अथर्ववेद · सूक्त 20.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.21.1
न्यू षु वाचं प्र महे भरामहे गिर इन्द्राय सदने विवस्वतः ।
नू चिद्धि रत्नं ससतामिवाविदन् न दुष्टुतिर्द्रविणोदेषु शस्यते ॥ २०.२१.१ ॥
आता आम्ही इंद्रासाठी चांगली वाणी उंच स्वरात अर्पण करतो; विवस्वानाच्या सदनात स्तुतिगीते समर्पित करतो. झोपलेले लोक रत्न मिळवत नाहीत, तसेच वाईट स्तुती धनदात्यांमध्ये प्रशंसित होत नाही.
20.21.2
दुरो अश्वस्य दुर इन्द्र गोरसि दुरो यवस्य वसुन इनस्पतिः ।
शिक्षानरः प्रदिवो अकामकर्शनः सखा सखिभ्यस्तमिदं गृणीमसि ॥ २०.२१.२ ॥
हे इंद्रा, तू अश्वाचे द्वार, गाईंचे द्वार, यवाचे द्वार; धनाचा स्वामी आहेस. शिक्षा देणारा नेता, प्राचीनांचा रक्षक, अनिच्छितांना पीडणारा, मित्रांचा मित्र; त्या तुला आम्ही या स्तुतीने गातो.
20.21.3
शचीव इन्द्र पुरुकृद्द्युमत्तम तवेदिदमभितश्चेकिते वसु ।
अतः संगृभ्याभिभूत आ भर मा त्वायतो जरितुः काममूनयीः ॥ २०.२१.३ ॥
हे शचीवान इंद्रा, बहुकर्मा, अत्यंत तेजस्वी! तुझेच हे धन चहूकडे प्रकट आहे. म्हणून हे पराजेत्या, ते एकत्र करून आण; तुला इच्छिणाऱ्या स्तोत्याची इच्छा अपूर्ण ठेवू नकोस.
20.21.4
एभिर्द्युभिर्सुमना एभिरिन्दुभिर्निरुन्धानो अमतिं गोभिरश्विना ।
इन्द्रेण दस्युं दरयन्त इन्दुभिर्युतद्वेषसः समिषा रभेमहि ॥ २०.२१.४ ॥
या दिवसांसह प्रसन्न मनाने, या सोमबिंदूंनी, गाईंसह अभाव दूर करत, हे अश्विनौ! इंद्रासह दस्युला फोडत, सोमबिंदूंनी द्वेष दूर करून आम्ही अन्नाशी संयुक्त होतो.
20.21.5
समिन्द्र राया समिषा रभेमहि सं वाजेभिः पुरुश्चन्द्रैरभिद्युभिः ।
सं देव्या प्रमत्या वीरशुष्मया गोअग्रयाश्वावत्या रभेमहि ॥ २०.२१.५ ॥
हे इंद्रा, धन आणि अन्नासह आम्ही संयुक्त होतो; अनेक आनंददायी, तेजस्वी बलांसह संयुक्त होतो. दिव्य प्रज्ञा, वीर बल आणि गाई-घोड्यांनी युक्त समृद्धीसह आम्ही संयुक्त होतो.
20.21.6
ते त्वा मदा अमदन् तानि वृष्ण्या ते सोमासो वृत्रहत्येषु सत्पते ।
यत्कारवे दश वृत्राण्यप्रति बर्हिष्मते नि सहस्राणि बर्हयः ॥ २०.२१.६ ॥
हे सत्पते, ते मद तुला आनंदित करीत होते, ती वीर कृत्ये, वृत्रवधांमध्ये ते सोमबिंदू तुला आनंदित करीत होते. कारूसाठी, बर्हिवर अप्रतिम असणाऱ्यासाठी, तू दहा वृत्र आणि हजारो जणांना पाडलेस तेव्हा.
20.21.7
युधा युधमुप घेदेषि धृष्णुया पुरा पुरं समिदं हंस्योजसा ।
नम्या यदिन्द्र सख्या परावति निबर्हयो नमुचिं नाम मायिनम् ॥ २०.२१.७ ॥
तू युद्धातून युद्धाकडे धैर्याने जातोस; किल्ल्यामागून किल्ला, हे सर्व तू आपल्या बलाने प्रहार करतोस. इंद्रा, तू मैत्रीने दुरून मायावी नमुचीला वाकवून पाडलास तेव्हा.
20.21.8
त्वं करञ्जमुत पर्णयं वधीस्तेजिष्ठयातिथिग्वस्य वर्तनी ।
त्वं शता वङ्गृदस्याभिनत्पुरोऽनानुदः परिषूता ऋजिश्वना ॥ २०.२१.८ ॥
तू करंज आणि पर्णय वृक्ष पाडलेस; सर्वात तीक्ष्ण बलाने अतिथिग्वाचे मार्गही. तू वंगृदाचे शंभर किल्ले फोडलेस, न वाकणारे, वेढलेले, ऋजिश्वनासह.
20.21.9
त्वमेतां जनराज्ञो द्विर्दशाबन्धुना सुश्रवसोपजग्मुषः ।
षष्टिं सहस्रा नवतिं नव श्रुतो नि चक्रेण रथ्या दुष्पदावृणक् ॥ २०.२१.९ ॥
तू या जन-राजांना, बंधुहीनांना, सुश्रवसासह आलेल्यांना, वीस जणांना; साठ हजार, नव्व्याण्णव, प्रसिद्ध (सुश्रवस) यांना; चक्राने, रथचक्रांनी, दुष्टपाद शत्रूंना तू वेढलेस.
20.21.10
त्वमाविथ सुश्रवसं तवोतिभिस्तव त्रामभिरिन्द्र तूर्वयाणम् ।
त्वमस्मै कुत्समतिथिग्वमायुं महे राज्ञे यूने अरन्धनायः ॥ २०.२१.१० ॥
तू सुश्रवसाचे तुझ्या साहाय्याने रक्षण केलेस; इंद्रा, तुझ्या संरक्षणांनी तूर्वयाणाचे. याच्यासाठी तू कुत्स, अतिथिग्व, आयु यांना महान राजा आणि तरुणासाठी (साहाय्यरूपाने) दिलेस.
20.21.11
य उदृचीन्द्र देवगोपाः सखायस्ते शिवतमा असाम ।
त्वां स्तोषाम त्वया सुवीरा द्राघीय आयुः प्रतरं दधानाः ॥ २०.२१.११ ॥
हे इंद्रा, उंच उठणाऱ्या देवांनी रक्षिलेले तुझे मित्र आम्ही अत्यंत कल्याणकारी व्हावे; आम्ही तुझी स्तुती करू; तुझ्या साहाय्याने उत्तम वीर पुत्रांसह दीर्घ आयुष्य अधिक पुढे धारण करू.