அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 20.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.16.1
उदप्रुतो न वयो रक्षमाणा वावदतो अभ्रियस्येव घोषाः ।
गिरिभ्रजो नोर्मयो मदन्तो बृहस्पतिमभ्यर्का अनावन् ॥ २०.१६.१ ॥
நீரிலிருந்து எழும் பறவைகள் காப்பவை போலவும், மேகத்தின் முழக்கங்கள் போலவும், மலைகளில் ஒளிரும் அலைகள் போலவும், மகிழ்ச்சியுடன் பிருஹஸ்பதியை நோக்கி பாடல்கள் ஒலித்தன.
20.16.2
सं गोभिरङ्गिरसो नक्षमाणो भग इवेदर्यमणं निनाय ।
जने मित्रो न दम्पती अनक्ति बृहस्पते वाजयाशूंरिवाजौ ॥ २०.१६.२ ॥
அங்கிரசர்கள் பசுக்களுடன் வந்து பகனைப் போல அர்யமனை அழைத்துச் சென்றனர்; மித்திரன் மக்களிடையே தம்பதியரை இணைப்பது போல, ஓ பிருஹஸ்பதி, போரில் விரைந்த குதிரைகளைப் போல எங்களை முன்னெடுப்பாயாக.
20.16.3
साध्वर्या अतिथिनीरिषिरा स्पार्हाः सुवर्णा अनवद्यरूपाः ।
बृहस्पतिः पर्वतेभ्यो वितूर्या निर्गा ऊपे यवमिव स्थिविभ्यः ॥ २०.१६.३ ॥
நன்கு நடத்தப்படும் வேள்விகள், விருந்தினருக்கு வழி காட்டுபவை, விரைவானவை, விரும்பத்தக்கவை, பொன்னிறமானவை, குறையற்ற வடிவுடையவை; பிருஹஸ்பதி மலைகளிலிருந்து உடைத்து பசுக்களைத் தொழுவத்திற்கு வெளியே கொண்டு வந்தார், களஞ்சியங்களிலிருந்து வாற்கோதுமையை எடுப்பது போல.
20.16.4
आप्रुषायन् मधुना ऋतस्य योनिमवक्षिपन्न् अर्क उल्कामिव द्योः ।
बृहस्पतिरुद्धरन्न् अश्मनो गा भूम्या उद्नेव वि त्वचं बिभेद ॥ २०.१६.४ ॥
ருதத்தின் பிறப்பிடத்தை தேனால் நனைத்தபடி அவர்கள் வந்தனர்; வானிலிருந்து ஒளிக்கொள்ளி விழுவது போல ஒளிக்கதிர் எறிந்தனர்; பிருஹஸ்பதி கல்லிலிருந்து பசுக்களை உயர்த்தி, நீர் பூமியின் தோலைப் பிளப்பது போல மூடியை உடைத்தார்.
20.16.5
अप ज्योतिषा तमो अन्तरिक्षदुद्नः शीपालमिव वात आजत् ।
बृहस्पतिरनुमृश्या वलस्याभ्रमिव वात आ चक्र आ गाः ॥ २०.१६.५ ॥
ஒளியால் இருளை வானிலிருந்து விலக்கினார், நீரின் பாசியை காற்று அடித்துச் செல்வது போல; பிருஹஸ்பதி வலனைத் தேடிக் கண்டு, காற்று மேகத்தைத் திருப்புவது போல பசுக்களைத் திரும்பக் கொண்டு வந்தார்.
20.16.6
यदा वलस्य पीयतो जसुं भेद्बृहस्पतिरग्नितपोभिरर्कैः ।
दद्भिर्न जिह्वा परिविष्टमाददाविर्निधींरकृणोदुस्रियाणाम् ॥ २०.१६.६ ॥
வலன் பருகிக்கொண்டிருந்த ஜசுவை பிருஹஸ்பதி அக்னியின் தவங்களாலும் மந்திரங்களாலும் பிளந்தபோது, பற்களால் நாக்கு சூழப்பட்டதுபோல் சூழப்பட்டதை அவர் பற்றிக்கொண்டார்; பசுக்களின் பொக்கிஷங்களை வெளிப்படுத்தினார்.
20.16.7
बृहस्पतिरमत हि त्यदासां नाम स्वरीणां सदने गुहा यत् ।
आण्डेव भित्वा शकुनस्य गर्भमुदुस्रियाः पर्वतस्य त्मनाजत् ॥ २०.१६.७ ॥
பிருஹஸ்பதி நிச்சயமாக அந்த ஸ்வரீ பசுக்களின் அந்தப் பெயரை அறிந்தார்; குகையில் அவற்றின் இருப்பிடத்தில் மறைந்திருந்ததை; முட்டையை உடைப்பதுபோல் பறவையின் கருவைப் போல் மலை தன்னாலேயே உஷா-பசுக்களை வெளியே ஓட்டியது.
20.16.8
अश्नापिनद्धं मधु पर्यपश्यन् मत्स्यं न दीन उदनि क्षियन्तम् ।
निष्टज्जभार चमसं न वृक्षाद्बृहस्पतिर्विरवेणा विकृत्य ॥ २०.१६.८ ॥
கல்லால் கட்டப்பட்ட தேனை அவர்கள் கண்டனர், நீரில் வாழும் மீனை ஏழை மனிதன் காண்பதுபோல்; பிருஹஸ்பதி முழக்கத்துடன் வெட்டி, மரத்திலிருந்து கிண்ணத்தை எடுப்பதுபோல் அதை வெளியே எடுத்தார்.
20.16.9
सोषामविन्दत्स स्वः सो अग्निं सो अर्केण वि बबाधे तमांसि ।
बृहस्पतिर्गोवपुषो वलस्य निर्मज्जानं न पर्वणो जभार ॥ २०.१६.९ ॥
அவர் உஷாவைக் கண்டடைந்தார், அவர் ஸ்வர்க்கத்தைக் கண்டடைந்தார், அவர் அக்னியைக் கண்டடைந்தார்; மந்திரத்தால் இருள்களை விலக்கினார். பிருஹஸ்பதி பசுவுருவான வலனின் மூழ்கியிருந்த உறுப்பை, மூட்டிலிருந்து போல, எடுத்தார்.
20.16.10
हिमेव पर्णा मुषिता वनानि बृहस्पतिनाकृपयद्वलो गाः ।
अनानुकृत्यमपुनश्चकार यात्सूर्यामासा मिथ उच्चरातः ॥ २०.१६.१० ॥
பனியால் இலைகள் போல் திருடப்பட்ட காடுகள்; பிருஹஸ்பதி வலனை பசுக்களுக்காக நடுங்கச் செய்தார். மீண்டும் செய்யமுடியாத செயலைச் செய்தார்; சூரியனும் சந்திரனும் ஒருவரையொருவர் சுற்றி மேலே சஞ்சரித்தனர்.
20.16.11
अभि श्यावं न कृशनेभिरश्वं नक्षत्रेभिः पितरो द्यामपिंशन् ।
रात्र्यां तमो अदधुर्ज्योतिरहन् बृहस्पतिर्भिनदद्रिं विदद्गाः ॥ २०.१६.११ ॥
கருங்குதிரையை கூர்மையான கடிவாளங்களால் அலங்கரிப்பது போல, முன்னோர்கள் நட்சத்திரங்களால் வானத்தை அலங்கரித்தனர். இரவில் இருளையும் பகலில் ஒளியையும் வைத்தனர். பிருஹஸ்பதி மலையைப் பிளந்து பசுக்களைக் கண்டடைந்தார்.
20.16.12
इदमकर्म नमो अभ्रियाय यः पूर्वीरन्वानोनवीति ।
बृहस्पतिः स हि गोभिः सो अश्वैः स वीरेभिः स नृभिर्नो वयो धात् ॥ २०.१६.१२ ॥
மேகத்தைச் சேர்ந்தவனுக்கு நாம் இந்த வணக்கத்தைச் செலுத்தினோம். பழையவர்களை மீண்டும் மீண்டும் போற்றுபவன் அவனே. அந்த பிருஹஸ்பதியே பசுக்களாலும் குதிரைகளாலும் வீரர்களாலும் மனிதர்களாலும் நமக்கு உணவைத் தரட்டும்.