अथर्ववेद · सूक्त 20.25
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.25.1
अश्वावति प्रथमो गोषु गच्छति सुप्रावीरिन्द्र मर्त्यस्तवोतिभिः ।
तमित्पृणक्षि वसुना भवीयसा सिन्धुमापो यथाभितो विचेतसः ॥ २०.२५.१ ॥
घोड्यांनी समृद्ध असलेला मर्त्य प्रथम गाईंकडे जातो; हे इंद्रा, तुझ्या संरक्षणाने तो उत्तम संतती मिळवतो. त्यालाच तू विपुल धनाने भरतोस, जसे सर्वत्र वाहणाऱ्या नदीला पाणी भरते.
20.25.2
आपो न देवीरुप यन्ति होत्रियमवः पश्यन्ति विततं यथा रजः ।
प्राचैर्देवासः प्र णयन्ति देवयुं ब्रह्मप्रियं जोषयन्ते वरा इव ॥ २०.२५.२ ॥
दिव्य जलांप्रमाणे ते होत्याजवळ येतात; खालून ते विस्तीर्ण अंतराळ पाहतात. पूर्वेकडील स्तोत्रांनी देव देवेच्छुकाला पुढे नेतात; ब्रह्मप्रियाला श्रेष्ठांप्रमाणे संतुष्ट करतात.
20.25.3
अधि द्वयोरदधा उक्थ्यं वचो यतस्रुचा मिथुना या सपर्यतः ।
असंयत्तो व्रते ते क्षेति पुष्यति भद्रा शक्तिर्यजमानाय सुन्वते ॥ २०.२५.३ ॥
स्रुक हाती धरून जोडीने पूजा करणाऱ्या दोघांवर तू प्रशंसनीय वचन ठेवलेस. व्रतात असंयमी असलेला तुझ्या व्रतात राहून समृद्ध होतो; सोम पिळणाऱ्या यजमानाला कल्याणकारी शक्ती आहे.
20.25.4
आदङ्गिराः प्रथमं दधिरे वय इद्धाग्नयः शम्या ये सुकृत्यया ।
सर्वं पणेः समविन्दन्त भोजनमश्वावन्तं गोमन्तमा पशुं नरः ॥ २०.२५.४ ॥
तेव्हा अंगिरसांनी प्रथम बल स्थापिले; शम्येने सुकृत्याने अग्नी प्रज्वलित करणारे ते होते. मानवांनी पणीकडून सर्व अन्न मिळवले — घोड्यांसह, गाईंसह आणि पशूंसह.
20.25.5
यज्ञैरथर्वा प्रथमः पथस्तते ततः सूर्यो व्रतपा वेन आजनि ।
आ गा आजदुशना काव्यः सचा यमस्य जातममृतं यजामहे ॥ २०.२५.५ ॥
यज्ञांनी अथर्व्याने प्रथम मार्ग विस्तारले; नंतर व्रताचा रक्षक, तेजस्वी सूर्य जन्मला. कवी उशना गाईंना आणला; यमापासून जन्मलेल्या अमृताची आम्ही पूजा करतो.
20.25.6
बर्हिर्वा यत्स्वपत्याय वृज्यतेऽर्को वा श्लोकमाघोषते दिवि ।
ग्रावा यत्र वदति करुरुक्थ्यस्तस्येदिन्द्रो अभिपित्वेषु रण्यति ॥ २०.२५.६ ॥
स्व-संततीसाठी बर्हिस (दर्भ) कापले जाते तेव्हा, किंवा अर्क (गायक) स्वर्गात श्लोकाची घोषणा करतो तेव्हा, जिथे स्तुत्य ग्रावा (सोमशिला) बोलतो, तेव्हा त्याच्यासाठी इंद्र येणाऱ्या उत्सवांमध्ये आनंदित होतो.
20.25.7
प्रोग्रां पीतिं वृष्ण इयर्मि सत्यां प्रयै सुतस्य हर्यश्व तुभ्यम् ।
इन्द्र धेनाभिरिह मादयस्व धीभिर्विश्वाभिः शच्या गृणानः ॥ २०.२५.७ ॥
हे इंद्रा, वृषभ अशा तुला मी बलवान व सत्य पेय पाठवतो; हे हर्यश्वा, पिळलेला सोम तुझ्यासाठी आहे. येथे धेनूंसह आनंदित हो, सर्व स्तोत्रांनी व शक्तीने गौरवला जात.