ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 20.68

20.68.1

सुरूपकृत्नुमूतये सुदुघामिव गोदुहे ।
जुहूमसि द्यविद्यवि ॥ २०.६८.१ ॥

ପ୍ରତିଦିନ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ସୁନ୍ଦର ରୂପ ସୃଷ୍ଟିକାରୀଙ୍କୁ ଆମେ ଡାକୁ, ଦୁଗ୍ଧଦାତା ପାଇଁ ସହଜରେ ଦୁଗ୍ଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈ ପରି।

उप नः सवना गहि सोमस्य सोमपाः पिब ।
गोदा इद्रेवतो मदः ॥ २०.६८.२ ॥

ଆମ ସବନ ନିକଟକୁ ଆସ, ସୋମପାୟୀ; ସୋମ ପାନ କର। ଗାଈଦାତା, ଧନବାନ — ତୁମ ଆନନ୍ଦ (ଆମ ପାଇଁ)।

अथा ते अन्तमानां विद्याम सुमतीनाम् ।
मा नो अति ख्य आ गहि ॥ २०.६८.३ ॥

ବର୍ତ୍ତମାନ ତୁମ ଅତି ନିକଟର ସୁମତିସବୁ ଆମେ ପାଇବା। ଆମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଦେଖ ନାହିଁ; ନିକଟକୁ ଆସ।

परेहि विग्रमस्तृतमिन्द्रं पृछा विपश्चितम् ।
यस्ते सखिभ्य आ वरम् ॥ २०.६८.४ ॥

ଯାଅ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ଅଜେୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପଚାର; ସେ ନିଜ ସଖାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବର ଆଣନ୍ତି।

उत ब्रुवन्तु नो निदो निरन्यतश्चिदारत ।
दधाना इन्द्र इद्दुवः ॥ २०.६८.५ ॥

ନିନ୍ଦୁକମାନେ ଆମ ବିଷୟରେ କହନ୍ତୁ; କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟ କୋଉଠୁ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଦୂରରେ ରହନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କଠାରେ ହିଁ ଭକ୍ତି ଧାରଣ କରି।

उत नः सुभगामरिर्वोचेयुर्दस्म कृष्टयः ।
स्यामेदिन्द्रस्य शर्मणि ॥ २०.६८.६ ॥

ଏବଂ ହେ ଅଦ୍ଭୁତ, ଲୋକମାନେ ଆମ ପାଇଁ ସୌଭାଗ୍ୟ ଘୋଷଣା କରନ୍ତୁ; ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଶ୍ରୟରେ ହିଁ ରହିବା।

एमाशुमाशवे भर यज्ञश्रियं नृमादनम् ।
पतयन् मन्दयत्सखम् ॥ २०.६८.७ ॥

ଦ୍ରୁତଗାମୀ ପାଇଁ ଆଣ, ଯଜ୍ଞର ଶୋଭା, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା ସୋମ; ତଳକୁ ଝରି ମିତ୍ରକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରୁଥିବା।

अस्य पीत्वा शतक्रतो घनो वृत्राणामभवः ।
प्रावो वाजेषु वाजिनम् ॥ २०.६८.८ ॥

ହେ ଶତକ୍ରତୁ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହା ପାନ କରି ତୁମେ ବୃତ୍ରମାନଙ୍କର ହନ୍ତା ହେଲ; ଯୁଦ୍ଧରେ ବଳବାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲ।

तं त्वा वाजेषु वाजिनं वाजयामः शतक्रतो ।
धनानामिन्द्र सातये ॥ २०.६८.९ ॥

ଯୁଦ୍ଧରେ ବଳବାନ ତୁମକୁ, ହେ ଶତକ୍ରତୁ, ଆମେ ବଳବାନ କରୁ; ଧନ ଜିତିବା ପାଇଁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର।

यो रायोऽवनिर्महान्त्सुपारः सुन्वतः सखा ।
तस्मा इन्द्राय गायत ॥ २०.६८.१० ॥

ଯିଏ ଧନର ରକ୍ଷକ, ମହାନ୍, ସହଜରେ ପାର କରାଉଥିବା, ସୋମ ନିଷ୍ପୀଡ଼କଙ୍କର ମିତ୍ର; ସେହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଗାଅ।

आ त्वेता नि षीदतेन्द्रमभि प्र गायत ।
सखाय स्तोमवाहसः ॥ २०.६८.११ ॥

ଆସ, ଏଠାରେ ବସ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରତି ଭଲ ଭାବେ ସ୍ତୁତି ଗାଅ, ହେ ସ୍ତୋମବାହୀ ମିତ୍ରଗଣ।

पुरूतमं पुरूणामीशानं वार्याणाम् ।
इन्द्रं सोमे सचा सुते ॥ २०.६८.१२ ॥

ଅନେକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବରଣୀୟ ବସ୍ତୁର ଈଶ୍ୱର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ସୋମ ନିଷ୍ପୀଡ଼ିତ ହେଲା ବେଳେ ଏକତ୍ର।