अथर्ववेद · सूक्त 20.36
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.36.1
य एक इद्धव्यश्चर्षणीनामिन्द्रं तं गीर्भिरभ्यर्च आभिः ।
यः पत्यते वृषभो वृष्ण्यावान्त्सत्यः सत्वा पुरुमायः सहस्वान् ॥ २०.३६.१ ॥
मानवांमध्ये एकटाच आवाहनयोग्य असलेल्या त्या इंद्राची मी या स्तुतींनी गीतांनी अर्चना करतो. जो वृषभ, वीर्यवान, सत्य, बलवान, अनेक मायांनी युक्त आणि विजयी होऊन राज्य करतो.
20.36.2
तमु नः पूर्वे पितरो नवग्वाः सप्त विप्रासो अभि वाजयन्तः ।
नक्षद्दाभं ततुरिं पर्वतेष्ठामद्रोघवाचं मतिभिः शविष्ठम् ॥ २०.३६.२ ॥
आमचे पूर्वज पितर, नवग्व आणि बलाची इच्छा करणारे सात विप्र यांनी त्यालाच मिळवले. पर्वतावर राहणारा, निष्कपट वाणीचा, दैत्यहन्ता, वेगवान आणि अत्यंत बलवान अशा त्याला त्यांनी बुद्धीने प्राप्त केले.
20.36.3
तमीमहे इन्द्रमस्य रायः पुरुवीरस्य नृवतः पुरुक्षोः ।
यो अष्कृधोयुरजरः स्वर्वान् तमा भर हरिवो मादयध्यै ॥ २०.३६.३ ॥
त्या इंद्राकडून आम्ही त्याचे धन मागतो, जो अनेक वीरांनी, माणसांनी आणि अनेक संपत्तीने युक्त आहे. जो अनिवार्य, अजर, स्वर्गयुक्त आहे, त्याला हे हरिवान्, आमच्या आनंदासाठी येथे आण.
20.36.4
तन् नो वि वोचो यदि ते पुरा चिज्जरितार आनशुः सुम्नमिन्द्र ।
कस्ते भागः किं वयो दुध्र खिदुः पुरुहूत पुरूवसोऽसुरघ्नः ॥ २०.३६.४ ॥
हे इंद्रा, पूर्वी स्तुती करणाऱ्यांनी तुझी कृपा मिळवली असेल तर ती आम्हाला सांग. तुझा भाग काय, तुझे अन्न काय? हे दुर्धर्षा, बहुजनांनी आवाहिलेल्या, बहुधनी, असुरहन्ता!
20.36.5
तं पृच्छन्ती वज्रहस्तं रथेष्ठामिन्द्रं वेपी वक्वरी यस्य नू गीः ।
तुविग्राभं तुविकूर्मिं रभोदां गातुमिषे नक्षते तुम्रमच्छ ॥ २०.३६.५ ॥
वज्रहस्त, रथावर स्थित असलेल्या इंद्राला विचारत, थरथरत्या वाणीने बोलत, ज्याचे गीत आता घुमते त्या दृढ पकड असलेल्या, महाबलवान, आनंददायी, मार्ग व अन्नासाठी वेगवान अशा त्याच्याकडे ते पोहोचते.
20.36.6
अया ह त्यं मायया वावृधानं मनोजुवा स्वतवः पर्वतेन ।
अच्युता चिद्वीलिता स्वोजो रुजो वि दृल्हा धृषता विरप्शिन् ॥ २०.३६.६ ॥
अशा प्रकारे तो आपल्या मायेने वाढतो; मनासारखा वेगवान, स्वभावाने बलवान, पर्वतासह. हे विरप्शिन्, अचल आणि घट्ट बांधलेल्या तुझ्या स्व-ओजाने तू धैर्याने दृढ किल्ले फोडतोस.
20.36.7
तं वो धिया नव्यस्या शविष्ठं प्रत्नं प्रत्नवत्परितंसयध्यै ।
स नो वक्षदनिमानः सुवह्नेन्द्रो विश्वान्यति दुर्गहाणि ॥ २०.३६.७ ॥
नव्या ध्यानाने त्या अत्यंत बलवानाला, प्राचीनाला, पूर्वीप्रमाणे युद्धात परखण्यासाठी (बोलवा). तो अमर्याद इंद्र उत्तम अश्वांसह आम्हांला सर्व कठीण मार्गांपलीकडे नेवो.
20.36.8
आ जनाय द्रुह्वणे पार्थिवानि दिव्यानि दीपयोऽन्तरिक्षा ।
तपा वृषन् विश्वतः शोचिषा तान् ब्रह्मद्विषे शोचय क्षामपश्च ॥ २०.३६.८ ॥
द्रोही माणसासाठी पार्थिव व दिव्य लोक आणि अंतरिक्ष प्रज्वलित कर. हे वृषन्, सर्व बाजूंनी तुझ्या ज्वालेने त्यांना तापव; ब्रह्मद्वेष्ट्यासाठी पृथ्वी व पाणीही जाळून टाक.
20.36.9
भुवो जनस्य दिव्यस्य राजा पार्थिवस्य जगतस्त्वेषसंदृक् ।
धिष्व वज्रं दक्षिण इन्द्र हस्ते विश्वा अजुर्य दयसे वि मायाः ॥ २०.३६.९ ॥
तू दिव्य व पार्थिव, चालणाऱ्या जगताचा आणि मानवांचा राजा आहेस; तेजस्वी दर्शन असलेला. हे इंद्र, तुझ्या उजव्या हातात वज्र धर; हे अजरा, तू सर्व मायांना दूर करतोस.
20.36.10
आ संयतमिन्द्र णः स्वस्तिं शत्रुतूर्याय बृहतीममृध्राम् ।
यया दासान्यार्याणि वृत्रा करो वज्रिन्त्सुतुका नाहुषाणि ॥ २०.३६.१० ॥
हे इंद्रा, आमच्यासाठी सुव्यवस्थित, विशाल, न चुकणारे कल्याण आण; शत्रूंवर विजय मिळवण्यासाठी. ज्याद्वारे, हे वज्रिन्, तू दास, वृत्र व नाहुष (मानव) शत्रूंना आर्यांसाठी सहज वश करतोस.
20.36.11
स नो नियुद्भिः पुरुहूत वेधो विश्ववाराभिरा गहि प्रयज्यो ।
न या अदेवो वरते न देव आभिर्याहि तूयमा मद्र्यद्रिक् ॥ २०.३६.११ ॥
अनेकांनी आवाहिलेल्या, विधात्या, सर्वांना इष्ट, पूजनीय इंद्रा, त्या अश्वसमूहांसह आमच्याकडे ये. अदेव जे अडवतो आणि देव जे अडवत नाही, यांच्यासह त्वरेने ये, आनंददात्या.