अथर्ववेद · सूक्त 20.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.37.1
यस्तिग्मशृङ्गो वृषभो न भीमः एकः कृष्टीश्च्यवयति प्र विश्वाः ।
यः शश्वतो अदाशुषो गयस्य प्रयन्तासि सुष्वितराय वेदः ॥ २०.३७.१ ॥
धारदार शिंगांच्या वृषभासारखा भयंकर असा तूच एकटा सर्व लोकांना हलवून हाकून देतोस. पूर्वीपासून न देणाऱ्यांच्या घरचे धन सोमरस पिळणाऱ्या यजमानासाठी पुढे आणणारा तूच आहेस.
20.37.2
त्वं ह त्यदिन्द्र कुत्समावः शुश्रूषमाणस्तन्वा समर्ये ।
दासं यच्शुष्णं कुयवं न्यस्मा अरन्धय आर्जुनेयाय शिक्षन् ॥ २०.३७.२ ॥
हे इंद्रा! युद्धात शरीराने सेवा करणाऱ्या कुत्साचे रक्षण तूच केलेस. अर्जुनाच्या पुत्राला साहाय्य करण्याच्या इच्छेने शुष्ण आणि कुयव या दासाला तू त्याच्यासाठी वश केलेस.
20.37.3
त्वं धृष्णो धृषता वीतहव्यं प्रावो विश्वाभिरूतिभिः सुदासम् ।
प्र पौरुकुत्सिं त्रसदस्युमावः क्षेत्रसाता वृत्रहत्येषु पूरुम् ॥ २०.३७.३ ॥
हे धृष्णो! तुझ्या धैर्याने सर्व संरक्षणांसह वीतहव्य आणि सुदासाचे रक्षण तू केलेस. पुरुकुत्साचा पुत्र त्रसदस्यू याचे रक्षण केलेस; भूमी मिळवण्याच्या वृत्रहत्येच्या युद्धांत पूरूचे रक्षण केलेस.
20.37.4
त्वं नृभिर्नृमणो देववीतौ भूरीणि वृत्रा हर्यश्व हंसि ।
त्वं नि दस्युं चुमुरिं धुनिं चास्वापयो दभीतये सुहन्तु ॥ २०.३७.४ ॥
हे नृमणा! माणसांसह देवांच्या मेजवानीत तू अनेक वृत्रांना (शत्रूंना) मारतोस. हे हर्यश्वा! दस्यू चुमुरी आणि धुनी यांना झोपवून, दभीतीच्या रक्षणासाठी सहज ठार केलेस.
20.37.5
तव च्यौत्नानि वज्रहस्त तानि नव यत्पुरो नवतिं च सद्यः ।
निवेशने शततमाविवेषीरहं च वृत्रं नमुचिमुताहन् ॥ २०.३७.५ ॥
हे वज्रहस्ता! ही तुझी पराक्रमे आहेत; नऊ आणि नव्वद किल्ले एकाच वेळी फोडून शंभरव्या वसाहतीतही तू प्रवेश केलास. मीही वृत्र आणि नमुचीला मारले.
20.37.6
सना ता त इन्द्र भोजनानि रातहव्याय दाशुषे सुदासे ।
वृष्णे ते हरी वृषणा युनज्मि व्यन्तु ब्रह्माणि पुरुशाक वाजम् ॥ २०.३७.६ ॥
हे इंद्रा, तुझे भोजन सदैव आहे — हविर्दान करणाऱ्या दात्यासाठी, सुदासासाठी. बलवान तुझ्या दोन घोड्यांना मी जुंपतो; प्रार्थना आणि बल तुझ्यापर्यंत पोहोचोत, हे बहुप्रिया.
20.37.7
मा ते अस्यां सहसावन् परिष्टावघाय भूम हरिवः परादौ ।
त्रायस्व नोऽवृकेभिर्वरूथैस्तव प्रियासः सूरिषु स्याम ॥ २०.३७.७ ॥
हे सहस्वन्, या स्थितीत आम्ही अनिष्टाच्या संकटात पडू नये; हे हरिवन्, पराभवाच्या क्षणी आम्हाला सोडू नकोस. हिंसारहित संरक्षणांनी आमचे रक्षण कर; तुझे प्रिय होऊन आम्ही ज्ञानी लोकांमध्ये राहो.
20.37.8
प्रियास इत्ते मघवन्न् अभिष्टौ नरो मदेम शरणे सखायः ।
नि तुर्वशं नि याद्वं शिशीह्यतिथिग्वाय शंस्यं करिष्यन् ॥ २०.३७.८ ॥
हे मघवन्, तुझे प्रिय आम्ही माणसे तुझ्या हाकेत, तुझ्या शरणात मित्र होऊन आनंदित होवो. तुर्वश आणि यदूला खाली पाड; अतिथिग्वासाठी प्रशंसनीय कर्म करत.
20.37.9
सद्यश्चिन् नु ते मघवन्न् अभिष्टौ नरः शंसन्त्युक्थशास उक्था ।
ये ते हवेभिर्वि पणींरदाशन्न् अस्मान् वृणीष्व युज्याय तस्मै ॥ २०.३७.९ ॥
हे मघवन्, तुझ्या हाकेत माणसे लगेच तुझी स्तुती करतात — उक्थपाठक उक्थे म्हणतात. जे तुझ्या आवाहनांनी पणींना विखरून टाकतात; आम्हाला त्या सोबत्यासाठी निवड.
20.37.10
एते स्तोमा नरां नृतम तुभ्यमस्मद्र्यञ्चो ददतो मघानि ।
तेषामिन्द्र वृत्रहत्ये शिवो भूः सखा च शूरोऽविता च नृणाम् ॥ २०.३७.१० ॥
हे नृतमा, माणसांची ही स्तोत्रे तुझ्यासाठीच — आमच्याकडे वळून धन देणाऱ्या तुझ्यासाठी. हे इंद्रा, वृत्रवधाच्या युद्धात त्यांच्यासाठी कल्याणकारी हो; मित्र, शूर आणि माणसांचा रक्षक हो.
20.37.11
नू इन्द्र शूर स्तवमान ऊती ब्रह्मजूतस्तन्वा वावृधस्व ।
उप नो वाजान् मिमीह्युप स्तीन् यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥ २०.३७.११ ॥
हे इंद्रा, शूरा, स्तुती केला जाणारा, संरक्षणासाठी, ब्रह्माने प्रेरित होऊन तुझ्या देहाने वाढ. आम्हाला धन आणि गाई दे; तुम्ही नेहमी कल्याणाने आमचे रक्षण करा.