अथर्ववेद · सूक्त 20.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.31.1
ता वज्रिणं मन्दिनं स्तोम्यं मद इन्द्रं रथे वहतो हर्यता हरी ।
पुरूण्यस्मै सवनानि हर्यत इन्द्राय सोमा हरयो दधन्विरे ॥ २०.३१.१ ॥
वज्रधारी, आनंदित, स्तुत्य इंद्राला, मदात, रथावर ते प्रिय दोन हरी (अश्व) वाहून नेतात. त्याच्यासाठी अनेक सवने आहेत; इंद्रासाठी सोमरस, पिंगट सोमरस, ओतले गेले आहेत.
20.31.2
अरं कामाय हरयो दधन्विरे स्थिराय हिन्वन् हरयो हरी तुरा ।
अर्वद्भिर्यो हरिभिर्जोषमीयते सो अस्य कामं हरिवन्तमानशे ॥ २०.३१.२ ॥
इच्छेसाठी पिंगट सोमरस भरपूर ओतले गेले आहेत. स्थिराला प्रेरणा देणारे पिंगट सोमरस, ते वेगवान दोन हरी. अश्वांसह आणि हरींसह आनंदाने जाणारा, त्याची इच्छा, हरिवंत (संपत्ती) प्राप्त करतो.
20.31.3
हरिश्मशारुर्हरिकेश आयसस्तुरस्पेये यो हरिपा अवर्धत ।
अर्वद्भिर्यो हरिभिर्वाजिनीवसुरति विश्वा दुरिता पारिषद्धरी ॥ २०.३१.३ ॥
पिंगट दाढी, पिंगट केस, लोहासारखा, वेगवान पानात हरिपा होऊन वाढलेला. अश्वांसह, हरींसह, बल आणि धनाने भरलेला, सर्व दुरितांच्या पलीकडे नेतो, ते दोन हरी.
20.31.4
श्रुवेव यस्य हरिणी विपेततुः शिप्रे वाजाय हरिणी दविध्वतः ।
प्र यत्कृते चमसे मर्मृजद्धरी पीत्वा मदस्य हर्यतस्यान्धसः ॥ २०.३१.४ ॥
ज्याचे दोन हरिणी (लगाम/अश्व) श्रुवाप्रमाणे उडतात; वाजासाठी, जबडे हलवणारे दोन हरिणी. केलेल्या चमसात ते पिंगट सोमरस शुद्ध करतात, प्रिय सोमाचा मद पिऊन.
20.31.5
उत स्म सद्न हर्यतस्य पस्त्योरत्यो न वाजं हरिवामचिक्रदत् ।
मही चिद्धि धिषणाहर्यदोजसा बृहद्वयो दधिषे हर्यतस्चिदा ॥ २०.३१.५ ॥
आणि निश्चितच प्रियाच्या निवासात, वाजीप्रमाणे, हरिवान (अश्व) मोठ्याने खिंकाळला. कारण महान धिषणा, प्रिय म्हणून, ओजाने तू महान आयुष्य धारण करतोस, प्रियही येथे.