അഥർവവേദം · സൂക്തം 20.47
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.47.1
तमिन्द्रं वाजयामसि महे वृत्राय हन्तवे ।
स वृषा वृषभो भुवत् ॥ २०.४७.१ ॥
മഹാനായ വൃത്രനെ വധിക്കാൻ നാം ആ ഇന്ദ്രനെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. അവൻ മഴ പൊഴിക്കുന്ന വൃഷഭനായി.
20.47.2
इन्द्रः स दामने कृत ओजिष्ठः स मदे हितः ।
द्युम्नी श्लोकी स सोम्यः ॥ २०.४७.२ ॥
ഇന്ദ്രൻ ബന്ധനത്തിനായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവനും അത്യന്തം ശക്തനുമാണ്; അവൻ മദത്തിൽ സ്ഥാപിതനായവനാണ്. അവൻ തേജസ്വിയും കീർത്തിമാനും സോമസംബന്ധിയുമാണ്.
20.47.3
गिरा वज्रो न संभृतः सबलो अनपच्युतः ।
ववक्ष ऋष्वो अस्तृतः ॥ २०.४७.३ ॥
പാട്ടിനാൽ വജ്രംപോലെ സംഭരിക്കപ്പെട്ടവൻ, ബലത്തോടുകൂടിയവൻ, ഇളക്കാനാവാത്തവൻ. ഉന്നതനായി, ക്ഷതമേൽക്കാത്തവനായി അവൻ പ്രകാശിച്ചു.
20.47.4
इन्द्रमिद्गाथिनो बृहदिन्द्रमर्केभिरर्किणः ।
इन्द्रं वाणीरनूषत ॥ २०.४७.४ ॥
ഗാഥ പാടുന്നവർ ഇന്ദ്രനെ തന്നെ ഉച്ചത്തിൽ സ്തുതിക്കുന്നു; അർക മന്ത്രങ്ങളാൽ പാടുന്നവർ ഇന്ദ്രനെ തന്നെ സ്തുതിക്കുന്നു. വാണികൾ ഇന്ദ്രനെ തന്നെ സ്തുതിച്ചു.
20.47.5
इन्द्र इद्धर्योः सचा संमिश्ल आ वचोयुजा ।
इन्द्रो वज्री हिरण्ययः ॥ २०.४७.५ ॥
ഇന്ദ്രൻ തന്നെ രണ്ടു ഹരി കുതിരകളുമായി ചേർന്ന്, വാക്കിനാൽ കെട്ടപ്പെട്ടവൻ. വജ്രധാരിയും സ്വർണ്ണവർണ്ണനുമായ ഇന്ദ്രൻ.
20.47.6
इन्द्रो दीर्घाय चक्षस आ सूर्यं रोहयद्दिवि ।
वि गोभिरद्रिमैरयत् ॥ २०.४७.६ ॥
ഇന്ദ്രൻ ദീർഘമായ കാഴ്ചയ്ക്കായി സൂര്യനെ ആകാശത്ത് ഉയർത്തി; കിരണങ്ങളാൽ പർവതത്തെ (മേഘത്തെ) തുറന്നുവിട്ടു.
20.47.7
आ याहि सुषुमा हि त इन्द्र सोमं पिबा इमम् ।
एदं बर्हिः सदो मम ॥ २०.४७.७ ॥
ഇന്ദ്രാ, വരിക; നിനക്കായി തന്നെ സോമം പിഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഈ സോമം പാനം ചെയ്യുക. എന്റെ ഈ ദർഭാസനത്തിൽ ഇരിക്കുക.
20.47.8
आ त्वा ब्रह्मयुजा हरी वहतामिन्द्र केशिना ।
उप ब्रह्माणि नः शृणु ॥ २०.४७.८ ॥
ഇന്ദ്രാ, പ്രാർത്ഥനയാൽ നുകംവെച്ച നീണ്ട കേശമുള്ള രണ്ടു കുതിരകൾ നിന്നെ ഇവിടേക്കു കൊണ്ടുവരട്ടെ. ഞങ്ങളുടെ സ്തുതികൾ കേൾക്കുക.
20.47.9
ब्रह्माणस्त्वा वयं युजा सोमपामिन्द्र सोमिनः ।
सुतावन्तो हवामहे ॥ २०.४७.९ ॥
സോമപാനം ചെയ്യുന്ന ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങൾ ബ്രഹ്മാക്കളും സോമം അർപ്പിക്കുന്നവരും സോമം പിഴിഞ്ഞവരുമായി നിന്നെ കൂട്ടാളിയായി വിളിക്കുന്നു.
20.47.10
युञ्जन्ति ब्रध्नमरुषं चरन्तं परि तस्थुषः ।
रोचन्ते रोचना दिवि ॥ २०.४७.१० ॥
നിശ്ചലമായ ലോകത്തെ ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കുന്ന തേജസ്വിയും ചുവന്നതുമായ സൂര്യനെ അവർ രഥത്തിൽ നുകംവെക്കുന്നു; ആകാശത്ത് പ്രകാശങ്ങൾ തിളങ്ങുന്നു.
20.47.11
युञ्जन्त्यस्य काम्या हरी विपक्षसा रथे ।
शोणा धृष्णू नृवाहसा ॥ २०.४७.११ ॥
അവന്റെ രഥത്തിൽ പ്രിയമുള്ള, ചിറകുള്ള, ചുവന്ന, ധീരമായ, മനുഷ്യരെ വഹിക്കുന്ന രണ്ടു കുതിരകളെ അവർ നുകംവെക്കുന്നു.
20.47.12
केतुं कृण्वन्न् अकेतवे पेशो मर्या अपेशसे ।
समुषद्भिरजायथाः ॥ २०.४७.१२ ॥
മനുഷ്യരേ, അറിവില്ലാത്തവന് അറിവും രൂപമില്ലാത്തവന് രൂപവും നൽകി നീ ഉഷസ്സുകളോടൊപ്പം ഉദിക്കുന്നു.
20.47.13
उदु त्यं जातवेदसं देवं वहन्ति केतवः ।
दृशे विश्वाय सूर्यम् ॥ २०.४७.१३ ॥
സർവ്വജ്ഞനായ ആ ദേവനായ സൂര്യനെ രശ്മികൾ മുകളിലേക്ക് വഹിക്കുന്നു, എല്ലാവർക്കും കാണുവാനായി.
20.47.14
अप त्ये तायवो यथा नक्षत्रा यन्त्यक्तुभिः ।
सूराय विश्वचक्षसे ॥ २०.४७.१४ ॥
കള്ളന്മാരെപ്പോലെ ആ നക്ഷത്രങ്ങൾ രാത്രികളോടൊപ്പം അകന്നുപോകുന്നു, സർവ്വദർശിയായ സൂര്യനുവേണ്ടി.
20.47.15
अदृश्रन्न् अस्य केतवो वि रश्मयो जनामनु ।
भ्राजन्तो अग्नयो यथा ॥ २०.४७.१५ ॥
അവന്റെ രശ്മികൾ പ്രത്യക്ഷമായി; മനുഷ്യരുടെമേൽ പരന്ന കിരണങ്ങൾ, ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നികളെപ്പോലെ.
20.47.16
तरणिर्विश्वदर्शतो ज्योतिष्कृदसि सूर्य ।
विश्वमा भासि रोचन ॥ २०.४७.१६ ॥
ഹേ സൂര്യാ, നീ വേഗത്തിൽ കടത്തുന്നവൻ, എല്ലാവർക്കും ദൃശ്യനായവൻ, പ്രകാശം സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ; ശോഭിക്കുന്നവനേ, നീ സർവ്വത്തെയും പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു.
20.47.17
प्रत्यङ्देवानां विशः प्रत्यङ्ङुदेषि मानुषीः ।
प्रत्यङ्विश्वं स्वर्दृशे ॥ २०.४७.१७ ॥
ദേവന്മാരുടെ വംശങ്ങളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞ് നീ ഉദിക്കുന്നു, മനുഷ്യരിലേക്ക് തിരിഞ്ഞ് നീ ഉദിക്കുന്നു; എല്ലാറ്റിലേക്കും തിരിഞ്ഞ്, പ്രകാശസ്വർഗ്ഗം കാണുവാൻ.
20.47.18
येना पावक चक्षसा भुरण्यन्तं जनामनु ।
त्वं वरुण पश्यसि ॥ २०.४७.१८ ॥
ഹേ പാവകാ, മനുഷ്യർക്കിടയിൽ അലഞ്ഞുനടക്കുന്നവരെ നീ ഏത് കണ്ണുകൊണ്ട് കാണുന്നുവോ, ആ കണ്ണുകൊണ്ടുതന്നെ, ഹേ വരുണാ, നീ കാണുന്നു.
20.47.19
वि द्यामेषि रजस्पृथ्वहर्मिमानो अक्तुभिः ।
पश्यं जन्मानि सूर्य ॥ २०.४७.१९ ॥
ഓ സൂര്യാ! നീ ആകാശത്തെ കടന്നുപോകുന്നു, വിശാലമായ അന്തരീക്ഷത്തിൽ വ്യാപിച്ച്, പകലുകളെ അളന്ന്, രാത്രികളോടുകൂടി, സകല ജീവികളെയും കണ്ടുകൊണ്ട്.
20.47.20
सप्त त्वा हरितो रथे वहन्ति देव सूर्य ।
शोचिष्केशं विचक्षणम् ॥ २०.४७.२० ॥
ഓ ദേവ സൂര്യാ! ഏഴ് പച്ച-മഞ്ഞ കുതിരകൾ രഥത്തിൽ നിന്നെ വഹിക്കുന്നു, ജ്വാലയാണ് കേശമായുള്ള, സർവ്വം കാണുന്ന നിന്നെ.
20.47.21
अयुक्त सप्त शुन्ध्युवः सूरो रथस्य नप्त्यः ।
ताभिर्याति स्वयुक्तिभिः ॥ २०.४७.२१ ॥
രഥത്തിന്റെ സന്തതികളായ, തിളങ്ങുന്ന ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന ഏഴ് കുതിരകളെ സൂര്യൻ കെട്ടി; ആ സ്വയം കെട്ടുന്ന കുതിരകളോടെ അവൻ പോകുന്നു.