Vedyatra वेदयात्रा
ਖੋਜੋ

ਅਥਰਵਵੇਦ · ਸੂਕਤ 20.25

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ਸ਼ਬਦ-ਅਰਥਾਂ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹੋ

20.25.1

अश्वावति प्रथमो गोषु गच्छति सुप्रावीरिन्द्र मर्त्यस्तवोतिभिः ।
तमित्पृणक्षि वसुना भवीयसा सिन्धुमापो यथाभितो विचेतसः ॥ २०.२५.१ ॥

ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਮਨੁੱਖ ਪਹਿਲਾਂ ਗਾਵਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀਆਂ ਰੱਖਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਚੰਗੀ ਸੰਤਾਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸੇ ਨੂੰ ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਵਹਿੰਦੀ ਨਦੀ ਨੂੰ ਭਰਦਾ ਹੈ।

20.25.2

आपो न देवीरुप यन्ति होत्रियमवः पश्यन्ति विततं यथा रजः ।
प्राचैर्देवासः प्र णयन्ति देवयुं ब्रह्मप्रियं जोषयन्ते वरा इव ॥ २०.२५.२ ॥

ਦਿਵ ਪਾਣੀਆਂ ਵਾਂਗ ਉਹ ਹੋਤਾ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਹੇਠੋਂ ਉਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਪੂਰਬ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਦੇਵਯੁ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਬ੍ਰਹਮ-ਪ੍ਰਿਯ ਨੂੰ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠਾਂ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।

20.25.3

अधि द्वयोरदधा उक्थ्यं वचो यतस्रुचा मिथुना या सपर्यतः ।
असंयत्तो व्रते ते क्षेति पुष्यति भद्रा शक्तिर्यजमानाय सुन्वते ॥ २०.२५.३ ॥

ਸ੍ਰੁਕ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਜੋੜੇ ਵਜੋਂ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੋਹਾਂ ਉੱਤੇ ਤੂੰ ਸਲਾਹੁਣਯੋਗ ਬਚਨ ਰੱਖਿਆ ਹੈ। ਜੋ ਵ੍ਰਤ ਵਿੱਚ ਅਸੰਯਮੀ ਹੈ ਉਹ ਤੇਰੇ ਵ੍ਰਤ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਕੇ ਵਧਦਾ-ਫੁੱਲਦਾ ਹੈ; ਸੋਮ ਕੱਢਣ ਵਾਲੇ ਯਜਮਾਨ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ।

20.25.4

आदङ्गिराः प्रथमं दधिरे वय इद्धाग्नयः शम्या ये सुकृत्यया ।
सर्वं पणेः समविन्दन्त भोजनमश्वावन्तं गोमन्तमा पशुं नरः ॥ २०.२५.४ ॥

ਤਦ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ; ਸ਼ਮਯਾ ਨਾਲ ਸੁਕ੍ਰਿਤ ਕਰਮ ਦੁਆਰਾ ਅਗਨੀਆਂ ਨੂੰ ਬਾਲਣ ਵਾਲੇ ਉਹ ਹੀ ਸਨ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਪਣਿ ਤੋਂ ਸਾਰਾ ਭੋਜਨ ਪਾਇਆ — ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਗਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਾਲਾ।

20.25.5

यज्ञैरथर्वा प्रथमः पथस्तते ततः सूर्यो व्रतपा वेन आजनि ।
आ गा आजदुशना काव्यः सचा यमस्य जातममृतं यजामहे ॥ २०.२५.५ ॥

ਯੱਗਾਂ ਰਾਹੀਂ ਅਥਰਵਾ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਰਸਤੇ ਵਿਛਾਏ; ਫਿਰ ਵ੍ਰਤ ਦਾ ਰੱਖਿਅਕ, ਤੇਜੱਸਵੀ ਸੂਰਜ ਜੰਮਿਆ। ਕਵੀ ਉਸ਼ਨਾ ਗਾਵਾਂ ਲਿਆਇਆ; ਯਮ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਅਸੀਂ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।

20.25.6

बर्हिर्वा यत्स्वपत्याय वृज्यतेऽर्को वा श्लोकमाघोषते दिवि ।
ग्रावा यत्र वदति करुरुक्थ्यस्तस्येदिन्द्रो अभिपित्वेषु रण्यति ॥ २०.२५.६ ॥

ਆਪਣੀ ਚੰਗੀ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਬਰਹਿਸ (ਦਰਭ) ਕੱਟੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਅਰਕ (ਗਾਇਕ) ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਲੋਕ ਦਾ ਉੱਚਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾਯੋਗ ਗ੍ਰਾਵਾ (ਸੋਮ-ਪੱਥਰ) ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਇੰਦਰ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਉਤਸਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

20.25.7

प्रोग्रां पीतिं वृष्ण इयर्मि सत्यां प्रयै सुतस्य हर्यश्व तुभ्यम् ।
इन्द्र धेनाभिरिह मादयस्व धीभिर्विश्वाभिः शच्या गृणानः ॥ २०.२५.७ ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਤੈਨੂੰ ਮੈਂ ਤਾਕਤਵਰ ਅਤੇ ਸੱਚਾ ਪੇਅ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ; ਹੇ ਹਰਿਅਸ਼ਵ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਸੋਮ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਧੇਨੂਆਂ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਸਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਸਤਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੋਇਆ।