અથર્વવેદ · સૂક્ત 20.22

20.22.1

अभि त्वा वृषभा सुते सुतं सृजामि पीतये ।
तृम्पा व्यश्नुही मदम् ॥ २०.२२.१ ॥

હે વૃષભ! સોમ-અભિષવ પર તારા માટે નિચોવેલો સોમ પીવા માટે હું રેડું છું. તૃપ્ત થા, મદને સંપૂર્ણ પામ.

मा त्वा मूरा अविष्यवो मोपहस्वान आ दभन् ।
माकीं ब्रह्मद्विषो वनः ॥ २०.२२.२ ॥

મૂર્ખ, હાનિ ઇચ્છનારા અને ઉપહાસ કરનારા તને ન સતાવે. બ્રહ્મના દ્વેષીઓ ક્યારેય તને જીતે નહીં.

इह त्वा गोपरीणसा महे मन्दन्तु राधसे ।
सरो गौरो यथा पिब ॥ २०.२२.३ ॥

અહીં ગોસંપત્તિથી સમૃદ્ધ આ (સોમ) મહાન ધન માટે તને આનંદિત કરે. જંગલી બળદ સરોવરનું પાણી પીએ તેમ તું પી.

अभि प्र गोपतिं गिरेन्द्रमर्च यथा विदे ।
सूनुं सत्यस्य सत्पतिम् ॥ २०.२२.४ ॥

ગોપતિ ઇન્દ્રની ગીતથી સારી રીતે સ્તુતિ કર, જેથી તે જાણે. તે સત્યનો પુત્ર અને સજ્જનોનો સ્વામી છે.

आ हरयः ससृज्रिरेऽरुषीरधि बर्हिषि ।
यत्राभि संनवामहे ॥ २०.२२.५ ॥

લાલ હરિ ઘોડાઓ પવિત્ર દર્ભ પર અહીં છોડવામાં આવ્યા છે; ત્યાં આપણે એકઠા થઈને તેમની તરફ જઈએ છીએ.

इन्द्राय गाव आशिरं दुदुह्रे वज्रिणे मधु ।
यत्सीमुपह्वरे विदत् ॥ २०.२२.६ ॥

વજ્રધારી ઇન્દ્ર માટે ગાયોએ મધુર આશિર (દૂધ-સોમ મિશ્રણ) દોહ્યું; જ્યારે તેણે તેને ખાડામાં શોધ્યું.