Atharvaveda · Sūkta 20.92
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.92.1
अभि प्र गोपतिं गिरेन्द्रमर्च यथा विदे ।
सूनुं सत्यस्य सत्पतिम् ॥ २०.९२.१ ॥
Alaba bien con el canto a Indra, señor de las vacas, para que él lo sepa: hijo de la verdad, señor de los buenos.
20.92.2
आ हरयः ससृज्रिरेऽरुषीरधि बर्हिषि ।
यत्राभि संनवामहे ॥ २०.९२.२ ॥
Los caballos rojizos han sido soltados aquí sobre la hierba sagrada, donde nos inclinamos juntos.
20.92.3
इन्द्राय गाव आशिरं दुदुह्रे वज्रिणे मधु ।
यत्सीमुपह्वरे विदत् ॥ २०.९२.३ ॥
Las vacas ordeñaron para Indra, el portador del rayo, una bebida mezclada dulce como miel, cuando la halló en el hueco oculto.
20.92.4
उद्यद्ब्रध्नस्य विष्टपं गृहमिन्द्रश्च गन्वहि ।
मध्वः पीत्वा सचेवहि त्रिः सप्त सख्युः पदे ॥ २०.९२.४ ॥
Cuando se alza hacia la alta morada del sol, vayamos Indra y yo a casa; habiendo bebido el dulce licor, estemos juntos, tres veces siete en el paso del amigo.
20.92.5
अर्चत प्रार्चत प्रियमेधासो अर्चत ।
अर्चन्तु पुत्रका उत पुरं न धृष्ण्वर्चत ॥ २०.९२.५ ॥
Cantad alabanza, alabad bien, oh queridos sabios, alabad; que también canten los hijos, como una fortaleza; oh valiente, alaba.
20.92.6
अव स्वराति गर्गरो गोधा परि सनिष्वणत् ।
पिङ्गा परि चनिष्कददिन्द्राय ब्रह्मोद्यतम् ॥ २०.९२.६ ॥
La rana grita abajo, el lagarto resuena alrededor; la de color pardo llama por todas partes: la oración sagrada alzada para Indra.
20.92.7
आ यत्पतन्त्येन्यः सुदुघा अनपस्फुरः ।
अपस्फुरं गृभायत सोममिन्द्राय पातवे ॥ २०.९२.७ ॥
Cuando las corrientes veloces, fáciles de ordeñar e inagotables avanzan, toma ese soma inagotable para que Indra lo beba.
20.92.8
अपादिन्द्रो अपादग्निर्विश्वे देवा अमत्सत ।
वरुण इदिह क्षयत्तमापो अभ्यनूषत वत्सं संशिश्वरीरिव ॥ २०.९२.८ ॥
Indra sin pies y Agni sin pies; todos los dioses se regocijaron. Aquí Varuṇa habita en mayor medida; las aguas lo alabaron como vacas que mugen juntas por su ternero.
20.92.9
सुदेवो असि वरुण यस्य ते सप्त सिन्धवः ।
अनुक्षरन्ति काकुदं सूर्यं सुषिरामिव ॥ २०.९२.९ ॥
Eres un buen dios, Varuṇa; tus siete ríos fluyen desde la cumbre del sol, como desde una vasija perforada.
20.92.10
यो व्यतींरफाणयत्सुयुक्तामुप दाशुषे ।
तक्वो नेता तदिद्वपुरुपमा यो अमुच्यत ॥ २०.९२.१० ॥
Quien desunció separadamente lo bien uncido para el dador—ese veloz guía es esa forma; el que fue liberado es semejante a él.
20.92.11
अतीदु शक्र ओहत इन्द्रो विश्वा अति द्विषः ।
भिनत्कनीन ओदनं पच्यमानं परो गिरा ॥ २०.९२.११ ॥
El poderoso Indra en verdad vence más allá de todos los enemigos; el joven Indra, con el canto, quebró lejos el odana que se cocía.
20.92.12
अर्भको न कुमारकोऽधि तिष्ठन्न् अवं रथम् ।
स पक्षन् महिषं मृगं पित्रे मात्रे विभुक्रतुम् ॥ २०.९२.१२ ॥
Como un niño pequeño o un muchacho, de pie sobre el carro, cocina al búfalo y al ciervo; para padre y madre es de gran propósito.
20.92.13
आ तू सुशिप्र दंपते रथं तिष्ठा हिरण्ययम् ।
अध द्युक्षं सचेवहि सहस्रपादमरुषं स्वस्तिगामनेहसम् ॥ २०.९२.१३ ॥
Oh Suśipra, oh señor de la casa, ven y sube al carro dorado; entonces vayamos juntos con el resplandeciente, de mil pies, rojizo, que conduce al bienestar y sin falta.
20.92.14
तं घेमित्था नमस्विन उप स्वराजमासते ।
अर्थं चिदस्य सुधितं यदेतवे आवर्तयन्ति दावने ॥ २०.९२.१४ ॥
Quienes así se inclinan ante él se sientan junto al Autogobernante; incluso su riqueza bien guardada, destinada a partir, es devuelta para ser dada.
20.92.15
अनु प्रत्नस्यौकसः प्रियमेधास एषाम् ।
पूर्वामनु प्रयतिं वृक्तबर्हिषो हितप्रयस आशत ॥ २०.९२.१५ ॥
Siguiendo la antigua morada, estos Priyamedhas, con la hierba cortada esparcida y ofrendas beneficiosas, alcanzaron el curso previo del sacrificio.
20.92.16
यो राजा चर्षणीनां याता रथेभिरध्रिगुः ।
विश्वासां तरुता पृतनानां ज्येष्ठो यो वृत्रहा गृणे ॥ २०.९२.१६ ॥
Aquel que es rey de los pueblos, conductor de carros, de rugido inquebrantable, que atraviesa todos los ejércitos, el primero, el matador de Vṛtra, ese es alabado.
20.92.17
इन्द्रं तं शुम्भ पुरुहन्मन्न् अवसे यस्य द्विता विधर्तरि ।
हस्ताय वज्रः प्रति धायि दर्शतो महो दिवे न सूर्यः ॥ २०.९२.१७ ॥
Oh Purūhanman, adorna a aquel Indra para la protección, cuyas dos manos sustentadoras; el rayo ha sido puesto en su mano, admirable y grande, como el sol en el cielo.
20.92.18
नकिष्टं कर्मणा नशद्यश्चकार सदावृधम् ।
इन्द्रं न यज्ञैर्विश्वगूर्तमृभ्वसमधृष्टं धृष्ण्वोजसम् ॥ २०.९२.१८ ॥
Nadie lo alcanza por sus obras: aquel que hizo al siempre creciente. Como a Indra, alábalo con sacrificios, a quien ayuda a todos, al hábil, inexpugnable, de fuerza audaz.
20.92.19
अषाल्हमुग्रं पृतनासु सासहिं यस्मिन् महीरुरुज्रयः ।
सं धेनवो जायमाने अनोनवुर्द्यावः क्षामो अनोनवुः ॥ २०.९२.१९ ॥
El invencible, feroz, victorioso en las batallas, en quien residen los grandes poderes de amplio paso. Al nacer él, las vacas mugieron a una; el cielo y la tierra resonaron en aclamación.
20.92.20
यद्द्याव इन्द्र ते शतं शतं भूमीरुत स्युः ।
न त्वा वज्रिन्त्सहस्रं सूर्या अनु न जातमष्ट रोदसी ॥ २०.९२.२० ॥
Indra, aunque para ti hubiera cien cielos y cien tierras, oh portador del rayo, mil soles no nacieron iguales a ti, ni los dos mundos.
20.92.21
आ पप्राथ महिना वृष्ण्या वृषन् विश्वा शविष्ठ शवसा ।
अस्मामव मघवन् गोमति व्रजे वज्रिं चित्राभिरूतिभिः ॥ २०.९२.२१ ॥
Has llenado todo con tu grandeza y tu poder viril, oh toro, el más poderoso. Oh generoso Maghavan, protégenos en el redil rico en vacas; oh portador del rayo, con auxilios maravillosos.