अथर्ववेद · सूक्त 20.47
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.47.1
तमिन्द्रं वाजयामसि महे वृत्राय हन्तवे ।
स वृषा वृषभो भुवत् ॥ २०.४७.१ ॥
महान वृत्राचा वध करण्यासाठी आम्ही त्या इंद्राला प्रेरित करतो. तो वर्षणारा वृषभ झाला आहे.
20.47.2
इन्द्रः स दामने कृत ओजिष्ठः स मदे हितः ।
द्युम्नी श्लोकी स सोम्यः ॥ २०.४७.२ ॥
इंद्र बंधनासाठी नेमलेला, अत्यंत बलवान आहे; तो मदात स्थापित आहे. तो तेजस्वी, कीर्तिमान आणि सोमाशी संबंधित आहे.
20.47.3
गिरा वज्रो न संभृतः सबलो अनपच्युतः ।
ववक्ष ऋष्वो अस्तृतः ॥ २०.४७.३ ॥
गीताने वज्रासारखा संभृत, बलयुक्त, न हलणारा. उन्नत आणि अक्षत होऊन तो प्रकाशला.
20.47.4
इन्द्रमिद्गाथिनो बृहदिन्द्रमर्केभिरर्किणः ।
इन्द्रं वाणीरनूषत ॥ २०.४७.४ ॥
गाथा गाणारे इंद्राचीच मोठ्याने स्तुती करतात; अर्क-मंत्रांनी गाणारे इंद्राचीच स्तुती करतात. वाणींनी इंद्राचीच स्तुती केली.
20.47.5
इन्द्र इद्धर्योः सचा संमिश्ल आ वचोयुजा ।
इन्द्रो वज्री हिरण्ययः ॥ २०.४७.५ ॥
इंद्रच दोन हरी घोड्यांसह जोडलेला, वाणीने जुंपलेला. वज्रधारी, सुवर्णवर्ण इंद्र.
20.47.6
इन्द्रो दीर्घाय चक्षस आ सूर्यं रोहयद्दिवि ।
वि गोभिरद्रिमैरयत् ॥ २०.४७.६ ॥
इंद्राने दीर्घ दर्शनासाठी सूर्याला आकाशात चढवले; किरणांनी पर्वताला (मेघाला) उघडले.
20.47.7
आ याहि सुषुमा हि त इन्द्र सोमं पिबा इमम् ।
एदं बर्हिः सदो मम ॥ २०.४७.७ ॥
हे इंद्रा, ये; तुझ्यासाठीच सोम पिळला आहे. हा सोम पी. माझ्या या दर्भासनावर बस.
20.47.8
आ त्वा ब्रह्मयुजा हरी वहतामिन्द्र केशिना ।
उप ब्रह्माणि नः शृणु ॥ २०.४७.८ ॥
हे इंद्रा, मंत्राने जुंपलेले दीर्घ केसांचे दोन घोडे तुला इथे आणोत. आमची स्तोत्रे ऐक.
20.47.9
ब्रह्माणस्त्वा वयं युजा सोमपामिन्द्र सोमिनः ।
सुतावन्तो हवामहे ॥ २०.४७.९ ॥
हे सोमपायी इंद्रा, आम्ही ब्रह्मे, सोम अर्पणारे व सोम पिळलेले, तुला सहायक म्हणून बोलावतो.
20.47.10
युञ्जन्ति ब्रध्नमरुषं चरन्तं परि तस्थुषः ।
रोचन्ते रोचना दिवि ॥ २०.४७.१० ॥
स्थिर जगताभोवती फिरणाऱ्या तेजस्वी, तांबड्या सूर्याला ते रथाला जुंपतात; आकाशात प्रकाश चमकतात.
20.47.11
युञ्जन्त्यस्य काम्या हरी विपक्षसा रथे ।
शोणा धृष्णू नृवाहसा ॥ २०.४७.११ ॥
त्याच्या रथाला प्रिय, पंखयुक्त, तांबडे, धाडसी, माणसे वाहणारे दोन घोडे ते जुंपतात.
20.47.12
केतुं कृण्वन्न् अकेतवे पेशो मर्या अपेशसे ।
समुषद्भिरजायथाः ॥ २०.४७.१२ ॥
हे मानवांनो, अज्ञानी माणसासाठी ज्ञान व रूपहीनासाठी रूप निर्माण करत तू उषांबरोबर जन्मतोस.
20.47.13
उदु त्यं जातवेदसं देवं वहन्ति केतवः ।
दृशे विश्वाय सूर्यम् ॥ २०.४७.१३ ॥
सर्वज्ञ त्या देवाला, सूर्याला, किरणे वर उचलून नेतात, जेणेकरून सर्वांना त्याचे दर्शन व्हावे.
20.47.14
अप त्ये तायवो यथा नक्षत्रा यन्त्यक्तुभिः ।
सूराय विश्वचक्षसे ॥ २०.४७.१४ ॥
चोरांसारखे ते तारे रात्रींसह निघून जातात, सर्वदर्शी सूर्यासाठी.
20.47.15
अदृश्रन्न् अस्य केतवो वि रश्मयो जनामनु ।
भ्राजन्तो अग्नयो यथा ॥ २०.४७.१५ ॥
त्याची किरणे दिसू लागली; माणसांवर पसरलेल्या रश्मी, चमकणाऱ्या अग्नींसारख्या.
20.47.16
तरणिर्विश्वदर्शतो ज्योतिष्कृदसि सूर्य ।
विश्वमा भासि रोचन ॥ २०.४७.१६ ॥
हे सूर्या, तू वेगाने पार नेणारा, सर्वांना दिसणारा, प्रकाश निर्माण करणारा आहेस; हे तेजस्वी, तू सर्व काही प्रकाशित करतोस.
20.47.17
प्रत्यङ्देवानां विशः प्रत्यङ्ङुदेषि मानुषीः ।
प्रत्यङ्विश्वं स्वर्दृशे ॥ २०.४७.१७ ॥
देवांच्या गटांकडे तोंड करून तू उगवतोस, मानवांकडे तोंड करून तू उगवतोस; सर्वांकडे तोंड करून, प्रकाशमय आकाश पाहण्यासाठी.
20.47.18
येना पावक चक्षसा भुरण्यन्तं जनामनु ।
त्वं वरुण पश्यसि ॥ २०.४७.१८ ॥
हे पावका, माणसांमध्ये धावपळ करणाऱ्यांना तू ज्या दृष्टीने पाहतोस, त्याच दृष्टीने, हे वरुणा, तू पाहतोस.
20.47.19
वि द्यामेषि रजस्पृथ्वहर्मिमानो अक्तुभिः ।
पश्यं जन्मानि सूर्य ॥ २०.४७.१९ ॥
हे सूर्या! तू आकाश ओलांडून जातोस, विस्तीर्ण अंतरिक्षात पसरून, दिवस मोजत, रात्रींसह, सर्व प्राण्यांना पाहत.
20.47.20
सप्त त्वा हरितो रथे वहन्ति देव सूर्य ।
शोचिष्केशं विचक्षणम् ॥ २०.४७.२० ॥
हे देव सूर्या! सात हरित-पिंगट घोडे रथात तुला वाहतात, ज्वालेचे केस असलेल्या, सर्व पाहणाऱ्या तुला.
20.47.21
अयुक्त सप्त शुन्ध्युवः सूरो रथस्य नप्त्यः ।
ताभिर्याति स्वयुक्तिभिः ॥ २०.४७.२१ ॥
रथाचे वंशज, तेजस्वी शुद्धिकारक सात घोडे सूर्याने जोडले; त्या स्वयंजोडणाऱ्या घोड्यांसह तो जातो.