അഥർവവേദം · സൂക്തം 20.92
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.92.1
अभि प्र गोपतिं गिरेन्द्रमर्च यथा विदे ।
सूनुं सत्यस्य सत्पतिम् ॥ २०.९२.१ ॥
പശുക്കളുടെ നാഥനായ ഇന്ദ്രനെ വാക്കുകൊണ്ട് നന്നായി സ്തുതിക്കുക, അവൻ അറിയുവാനായി; സത്യത്തിന്റെ പുത്രനും സജ്ജനങ്ങളുടെ പതിയുമായവനെ.
20.92.2
आ हरयः ससृज्रिरेऽरुषीरधि बर्हिषि ।
यत्राभि संनवामहे ॥ २०.९२.२ ॥
ചെന്നിറമുള്ള കുതിരകൾ ദർഭാസനത്തിൽ ഇവിടെ അഴിച്ചുവിടപ്പെട്ടു; അവിടെ ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ചു വണങ്ങുന്നു.
20.92.3
इन्द्राय गाव आशिरं दुदुह्रे वज्रिणे मधु ।
यत्सीमुपह्वरे विदत् ॥ २०.९२.३ ॥
പശുക്കൾ ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി, വജ്രധാരിക്കുവേണ്ടി, തേൻപോലെയുള്ള കലർന്ന പാൽ കറന്നു; അവൻ അത് രഹസ്യഗുഹയിൽ കണ്ടെത്തിയപ്പോൾ.
20.92.4
उद्यद्ब्रध्नस्य विष्टपं गृहमिन्द्रश्च गन्वहि ।
मध्वः पीत्वा सचेवहि त्रिः सप्त सख्युः पदे ॥ २०.९२.४ ॥
സൂര്യന്റെ ഉന്നത വാസത്തിലേക്ക് ഉദിക്കുമ്പോൾ, ഞങ്ങളും ഇന്ദ്രനും വീട്ടിലേക്ക് പോകാം; തേൻ കുടിച്ച് ഒന്നിച്ചിരിക്കാം, സഖിയുടെ പദത്തിൽ മൂന്നു തവണ ഏഴ്.
20.92.5
अर्चत प्रार्चत प्रियमेधासो अर्चत ।
अर्चन्तु पुत्रका उत पुरं न धृष्ण्वर्चत ॥ २०.९२.५ ॥
സ്തുതിക്കുവിൻ, നന്നായി സ്തുതിക്കുവിൻ, പ്രിയമേധരായ ഋഷിമാരേ, സ്തുതിക്കുവിൻ; പുത്രന്മാരും സ്തുതിക്കട്ടെ, കോട്ടപോലെ; ധീരനേ, സ്തുതിക്കുക.
20.92.6
अव स्वराति गर्गरो गोधा परि सनिष्वणत् ।
पिङ्गा परि चनिष्कददिन्द्राय ब्रह्मोद्यतम् ॥ २०.९२.६ ॥
തവള താഴെ ഒച്ചയിടുന്നു, ഓന്ത് ചുറ്റും ശബ്ദിക്കുന്നു; പിംഗ ചുറ്റും ചിലയ്ക്കുന്നു—ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി ഉയർത്തിയ ബ്രഹ്മം.
20.92.7
आ यत्पतन्त्येन्यः सुदुघा अनपस्फुरः ।
अपस्फुरं गृभायत सोममिन्द्राय पातवे ॥ २०.९२.७ ॥
അവ കുതിച്ചൊഴുകി വരുമ്പോൾ, എളുപ്പത്തിൽ കറക്കാവുന്നവയും ഒരിക്കലും കുറയാത്തവയുമായ ആ സോമത്തെ ഇന്ദ്രൻ കുടിക്കാൻ പിടിച്ചെടുക്കുക.
20.92.8
अपादिन्द्रो अपादग्निर्विश्वे देवा अमत्सत ।
वरुण इदिह क्षयत्तमापो अभ्यनूषत वत्सं संशिश्वरीरिव ॥ २०.९२.८ ॥
കാലില്ലാത്ത ഇന്ദ്രനും കാലില്ലാത്ത അഗ്നിയും; എല്ലാ ദേവന്മാരും സന്തോഷിച്ചു. ഇവിടെ വരുണനാണ് ഏറ്റവും അധികം വസിക്കുന്നത്; കിടാവിനുവേണ്ടി പശുക്കൾ ഒന്നിച്ചു കരയുന്നതുപോലെ ജലങ്ങൾ അവനെ സ്തുതിച്ചു.
20.92.9
सुदेवो असि वरुण यस्य ते सप्त सिन्धवः ।
अनुक्षरन्ति काकुदं सूर्यं सुषिरामिव ॥ २०.९२.९ ॥
വരുണാ, നീ നല്ല ദേവനാണ്; നിന്റെ ഏഴ് നദികൾ ദ്വാരമുള്ള പാത്രത്തിൽനിന്നെന്നപോലെ സൂര്യന്റെ മുകളിൽനിന്ന് ഒഴുകുന്നു.
20.92.10
यो व्यतींरफाणयत्सुयुक्तामुप दाशुषे ।
तक्वो नेता तदिद्वपुरुपमा यो अमुच्यत ॥ २०.९२.१० ॥
ദാതാവിനായി നന്നായി കെട്ടിയതിനെ വേർതിരിച്ച് അഴിച്ചവൻ—ആ വേഗമുള്ള നേതാവാണ് ആ രൂപം; മോചിതനായവൻ അവനു തുല്യൻ.
20.92.11
अतीदु शक्र ओहत इन्द्रो विश्वा अति द्विषः ।
भिनत्कनीन ओदनं पच्यमानं परो गिरा ॥ २०.९२.११ ॥
ശക്തനായ ഇന്ദ്രൻ തീർച്ചയായും എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും കടന്നു ജയിക്കുന്നു; യുവാവായ ഇന്ദ്രൻ വേവുന്ന ഓദനത്തെ വാക്കിനാൽ (അകറ്റി) പൊട്ടിച്ചു.
20.92.12
अर्भको न कुमारकोऽधि तिष्ठन्न् अवं रथम् ।
स पक्षन् महिषं मृगं पित्रे मात्रे विभुक्रतुम् ॥ २०.९२.१२ ॥
ചെറിയ ബാലനെപ്പോലെ, കുമാരനെപ്പോലെ, തേരിൽ നിന്നുകൊണ്ട് അവൻ എരുമയെയും മാനിനെയും വേവിക്കുന്നു; അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കുമായി അവൻ മഹാസങ്കല്പമുള്ളവനാണ്.
20.92.13
आ तू सुशिप्र दंपते रथं तिष्ठा हिरण्ययम् ।
अध द्युक्षं सचेवहि सहस्रपादमरुषं स्वस्तिगामनेहसम् ॥ २०.९२.१३ ॥
ഓ സുശിപ്ര, ദമ്പതേ, വരൂ; സ്വർണ്ണരഥത്തിൽ നിൽക്കൂ. അപ്പോൾ നമുക്ക് തിളങ്ങുന്ന, ആയിരം കാലുകളുള്ള, ചുവന്ന, ക്ഷേമത്തിലേക്ക് പോകുന്ന, കുറ്റമറ്റ രഥത്തോടൊപ്പം യാത്ര ചെയ്യാം.
20.92.14
तं घेमित्था नमस्विन उप स्वराजमासते ।
अर्थं चिदस्य सुधितं यदेतवे आवर्तयन्ति दावने ॥ २०.९२.१४ ॥
ഇങ്ങനെ നമസ്കരിക്കുന്നവർ സ്വരാജ്യമുള്ള (ഇന്ദ്രന്റെ) അരികിൽ ഇരിക്കുന്നു. അവന്റെ നന്നായി സൂക്ഷിച്ച സമ്പത്തും, പോകേണ്ടതും, ദാനത്തിനായി തിരിച്ചയക്കപ്പെടുന്നു.
20.92.15
अनु प्रत्नस्यौकसः प्रियमेधास एषाम् ।
पूर्वामनु प्रयतिं वृक्तबर्हिषो हितप्रयस आशत ॥ २०.९२.१५ ॥
പുരാതന ഭവനത്തെ പിന്തുടർന്ന്, ഇവരുടെ പ്രിയമേധന്മാർ, ദർഭ വിരിച്ച്, ഹിതകരമായ അർപ്പണങ്ങളോടെ, പൂർവ്വ യജ്ഞഗതി അനുസരിച്ച് എത്തി.
20.92.16
यो राजा चर्षणीनां याता रथेभिरध्रिगुः ।
विश्वासां तरुता पृतनानां ज्येष्ठो यो वृत्रहा गृणे ॥ २०.९२.१६ ॥
ജനങ്ങളുടെ രാജാവായ, രഥങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന, അധ്രിഗു (അചഞ്ചല ഗർജ്ജനമുള്ളവൻ), എല്ലാ സേനകളെയും കടക്കുന്ന, ജ്യേഷ്ഠനും വൃത്രഹന്താവുമായവൻ സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നു.
20.92.17
इन्द्रं तं शुम्भ पुरुहन्मन्न् अवसे यस्य द्विता विधर्तरि ।
हस्ताय वज्रः प्रति धायि दर्शतो महो दिवे न सूर्यः ॥ २०.९२.१७ ॥
ഓ പുരുഹന്മൻ, രക്ഷയ്ക്കായി ആ ഇന്ദ്രനെ അലങ്കരിക്കൂ; ഇരുവിധം താങ്ങുന്നവന്റെ കയ്യിൽ വജ്രം വെക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അത് മഹത്തും ദർശനീയവും ആകാശത്തിലെ സൂര്യനെപ്പോലെയുമാണ്.
20.92.18
नकिष्टं कर्मणा नशद्यश्चकार सदावृधम् ।
इन्द्रं न यज्ञैर्विश्वगूर्तमृभ्वसमधृष्टं धृष्ण्वोजसम् ॥ २०.९२.१८ ॥
ആ എന്നും വളരുന്നവനെ സൃഷ്ടിച്ചവനെ ആരും തങ്ങളുടെ കർമ്മത്താൽ എത്തുകയില്ല. യജ്ഞങ്ങളാൽ ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ, എല്ലാവർക്കും സഹായകനും, നൈപുണ്യമുള്ളവനും, അജയ്യനും, ധൈര്യമുള്ള ബലമുള്ളവനുമായ (ഇന്ദ്രനെ) (സ്തുതിക്കൂ).
20.92.19
अषाल्हमुग्रं पृतनासु सासहिं यस्मिन् महीरुरुज्रयः ।
सं धेनवो जायमाने अनोनवुर्द्यावः क्षामो अनोनवुः ॥ २०.९२.१९ ॥
തോൽപ്പിക്കാനാവാത്തവനും യുദ്ധങ്ങളിൽ ഉഗ്രനും വിജയിയുമായവൻ; അവനിൽ വിശാലമായി ചരിക്കുന്ന മഹാശക്തികളുണ്ട്. അവൻ ജനിച്ചപ്പോൾ പശുക്കൾ ഒന്നിച്ചു ചിന്നം വിളിച്ചു; ദ്യുലോകവും ഭൂമിയും മുഴങ്ങി.
20.92.20
यद्द्याव इन्द्र ते शतं शतं भूमीरुत स्युः ।
न त्वा वज्रिन्त्सहस्रं सूर्या अनु न जातमष्ट रोदसी ॥ २०.९२.२० ॥
ഇന്ദ്രാ, നിനക്ക് നൂറു ദ്യുലോകങ്ങളും നൂറു ഭൂമികളും ഉണ്ടായാലും, വജ്രിൻ, ആയിരം സൂര്യന്മാരും നിന്നോടൊപ്പം ജനിച്ചിട്ടില്ല; ഇരു ലോകങ്ങളും അതുപോലെ തന്നെ.
20.92.21
आ पप्राथ महिना वृष्ण्या वृषन् विश्वा शविष्ठ शवसा ।
अस्मामव मघवन् गोमति व्रजे वज्रिं चित्राभिरूतिभिः ॥ २०.९२.२१ ॥
നിന്റെ മഹത്ത്വത്താലും വീര്യത്താലും നീ സർവ്വവും നിറച്ചു, വൃഷൻ, അതിബലവാനേ. മഘവൻ, പശുസമൃദ്ധമായ തൊഴുത്തിൽ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കേണമേ; വജ്രിൻ, അത്ഭുത സഹായങ്ങളാൽ.