अथर्ववेद · सूक्त 20.24

20.24.1

उप नः सुतमा गहि सोममिन्द्र गवाशिरम् ।
हरिभ्यां यस्ते अस्मयुः ॥ २०.२४.१ ॥

हे इंद्रा, दुधात मिसळलेल्या या पिळलेल्या सोमाजवळ आमच्याकडे ये; आम्हांला इच्छिणाऱ्या तुझ्या दोन हरि अश्वांसह ये.

तमिन्द्र मदमा गहि बर्हिष्ठां ग्रावभिः सुतम् ।
कुविन् न्वस्य तृप्णवः ॥ २०.२४.२ ॥

हे इंद्रा, दगडांनी पिळलेल्या आणि दर्भावर ठेवलेल्या त्या मादक सोमाजवळ ये; आता खरोखर त्याने तृप्त हो.

इन्द्रमित्था गिरो ममाछागुरिषिता इतः ।
आवृते सोमपीतये ॥ २०.२४.३ ॥

माझी ही स्तुतीवचने अशी येथून इंद्राकडे पाठवलेली जात आहेत; सोम पिण्यासाठी, आच्छादित स्थानातून.

इन्द्रं सोमस्य पीतये स्तोमैरिह हवामहे ।
उक्थेभिः कुविदागमत् ॥ २०.२४.४ ॥

सोम पिण्यासाठी येथे स्तोत्रांनी इंद्राला आवाहन करतो; उक्थांनी तो खरोखर येवो.

इन्द्र सोमाः सुता इमे तान् दधिष्व शतक्रतो ।
जठरे वाजिनीवसो ॥ २०.२४.५ ॥

हे इंद्रा, हे सोम पिळलेले आहेत; हे शतक्रतो, हे वाजिनीवसो, ते तू आपल्या उदरात धारण कर.

विद्मा हि त्वा धनंजयं वाजेषु दधृषं कवे ।
अधा ते सुम्नमीमहे ॥ २०.२४.६ ॥

हे कवी, आम्ही तुला धनंजय आणि युद्धांत निर्भय म्हणून खरोखर जाणतो; म्हणून आम्ही तुझी कृपा मागतो.

इममिन्द्र गवाशिरं यवाशिरं च नः पिब ।
आगत्या वृषभिः सुतम् ॥ २०.२४.७ ॥

हे इंद्रा, दूध व जव मिसळलेला हा सोम आमच्यासाठी प्या; वृषभांसह येऊन पिळलेला हा सोम प्या.

तुभ्येदिन्द्र स्व ओक्ये सोमं चोदामि पीतये ।
एष रारन्तु ते हृदि ॥ २०.२४.८ ॥

हे इंद्रा, तुझ्या स्वतःच्या निवासात तुझ्या पानासाठी मी तुझ्यासाठी सोमाला प्रेरित करतो; हा तुझे हृदय आनंदित करो.

त्वां सुतस्य पीतये प्रत्नमिन्द्र हवामहे ।
कुशिकासो अवस्यवः ॥ २०.२४.९ ॥

हे इंद्रा, पिळलेला सोम पिण्यासाठी प्राचीन अशा तुला आम्ही आवाहन करतो; साहाय्य इच्छिणारे कुशिक.