Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 20.25

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

20.25.1

अश्वावति प्रथमो गोषु गच्छति सुप्रावीरिन्द्र मर्त्यस्तवोतिभिः ।
तमित्पृणक्षि वसुना भवीयसा सिन्धुमापो यथाभितो विचेतसः ॥ २०.२५.१ ॥

குதிரைகள் நிறைந்தவனாய், பசுக்களை நோக்கி முதலில் செல்லும் மனிதன் — இந்திரா, உன் காப்புகளால் நல்ல வீரர்களைப் பெறுகிறான். அவனையே நீ மிகுந்த செல்வத்தால் நிரப்புகிறாய், பல வழிகளில் ஓடும் நீர் நதியை நிரப்புவது போல.

20.25.2

आपो न देवीरुप यन्ति होत्रियमवः पश्यन्ति विततं यथा रजः ।
प्राचैर्देवासः प्र णयन्ति देवयुं ब्रह्मप्रियं जोषयन्ते वरा इव ॥ २०.२५.२ ॥

தெய்வீக நீர்கள் போல அவர்கள் ஹோதாவை அணுகுகின்றனர்; கீழிருந்து அவர்கள் விரிந்த வெளியைக் காண்கின்றனர். கிழக்குப் பாடல்களால் தேவர்கள் தெய்வத்தை விரும்புபவனை முன்னே நடத்துகின்றனர்; பிரம்மத்தை விரும்புபவனை சிறந்தவர்கள் போல மகிழ்விக்கின்றனர்.

20.25.3

अधि द्वयोरदधा उक्थ्यं वचो यतस्रुचा मिथुना या सपर्यतः ।
असंयत्तो व्रते ते क्षेति पुष्यति भद्रा शक्तिर्यजमानाय सुन्वते ॥ २०.२५.३ ॥

ஸ்ருக்கைக் கையில் பிடித்து ஜோடியாக வழிபடும் இருவர் மீது நீ புகழத்தக்க சொல்லை வைத்தாய். நியமத்தில் அடங்காதவன் உன் விரதத்தில் வாழ்ந்து செழிக்கிறான்; சோமம் பிழியும் யஜமானனுக்கு மங்கலமான சக்தி உண்டு.

20.25.4

आदङ्गिराः प्रथमं दधिरे वय इद्धाग्नयः शम्या ये सुकृत्यया ।
सर्वं पणेः समविन्दन्त भोजनमश्वावन्तं गोमन्तमा पशुं नरः ॥ २०.२५.४ ॥

அப்போது அங்கிரஸர்கள் முதலில் பலத்தை நிலைநிறுத்தினர்; நல்ல செயலால் சம்யாவுடன் அக்கினியை எழுப்பியவர்கள் அவர்கள். பணியிடமிருந்து மனிதர்கள் அனைத்து உணவையும் கண்டனர் — குதிரைகள் நிறைந்ததும், பசுக்கள் நிறைந்ததும், கால்நடையும்.

20.25.5

यज्ञैरथर्वा प्रथमः पथस्तते ततः सूर्यो व्रतपा वेन आजनि ।
आ गा आजदुशना काव्यः सचा यमस्य जातममृतं यजामहे ॥ २०.२५.५ ॥

யஜ்ஞங்களால் அதர்வன் முதலில் வழிகளை விரித்தான்; பின்னர் ஒழுங்கைக் காக்கும் சூரியன், ஒளிர்பவன், பிறந்தான். கவியாகிய உசனாஸ் பசுக்களைக் கொண்டு வந்தான்; யமனிடமிருந்து பிறந்த அமிர்தத்தை நாங்கள் வணங்குகிறோம்.

20.25.6

बर्हिर्वा यत्स्वपत्याय वृज्यतेऽर्को वा श्लोकमाघोषते दिवि ।
ग्रावा यत्र वदति करुरुक्थ्यस्तस्येदिन्द्रो अभिपित्वेषु रण्यति ॥ २०.२५.६ ॥

தன் நல்ல சந்ததிக்காக பர்ஹிஸ் (தர்ப்பை) அறுக்கப்படும்போதும், அர்க்கன் (பாடகன்) வானில் ஸ்லோகத்தை உரத்து முழங்கும்போதும், புகழ்தற்குரிய கல் (கிராவா) பேசும்போதும், அவனுக்காக இந்திரன் வரவிருக்கும் விருந்துகளில் மகிழ்கிறான்.

20.25.7

प्रोग्रां पीतिं वृष्ण इयर्मि सत्यां प्रयै सुतस्य हर्यश्व तुभ्यम् ।
इन्द्र धेनाभिरिह मादयस्व धीभिर्विश्वाभिः शच्या गृणानः ॥ २०.२५.७ ॥

இந்திரனே, காளையாகிய உனக்காக வலிமையும் உண்மையுமான பானத்தை அனுப்புகிறேன்; ஹர்யஷ்வா, பிழிந்த சோமம் உனக்காக. இங்கே பசுக்களுடன் மகிழ்ந்திரு; எல்லா துதிகளாலும், வலிமையாலும் போற்றப்பட்டவனாக.