Atharvaveda · Sūkta 20.22

20.22.1

अभि त्वा वृषभा सुते सुतं सृजामि पीतये ।
तृम्पा व्यश्नुही मदम् ॥ २०.२२.१ ॥

Ó touro! Na prensagem derramo para ti o soma espremido, para que bebas. Sacia-te e recebe plenamente o mada.

मा त्वा मूरा अविष्यवो मोपहस्वान आ दभन् ।
माकीं ब्रह्मद्विषो वनः ॥ २०.२२.२ ॥

Que os tolos, os que desejam o mal e os zombadores não te façam mal. Que os que odeiam o brahman jamais te vençam.

इह त्वा गोपरीणसा महे मन्दन्तु राधसे ।
सरो गौरो यथा पिब ॥ २०.२२.३ ॥

Aqui, ricos em gado, que estes te alegrem para grande riqueza. Como o boi selvagem bebe do lago, assim bebe tu.

अभि प्र गोपतिं गिरेन्द्रमर्च यथा विदे ।
सूनुं सत्यस्य सत्पतिम् ॥ २०.२२.४ ॥

Louva bem Indra, senhor das vacas, com o canto, para que ele saiba. Ele é filho da verdade, senhor dos justos.

आ हरयः ससृज्रिरेऽरुषीरधि बर्हिषि ।
यत्राभि संनवामहे ॥ २०.२२.५ ॥

Os cavalos fulvos foram soltos aqui sobre a relva sagrada, onde nos reunimos e avançamos até eles.

इन्द्राय गाव आशिरं दुदुह्रे वज्रिणे मधु ।
यत्सीमुपह्वरे विदत् ॥ २०.२२.६ ॥

Para Indra, portador do raio, as vacas ordenharam uma mistura doce (āśira), quando ele a encontrou na cavidade.