Atharvaveda · Sūkta 20.47
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.47.1
तमिन्द्रं वाजयामसि महे वृत्राय हन्तवे ।
स वृषा वृषभो भुवत् ॥ २०.४७.१ ॥
Incitamos aquele Indra para a grande batalha de abater Vṛtra. Ele tornou-se o touro que faz chover.
20.47.2
इन्द्रः स दामने कृत ओजिष्ठः स मदे हितः ।
द्युम्नी श्लोकी स सोम्यः ॥ २०.४७.२ ॥
Indra, feito para o laço, o mais poderoso, está posto na embriaguez. É glorioso, renomado, pertencente ao Soma.
20.47.3
गिरा वज्रो न संभृतः सबलो अनपच्युतः ।
ववक्ष ऋष्वो अस्तृतः ॥ २०.४७.३ ॥
Forjado pelo canto como um raio, com força, inabalável, ele brilhou, elevado e intacto.
20.47.4
इन्द्रमिद्गाथिनो बृहदिन्द्रमर्केभिरर्किणः ।
इन्द्रं वाणीरनूषत ॥ २०.४७.४ ॥
Os cantores de hinos louvam grandemente Indra; os recitadores com cantos arka louvam Indra. As vozes louvaram Indra.
20.47.5
इन्द्र इद्धर्योः सचा संमिश्ल आ वचोयुजा ।
इन्द्रो वज्री हिरण्ययः ॥ २०.४७.५ ॥
O próprio Indra, unido aos dois cavalos baios, atrelado pela palavra. Indra, portador do raio, dourado.
20.47.6
इन्द्रो दीर्घाय चक्षस आ सूर्यं रोहयद्दिवि ।
वि गोभिरद्रिमैरयत् ॥ २०.४७.६ ॥
Indra elevou o sol ao céu para uma longa visão; com seus raios pôs a montanha (nuvem) em movimento.
20.47.7
आ याहि सुषुमा हि त इन्द्र सोमं पिबा इमम् ।
एदं बर्हिः सदो मम ॥ २०.४७.७ ॥
Vem, Indra, pois o soma prensado é para ti; bebe este soma. Senta-te neste assento de erva sagrada, o meu.
20.47.8
आ त्वा ब्रह्मयुजा हरी वहतामिन्द्र केशिना ।
उप ब्रह्माणि नः शृणु ॥ २०.४७.८ ॥
Que os dois corcéis de longa crina, atrelados pela oração, te tragam, Indra; ouve as nossas orações.
20.47.9
ब्रह्माणस्त्वा वयं युजा सोमपामिन्द्र सोमिनः ।
सुतावन्तो हवामहे ॥ २०.४७.९ ॥
Indra, bebedor de soma, nós, sacerdotes e oferentes de soma, tendo prensado o soma, chamamos-te como companheiro.
20.47.10
युञ्जन्ति ब्रध्नमरुषं चरन्तं परि तस्थुषः ।
रोचन्ते रोचना दिवि ॥ २०.४७.१० ॥
Atrelam o sol brilhante e avermelhado que se move em torno do mundo imóvel; as luzes brilham no céu.
20.47.11
युञ्जन्त्यस्य काम्या हरी विपक्षसा रथे ।
शोणा धृष्णू नृवाहसा ॥ २०.४७.११ ॥
Atrelam ao seu carro os seus dois corcéis desejados, alados, avermelhados, ousados, que transportam os homens.
20.47.12
केतुं कृण्वन्न् अकेतवे पेशो मर्या अपेशसे ।
समुषद्भिरजायथाः ॥ २०.४७.१२ ॥
Ó mortais, dando luz ao que não sabe e forma ao sem forma, nasces junto com as auroras.
20.47.13
उदु त्यं जातवेदसं देवं वहन्ति केतवः ।
दृशे विश्वाय सूर्यम् ॥ २०.४७.१३ ॥
Os raios elevam aquele deus onisciente, o Sol, para que todos o vejam.
20.47.14
अप त्ये तायवो यथा नक्षत्रा यन्त्यक्तुभिः ।
सूराय विश्वचक्षसे ॥ २०.४७.१४ ॥
Como ladrões, aquelas estrelas partem com as noites, para o Sol que tudo vê.
20.47.15
अदृश्रन्न् अस्य केतवो वि रश्मयो जनामनु ।
भ्राजन्तो अग्नयो यथा ॥ २०.४७.१५ ॥
Apareceram os seus raios, estendendo as rédeas sobre os homens, como fogos brilhantes.
20.47.16
तरणिर्विश्वदर्शतो ज्योतिष्कृदसि सूर्य ।
विश्वमा भासि रोचन ॥ २०.४७.१६ ॥
Tu, Sol, és o veloz barqueiro, visível a todos, criador da luz; ó resplandecente, iluminas o mundo inteiro.
20.47.17
प्रत्यङ्देवानां विशः प्रत्यङ्ङुदेषि मानुषीः ।
प्रत्यङ्विश्वं स्वर्दृशे ॥ २०.४७.१७ ॥
Voltado para as linhagens dos deuses, te ergues; voltado para os povos humanos, te ergues; voltado para tudo, para que o céu luminoso seja visto.
20.47.18
येना पावक चक्षसा भुरण्यन्तं जनामनु ।
त्वं वरुण पश्यसि ॥ २०.४७.१८ ॥
Com aquele olho, ó purificador, com que observas os que se apressam entre os homens, com esse olho, ó Varuṇa, tu vês.
20.47.19
वि द्यामेषि रजस्पृथ्वहर्मिमानो अक्तुभिः ।
पश्यं जन्मानि सूर्य ॥ २०.४७.१९ ॥
Ó Sol! Atravessas o céu, espalhando-te pelo vasto espaço, medindo os dias com as noites, contemplando todas as criaturas.
20.47.20
सप्त त्वा हरितो रथे वहन्ति देव सूर्य ।
शोचिष्केशं विचक्षणम् ॥ २०.४७.२० ॥
Ó deus Sol! Sete corcéis fulvos levam-te no carro, a ti, cujos cabelos são chama, o que tudo vê.
20.47.21
अयुक्त सप्त शुन्ध्युवः सूरो रथस्य नप्त्यः ।
ताभिर्याति स्वयुक्तिभिः ॥ २०.४७.२१ ॥
Os sete corcéis brilhantes e purificadores, descendentes do carro, o senhor Sol os atrelou; com esses corcéis que se atrelam por si ele avança.