ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 20.61

20.61.1

तं ते मदं गृणीमसि वृषणं पृत्सु सासहिम् ।
उ लोककृत्नुमद्रिवो हरिश्रियम् ॥ २०.६१.१ ॥

ಅದ್ರಿವಾನ್, ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲುವ ವೀರನೇ, ಲೋಕಗಳಿಗೆ ವಿಸ್ತಾರ ನೀಡುವ, ಹರಿ-ಕಾಂತಿಯ ನಿನ್ನ ಆ ಹರ್ಷದಾಯಕ ವೈಭವವನ್ನು ನಾವು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇವೆ.

येन ज्योतीम्ष्यायवे मनवे च विवेदिथ ।
मन्दानो अस्य बर्हिषो वि राजसि ॥ २०.६१.२ ॥

ಅದರಿಂದ ನೀನು ಆಯುವಿಗೂ ಮನುವಿಗೂ ಜ್ಯೋತಿಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಿದೆ; ಈ ದರ್ಭಾಸನದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಿತನಾಗಿ ನೀನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತೀಯೆ.

तदद्या चित्त उक्थिनोऽनु ष्टुवन्ति पूर्वथा ।
वृषपत्नीरपो जया दिवेदिवे ॥ २०.६१.३ ॥

ಇಂದೂ ಉಕ್ಥ-ಗಾಯಕರು ಹಿಂದಿನಂತೆಯೇ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ; ವೀರಪತಿಗಳಿರುವ ನೀರುಗಳನ್ನು ದಿನದಿನವೂ ಗೆಲ್ಲು.

तं वभि प्र गायत पुरुहूतं पुरुष्टुतम् ।
इन्द्रं गीर्भिस्तविषमा विवासत ॥ २०.६१.४ ॥

ಅನೇಕರಿಂದ ಆಹ್ವಾನಿತನಾದ, ಅನೇಕರಿಂದ ಸ್ತುತನಾದ ಆ ಇಂದ್ರನ ಕಡೆಗೆ ಹಾಡಿರಿ; ಹಾಡುಗಳಿಂದ ಬಲಶಾಲಿ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಸೇವಿಸಿರಿ.

यस्य द्विबर्हसो बृहत्सहो दाधार रोदसी ।
गिरींरज्रामपः स्वर्वृषत्वना ॥ २०.६१.५ ॥

ಎರಡು ಬಲ, ಮಹಾ ಸಹನ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನ ವೀರ್ಯಶಕ್ತಿಯಿಂದ ದ್ಯಾವಾ-ಪೃಥಿವಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು; ಪರ್ವತಗಳು, ಬಯಲುಗಳು, ನೀರುಗಳು, ಸ್ವರ್ಗವನ್ನೂ.

स राजसि पुरुष्टुतमेको वृत्राणि जिघ्नसे ।
इन्द्र जैत्रा श्रवस्य च यन्तवे ॥ २०.६१.६ ॥

ಆ ನೀನು ಅನೇಕರಿಂದ ಸ್ತುತನಾಗಿ ಒಬ್ಬನೇ ಆಳುತ್ತೀಯೆ; ವೃತ್ರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತೀಯೆ; ಇಂದ್ರ, ಜಯ ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿ ಪಡೆಯಲು.