ିବା ପରି।
20.16.4
आप्रुषायन् मधुना ऋतस्य योनिमवक्षिपन्न् अर्क उल्कामिव द्योः ।
बृहस्पतिरुद्धरन्न् अश्मनो गा भूम्या उद्नेव वि त्वचं बिभेद ॥ २०.१६.४ ॥
ଋତର ଉତ୍ସକୁ ମହୁରେ ସିଞ୍ଚନ କରି ସେମାନେ ଆସିଲେ; ଆକାଶରୁ ଅଗ୍ନିଖଣ୍ଡ ପକାଇବା ପରି କିରଣ ପକାଇଲେ; ବୃହସ୍ପତି ପଥରରୁ ଗାଈମାନଙ୍କୁ ଉଠାଇଲେ, ଜଳ ଭୂମିର ଚର୍ମ ଭାଙ୍ଗିବା ପରି ଆବରଣ ଚିରିଲେ।
20.16.5
अप ज्योतिषा तमो अन्तरिक्षदुद्नः शीपालमिव वात आजत् ।
बृहस्पतिरनुमृश्या वलस्याभ्रमिव वात आ चक्र आ गाः ॥ २०.१६.५ ॥
ଆଲୋକରେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଅନ୍ତରୀକ୍ଷରୁ ଦୂର କଲେ, ପବନ ଜଳର ଶେଓଳ ତଡ଼ିବା ପରି; ବୃହସ୍ପତି ବଳଙ୍କୁ ଖୋଜି, ପବନ ମେଘକୁ ଫେରାଇବା ପରି ଗାଈମାନଙ୍କୁ ଫେରାଇଲେ।
20.16.6
यदा वलस्य पीयतो जसुं भेद्बृहस्पतिरग्नितपोभिरर्कैः ।
दद्भिर्न जिह्वा परिविष्टमाददाविर्निधींरकृणोदुस्रियाणाम् ॥ २०.१६.६ ॥
ବଳ ପାନ କରୁଥିବା ଜସୁକୁ ବୃହସ୍ପତି ଅଗ୍ନିତପ ଓ ମନ୍ତ୍ରରେ ଭେଦିଲେ, ସେତେବେଳେ ଦାନ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ଜିଭ ପରି ଘେରିଥିବାକୁ ସେ ଧରିଲେ ଏବଂ ଗାଈମାନଙ୍କର ନିଧି ପ୍ରକାଶ କଲେ।
20.16.7
बृहस्पतिरमत हि त्यदासां नाम स्वरीणां सदने गुहा यत् ।
आण्डेव भित्वा शकुनस्य गर्भमुदुस्रियाः पर्वतस्य त्मनाजत् ॥ २०.१६.७ ॥
ବୃହସ୍ପତି ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସେହି ସ୍ୱରୀ-ଗାଈମାନଙ୍କର ନାମ ଜାଣିଲେ, ଯାହା ଗୁମ୍ଫା ମଧ୍ୟରେ ସେମାନଙ୍କ ବାସରେ ଲୁଚି ରହିଥିଲା; ଅଣ୍ଡା ଭାଙ୍ଗି ପକ୍ଷୀର ଗର୍ଭ ପରି, ପର୍ବତ ନିଜେ ଉଷା-ଗାଈମାନଙ୍କୁ ବାହାର କରି ଚଳାଇଲା।
20.16.8
अश्नापिनद्धं मधु पर्यपश्यन् मत्स्यं न दीन उदनि क्षियन्तम् ।
निष्टज्जभार चमसं न वृक्षाद्बृहस्पतिर्विरवेणा विकृत्य ॥ २०.१६.८ ॥
ପଥରରେ ବନ୍ଧା ମଧୁ ସେମାନେ ଦେଖିଲେ, ଜଳରେ ଥିବା ମାଛକୁ ଦୀନ ମଣିଷ ଦେଖେ ସେପରି; ବୃହସ୍ପତି ଗର୍ଜନ ସହିତ କାଟି, ଗଛରୁ ପାତ୍ର ନେବା ପରି ତାହାକୁ ବାହାର କଲେ।
20.16.9
सोषामविन्दत्स स्वः सो अग्निं सो अर्केण वि बबाधे तमांसि ।
बृहस्पतिर्गोवपुषो वलस्य निर्मज्जानं न पर्वणो जभार ॥ २०.१६.९ ॥
ସେ ଉଷାକୁ ପାଇଲେ, ସ୍ୱର୍ଗ (ଆଲୋକ) ପାଇଲେ, ଅଗ୍ନି ପାଇଲେ; ମନ୍ତ୍ରରେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂରେଇ ଦେଲେ। ବୃହସ୍ପତି ଗୋରୂପୀ ବଳର ଡୁବିଥିବା ଅଙ୍ଗକୁ, ଗଣ୍ଠିରୁ ପରି, ବାହାର କଲେ।
20.16.10
हिमेव पर्णा मुषिता वनानि बृहस्पतिनाकृपयद्वलो गाः ।
अनानुकृत्यमपुनश्चकार यात्सूर्यामासा मिथ उच्चरातः ॥ २०.१६.१० ॥
ତୁଷାରରେ ପତ୍ର ପରି ଚୋରି ହୋଇଥିବା ବନ; ବୃହସ୍ପତି ବଳକୁ, ଗାଈମାନଙ୍କ ପାଇଁ, କମ୍ପାଇଲେ। ପୁନର୍ବାର ନ ହେବା କର୍ମ ସେ କଲେ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ପରସ୍ପର ଚାରିପାଖରେ ଉପରେ ଗତି କଲେ।
20.16.11
अभि श्यावं न कृशनेभिरश्वं नक्षत्रेभिः पितरो द्यामपिंशन् ।
रात्र्यां तमो अदधुर्ज्योतिरहन् बृहस्पतिर्भिनदद्रिं विदद्गाः ॥ २०.१६.११ ॥
କଳା ଘୋଡାକୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଲଗାମରେ ସଜାଇବା ପରି, ପିତୃମାନେ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଦ୍ୟୁଲୋକକୁ ସଜାଇଲେ। ରାତ୍ରିରେ ଅନ୍ଧକାର ଓ ଦିନରେ ଆଲୋକ ରଖିଲେ। ବୃହସ୍ପତି ପର୍ବତ ଭାଙ୍ଗି ଗାଈମାନଙ୍କୁ ପାଇଲେ।
20.16.12
इदमकर्म नमो अभ्रियाय यः पूर्वीरन्वानोनवीति ।
बृहस्पतिः स हि गोभिः सो अश्वैः स वीरेभिः स नृभिर्नो वयो धात् ॥ २०.१६.१२ ॥
ମେଘସମ୍ବନ୍ଧୀ ପ୍ରତି ଆମେ ଏହି ନମସ୍କାର କରିଲୁ। ଯିଏ ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ବାରମ୍ବାର ସ୍ତୁତି କରେ, ସେ ସେ ହିଁ। ସେ ବୃହସ୍ପତି ଗାଈ, ଘୋଡା, ବୀର ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ଅନ୍ନବଳ ଦେଉନ୍ତୁ।