Atharvaveda · Sūkta 20.36
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.36.1
य एक इद्धव्यश्चर्षणीनामिन्द्रं तं गीर्भिरभ्यर्च आभिः ।
यः पत्यते वृषभो वृष्ण्यावान्त्सत्यः सत्वा पुरुमायः सहस्वान् ॥ २०.३६.१ ॥
Mit diesen Liedern preise ich jenen Indra, den einzig Anrufenswerten unter den Völkern, der als Stier herrscht, zeugungskräftig, wahrhaftig, stark, vielgestaltig in seinen Listen und siegreich.
20.36.2
तमु नः पूर्वे पितरो नवग्वाः सप्त विप्रासो अभि वाजयन्तः ।
नक्षद्दाभं ततुरिं पर्वतेष्ठामद्रोघवाचं मतिभिः शविष्ठम् ॥ २०.३६.२ ॥
Unsere alten Väter, das Geschlecht der Neun-Herden, und die sieben Seher, die nach Kraft verlangten, erreichten ihn: den Bergbewohner, den Sprecher ohne Trug, den Dämonentöter, den Schnellen und Mächtigsten, erreichten sie mit ihren Gedanken.
20.36.3
तमीमहे इन्द्रमस्य रायः पुरुवीरस्य नृवतः पुरुक्षोः ।
यो अष्कृधोयुरजरः स्वर्वान् तमा भर हरिवो मादयध्यै ॥ २०.३६.३ ॥
Wir bitten Indra um seinen Reichtum, reich an vielen Helden, Männern und vielen Gütern; den Unbezwingbaren, Unalternden, den Besitzer des Himmelslichts bring her, o Herr der falben Rosse, zu unserer Freude.
20.36.4
तन् नो वि वोचो यदि ते पुरा चिज्जरितार आनशुः सुम्नमिन्द्र ।
कस्ते भागः किं वयो दुध्र खिदुः पुरुहूत पुरूवसोऽसुरघ्नः ॥ २०.३६.४ ॥
Verkünde uns, o Indra, ob Sänger vor uns je deine Gunst erlangten: was ist dein Anteil, was deine Speise, o Unbezwingbarer, vielgerufen, reich an Gütern, Dämonentöter?
20.36.5
तं पृच्छन्ती वज्रहस्तं रथेष्ठामिन्द्रं वेपी वक्वरी यस्य नू गीः ।
तुविग्राभं तुविकूर्मिं रभोदां गातुमिषे नक्षते तुम्रमच्छ ॥ २०.३६.५ ॥
Indra befragend, den Donnerkeilhändigen, der auf dem Wagen wohnt, zitternd und redend, deren Lied nun erklingt, erreicht sie ihn, den Starkgreifenden, Großkräftigen, Freudenspender, den Schnellen, um Weg und Speise.
20.36.6
अया ह त्यं मायया वावृधानं मनोजुवा स्वतवः पर्वतेन ।
अच्युता चिद्वीलिता स्वोजो रुजो वि दृल्हा धृषता विरप्शिन् ॥ २०.३६.६ ॥
So wächst er durch seine Māyā, schnell wie der Gedanke, stark aus eigener Natur, mit dem Berg. O Virapśin, mit deiner unerschütterlichen, fest gebundenen eigenen Kraft zerbrichst du kühn die festen Burgen.
20.36.7
तं वो धिया नव्यस्या शविष्ठं प्रत्नं प्रत्नवत्परितंसयध्यै ।
स नो वक्षदनिमानः सुवह्नेन्द्रो विश्वान्यति दुर्गहाणि ॥ २०.३६.७ ॥
Mit neuem Sinnen ruft jenen Mächtigsten, den Uralten, wie einst, zur Prüfung im Kampf an. Möge jener unermessliche Indra mit guten Rossen uns über alle schweren Pässe hinwegführen.
20.36.8
आ जनाय द्रुह्वणे पार्थिवानि दिव्यानि दीपयोऽन्तरिक्षा ।
तपा वृषन् विश्वतः शोचिषा तान् ब्रह्मद्विषे शोचय क्षामपश्च ॥ २०.३६.८ ॥
Für den Bösartigen entzünde die irdischen und himmlischen Welten und den Luftraum. O mächtiger Stier, versenge sie von allen Seiten mit deiner Flamme; für den Feind des heiligen Wortes entzünde sogar Erde und Wasser.
20.36.9
भुवो जनस्य दिव्यस्य राजा पार्थिवस्य जगतस्त्वेषसंदृक् ।
धिष्व वज्रं दक्षिण इन्द्र हस्ते विश्वा अजुर्य दयसे वि मायाः ॥ २०.३६.९ ॥
Du bist König des Himmlischen und des Irdischen, der bewegten Welt und der Menschen, von flammendem Anblick. O Indra, ergreife den Donnerkeil in deiner rechten Hand; o Unvergänglicher, du zerstreust alle Listen.
20.36.10
आ संयतमिन्द्र णः स्वस्तिं शत्रुतूर्याय बृहतीममृध्राम् ।
यया दासान्यार्याणि वृत्रा करो वज्रिन्त्सुतुका नाहुषाणि ॥ २०.३६.१० ॥
O Indra, bringe uns geordnetes, weites, unfehlbares Heil, zum Sieg über die Feinde; durch das du, o Donnerkeilträger, die Knechte, die Vṛtra und die sterblichen Nāhuṣa-Feinde mühelos den Edlen unterwirfst.
20.36.11
स नो नियुद्भिः पुरुहूत वेधो विश्ववाराभिरा गहि प्रयज्यो ।
न या अदेवो वरते न देव आभिर्याहि तूयमा मद्र्यद्रिक् ॥ २०.३६.११ ॥
O vielgerufener Schöpfer, allen erwünscht, verehrungswürdig, komm zu uns mit jenen Pferdegespannen. Mit diesen komm schnell, du Freudenbringer, zu dem, was ein Nicht-Gott hemmt und was ein Gott nicht hemmt.