ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 20.92
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.92.1
अभि प्र गोपतिं गिरेन्द्रमर्च यथा विदे ।
सूनुं सत्यस्य सत्पतिम् ॥ २०.९२.१ ॥
ଗାଈଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବାଣୀରେ ଭଲ ଭାବେ ସ୍ତୁତି କର, ଯେପରି ସେ ଜାଣନ୍ତି; ସତ୍ୟର ପୁତ୍ର, ସତ୍ପୁରୁଷଙ୍କ ପତିଙ୍କୁ।
20.92.2
आ हरयः ससृज्रिरेऽरुषीरधि बर्हिषि ।
यत्राभि संनवामहे ॥ २०.९२.२ ॥
ଲାଲ ଘୋଡାମାନେ ଦର୍ଭାସନରେ ଏଠାରେ ଛଡାଯାଇଛନ୍ତି; ଯେଉଁଠାରେ ଆମେ ଏକାଠି ପ୍ରଣାମ କରୁ।
20.92.3
इन्द्राय गाव आशिरं दुदुह्रे वज्रिणे मधु ।
यत्सीमुपह्वरे विदत् ॥ २०.९२.३ ॥
ଗାଈମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ବଜ୍ରଧାରୀଙ୍କ ପାଇଁ, ମହୁ ପରି ମିଶ୍ର ଦୁଗ୍ଧ ଦୋହିଲେ; ସେ ତାହା ଗୁପ୍ତ ଗହ୍ଵରରେ ପାଇଲେ।
20.92.4
उद्यद्ब्रध्नस्य विष्टपं गृहमिन्द्रश्च गन्वहि ।
मध्वः पीत्वा सचेवहि त्रिः सप्त सख्युः पदे ॥ २०.९२.४ ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଉଚ୍ଚ ନିବାସ ଆଡ଼େ ଉଦୟ ହେଲେ ଆମେ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ଘରକୁ ଯିବା; ମଧୁ ପାନ କରି ଏକାଠି ରହିବା, ସଖାର ପଦରେ ତିନିଥର ସାତ।
20.92.5
अर्चत प्रार्चत प्रियमेधासो अर्चत ।
अर्चन्तु पुत्रका उत पुरं न धृष्ण्वर्चत ॥ २०.९२.५ ॥
ସ୍ତୁତି କର, ଭଲ ଭାବେ ସ୍ତୁତି କର, ହେ ପ୍ରିୟମେଧା ଋଷିଗଣ, ସ୍ତୁତି କର; ପୁତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତୁ, ଦୁର୍ଗ ପରି; ହେ ବଳବାନ, ସ୍ତୁତି କର।
20.92.6
अव स्वराति गर्गरो गोधा परि सनिष्वणत् ।
पिङ्गा परि चनिष्कददिन्द्राय ब्रह्मोद्यतम् ॥ २०.९२.६ ॥
ବେଙ୍ଗ ତଳେ ଶବ୍ଦ କରେ, ଗୋଧା ଚାରିପଟେ ଧ୍ୱନି କରେ; ପିଙ୍ଗା ଚାରିପଟେ ଡାକେ—ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଉଠାଯାଇଥିବା ବ୍ରହ୍ମ।
20.92.7
आ यत्पतन्त्येन्यः सुदुघा अनपस्फुरः ।
अपस्फुरं गृभायत सोममिन्द्राय पातवे ॥ २०.९२.७ ॥
ଯେତେବେଳେ ଗତିଶୀଳ, ସହଜରେ ଦୁହାଯୋଗ୍ୟ, କେବେ ନ ସରୁଥିବା ଧାରା ଆସନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାନ ପାଇଁ ସେହି ଅକ୍ଷୟ ସୋମକୁ ଧର।
20.92.8
अपादिन्द्रो अपादग्निर्विश्वे देवा अमत्सत ।
वरुण इदिह क्षयत्तमापो अभ्यनूषत वत्सं संशिश्वरीरिव ॥ २०.९२.८ ॥
ପାଦହୀନ ଇନ୍ଦ୍ର, ପାଦହୀନ ଅଗ୍ନି; ସମସ୍ତ ଦେବତା ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ଏଠାରେ ବରୁଣ ହିଁ ସର୍ବାଧିକ ବାସ କରନ୍ତି; ବାଛୁରି ପାଇଁ ଗାଈମାନେ ଏକସାଥେ ଡାକିଲା ପରି ଜଳମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
20.92.9
सुदेवो असि वरुण यस्य ते सप्त सिन्धवः ।
अनुक्षरन्ति काकुदं सूर्यं सुषिरामिव ॥ २०.९२.९ ॥
ହେ ବରୁଣ, ତୁମେ ଉତ୍ତମ ଦେବତା; ତୁମ ସପ୍ତ ନଦୀ ଛିଦ୍ରଯୁକ୍ତ ପାତ୍ରରୁ ପରି ସୂର୍ଯ୍ୟର ଶିଖରରୁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅନ୍ତି।
20.92.10
यो व्यतींरफाणयत्सुयुक्तामुप दाशुषे ।
तक्वो नेता तदिद्वपुरुपमा यो अमुच्यत ॥ २०.९२.१० ॥
ଦାତା ପାଇଁ ଭଲଭାବେ ଯୋଡ଼ାଯାଇଥିବାକୁ ଯିଏ ପୃଥକ କରି ଖୋଲିଥିଲେ—ସେହି ଦ୍ରୁତଗାମୀ ନେତା ହିଁ ସେ ରୂପ; ଯିଏ ମୁକ୍ତ ହେଲା ସେ ତାଙ୍କ ସମାନ।
20.92.11
अतीदु शक्र ओहत इन्द्रो विश्वा अति द्विषः ।
भिनत्कनीन ओदनं पच्यमानं परो गिरा ॥ २०.९२.११ ॥
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରକୃତରେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ବିଜୟୀ ହୁଅନ୍ତି; ଯୁବକ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଚୁଥିବା ଓଦନକୁ ବାଣୀରେ (ଦୂରେଇ ଦେଇ) ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ।
20.92.12
अर्भको न कुमारकोऽधि तिष्ठन्न् अवं रथम् ।
स पक्षन् महिषं मृगं पित्रे मात्रे विभुक्रतुम् ॥ २०.९२.१२ ॥
ଛୋଟ ଶିଶୁ କିମ୍ବା କିଶୋର ପରି ରଥ ଉପରେ ଠିଆ ହୋଇ ସେ ମହିଷ ଓ ମୃଗକୁ ପକାଏ; ପିତା ଓ ମାତା ପାଇଁ ସେ ମହାସଙ୍କଳ୍ପବାନ।
20.92.13
आ तू सुशिप्र दंपते रथं तिष्ठा हिरण्ययम् ।
अध द्युक्षं सचेवहि सहस्रपादमरुषं स्वस्तिगामनेहसम् ॥ २०.९२.१३ ॥
ହେ ସୁଶିପ୍ର, ହେ ଦମ୍ପତି, ଆସ; ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରଥରେ ଠିଆ ହୁଅ। ତା'ପରେ ଆମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସହସ୍ରପାଦ, ରକ୍ତିମ, କଲ୍ୟାଣ ଆଡ଼କୁ ଯାଉଥିବା, ନିର୍ଦୋଷ ରଥ ସହିତ ଏକତ୍ର ଯିବା।
20.92.14
तं घेमित्था नमस्विन उप स्वराजमासते ।
अर्थं चिदस्य सुधितं यदेतवे आवर्तयन्ति दावने ॥ २०.९२.१४ ॥
ଏପରି ନମସ୍କାର କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ସ୍ୱରାଜ୍ୟବାନ (ଇନ୍ଦ୍ର) ନିକଟରେ ବସନ୍ତି। ତାଙ୍କର ସୁରକ୍ଷିତ ଧନ ମଧ୍ୟ, ଯାହା ଯିବାର ଅଛି, ଦାନ ପାଇଁ ଫେରାଯାଏ।
20.92.15
अनु प्रत्नस्यौकसः प्रियमेधास एषाम् ।
पूर्वामनु प्रयतिं वृक्तबर्हिषो हितप्रयस आशत ॥ २०.९२.१५ ॥
ପ୍ରାଚୀନ ଗୃହକୁ ଅନୁସରଣ କରି, ଏମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟମେଧ, ଦର୍ଭ ବିଛାଇ, ହିତକର ଆହୁତି ସହ, ପୂର୍ବ ଯଜ୍ଞଗତି ଅନୁସରି ପହଞ୍ଚିଲେ।
20.92.16
यो राजा चर्षणीनां याता रथेभिरध्रिगुः ।
विश्वासां तरुता पृतनानां ज्येष्ठो यो वृत्रहा गृणे ॥ २०.९२.१६ ॥
ଯିଏ ଜନଗଣର ରାଜା, ରଥରେ ଗମନକାରୀ, ଅଧ୍ରିଗୁ (ଅଚଳ ଗର୍ଜନକାରୀ), ସମସ୍ତ ସେନାକୁ ପାରକାରୀ, ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଓ ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ତାଙ୍କରି ସ୍ତୁତି କରାଯାଏ।
20.92.17
इन्द्रं तं शुम्भ पुरुहन्मन्न् अवसे यस्य द्विता विधर्तरि ।
हस्ताय वज्रः प्रति धायि दर्शतो महो दिवे न सूर्यः ॥ २०.९२.१७ ॥
ହେ ପୁରୁହନ୍ମନ୍, ରକ୍ଷା ପାଇଁ ସେହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅଳଙ୍କୃତ କର; ଦ୍ୱିବିଧରେ ଧାରଣକାରୀଙ୍କ ହାତରେ ବଜ୍ର ରଖାଯାଇଛି; ତାହା ମହାନ, ଦର୍ଶନୀୟ, ଆକାଶର ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି।
20.92.18
नकिष्टं कर्मणा नशद्यश्चकार सदावृधम् ।
इन्द्रं न यज्ञैर्विश्वगूर्तमृभ्वसमधृष्टं धृष्ण्वोजसम् ॥ २०.९२.१८ ॥
ଯିଏ ସେହି ସଦା ବର୍ଦ୍ଧମାନଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ତାଙ୍କୁ କେହି ନିଜ କର୍ମରେ ପାଇପାରିବେ ନାହିଁ। ଯଜ୍ଞରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି, ସମସ୍ତଙ୍କ ସହାୟକ, ନିପୁଣ, ଅଜେୟ, ସାହସୀ ବଳ ଥିବା (ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ) (ସ୍ତୁତି କର)।
20.92.19
अषाल्हमुग्रं पृतनासु सासहिं यस्मिन् महीरुरुज्रयः ।
सं धेनवो जायमाने अनोनवुर्द्यावः क्षामो अनोनवुः ॥ २०.९२.१९ ॥
ଯାହାକୁ କେହି ପରାଜିତ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଉଗ୍ର ଏବଂ ବିଜୟୀ, ଯାହାଠାରେ ବିଶାଳ ମହାନ ଶକ୍ତିମାନେ ଅଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେବାମାତ୍ରେ ଗାଈମାନେ ଏକସାଥେ ଡାକିଲେ; ଦ୍ୟୁଲୋକ ଓ ପୃଥିବୀ ଜୟଧ୍ୱନି କଲେ।
20.92.20
यद्द्याव इन्द्र ते शतं शतं भूमीरुत स्युः ।
न त्वा वज्रिन्त्सहस्रं सूर्या अनु न जातमष्ट रोदसी ॥ २०.९२.२० ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ ଶହେ ଦ୍ୟୁଲୋକ ଓ ଶହେ ପୃଥିବୀ ଥିଲେ ହେଁ, ହେ ବଜ୍ରୀ, ହଜାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତୁମ ସହିତ ସମାନ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନାହାନ୍ତି; ଦୁଇ ଲୋକ ମଧ୍ୟ ସେପରି।
20.92.21
आ पप्राथ महिना वृष्ण्या वृषन् विश्वा शविष्ठ शवसा ।
अस्मामव मघवन् गोमति व्रजे वज्रिं चित्राभिरूतिभिः ॥ २०.९२.२१ ॥
ତୁମେ ତୁମ ମହିମା ଓ ବୀର୍ଯ୍ୟରେ ସବୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛ, ହେ ବୃଷନ୍, ହେ ଅତି ବଳବାନ। ହେ ମଘବନ୍, ଗୋସମୃଦ୍ଧ ଗୋଶାଳାରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ହେ ବଜ୍ରୀ, ଅଦ୍ଭୁତ ସହାୟତା ଦ୍ୱାରା।