अथर्ववेद · सूक्त 20.75
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.75.1
वि त्वा ततस्रे मिथुना अवस्यवो व्रजस्य साता गव्यस्य निःसृजः सक्षन्त इन्द्र निःसृजः ।
यद्गव्यन्त द्वा जना स्वर्यन्ता समूहसि ।
आविष्करिक्रद्वृषणं सचाभुवं वज्रमिन्द्र सचाभुवम् ॥ २०.७५.१ ॥
हे इंद्रा, मदतीची इच्छा करणारी जोडी तुला विस्तारते; गोठ्याच्या विजयात गाईंसाठी ते पुढे जाऊन प्रयत्न करतात. दोन माणसे गाई आणि स्वर्गप्रकाश इच्छितात तेव्हा तू त्यांना एकत्र आणतोस; तेव्हा सदैव सोबत असणारे वज्र व बलवान वृषभ ते प्रकट करतात, हे इंद्रा.
20.75.2
विदुष्टे अस्य वीर्यस्य पूरवः पुरो यदिन्द्र शारदीरवातिरः सासहानो अवातिरः ।
शासस्तमिन्द्र मर्त्यमयजुं शवसस्पते ।
महीममुष्णाः पृथिवीमिमा अपो मन्दसान इमा अपः ॥ २०.७५.२ ॥
हे इंद्रा, तुझे हे वीर्य नगरवासी जाणतात, जेव्हा तू शरद्-कालीन किल्ले ओलांडून त्यांना जिंकलेस. हे बलाच्या स्वामी इंद्रा, त्या यज्ञ न करणाऱ्या मर्त्याला तू शासन कर. आनंदाने तू या विशाल पृथ्वीला आणि या पाण्यांना हरण केलेस.
20.75.3
आदित्ते अस्य वीर्यस्य चर्किरन् मदेषु वृषन्न् उशिजो यदाविथ सखीयतो यदाविथ ।
चकर्थ कारमेभ्यः पृतनासु प्रवन्तवे ।
ते अन्यामन्यां नद्यं सनिष्णत श्रवस्यन्तः सनिष्णत ॥ २०.७५.३ ॥
तेव्हा खात्रीने तुझ्या या वीर्याला आनंदाच्या क्षणी ते गातात, हे वृषभा; आतुर पुरोहितांचे तू रक्षण केलेस, मित्रत्व इच्छिणाऱ्यांचे तू रक्षण केलेस. युद्धांत विजयासाठी तू यांना कारु (स्तोता) केलेस. ते एकामागून एक नदीपर्यंत पोहोचतात, कीर्तीची इच्छा करीत ते मिळवतात.