அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 20.92
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.92.1
अभि प्र गोपतिं गिरेन्द्रमर्च यथा विदे ।
सूनुं सत्यस्य सत्पतिम् ॥ २०.९२.१ ॥
பசுக்களின் தலைவனான இந்திரனை வாக்கால் நன்கு புகழ்ந்து பாடுங்கள், அவன் அறியும்படி; உண்மையின் மகனும் நல்லோரின் தலைவனுமான அவனை.
20.92.2
आ हरयः ससृज्रिरेऽरुषीरधि बर्हिषि ।
यत्राभि संनवामहे ॥ २०.९२.२ ॥
செந்நிற குதிரைகள் தர்ப்பைத் தளத்தின் மீது இங்கே விடுவிக்கப்பட்டன, அங்கே நாங்கள் ஒன்றாக வணங்குகிறோம்.
20.92.3
इन्द्राय गाव आशिरं दुदुह्रे वज्रिणे मधु ।
यत्सीमुपह्वरे विदत् ॥ २०.९२.३ ॥
பசுக்கள் இந்திரனுக்காக, வஜ்ரதாரிக்காக, தேன்போன்ற கலந்த பாலைக் கறந்தன; அவன் அதை மறைவான குழியில் கண்டபோது.
20.92.4
उद्यद्ब्रध्नस्य विष्टपं गृहमिन्द्रश्च गन्वहि ।
मध्वः पीत्वा सचेवहि त्रिः सप्त सख्युः पदे ॥ २०.९२.४ ॥
சூரியனின் உயர்ந்த இருப்பிடத்தை நோக்கி உதிக்கும்போது, நானும் இந்திரனும் இல்லம் செல்வோம்; தேனைப் பருகி ஒன்றாக இருப்போம், நண்பனின் இடத்தில் மூன்று முறை ஏழு.
20.92.5
अर्चत प्रार्चत प्रियमेधासो अर्चत ।
अर्चन्तु पुत्रका उत पुरं न धृष्ण्वर्चत ॥ २०.९२.५ ॥
புகழுங்கள், நன்கு புகழுங்கள், அன்பான ஞானிகளே, புகழுங்கள்; மகன்களும் புகழட்டும், கோட்டையைப் போல; வீரனே, புகழுங்கள்.
20.92.6
अव स्वराति गर्गरो गोधा परि सनिष्वणत् ।
पिङ्गा परि चनिष्कददिन्द्राय ब्रह्मोद्यतम् ॥ २०.९२.६ ॥
தவளை கீழிருந்து ஒலிக்கிறது, ஓணான் சுற்றிலும் ஒலிக்கிறது; மஞ்சள் நிறப் பறவை சுற்றிலும் கூவுகிறது—இந்திரனுக்காக உயர்த்தப்பட்ட மந்திரம்.
20.92.7
आ यत्पतन्त्येन्यः सुदुघा अनपस्फुरः ।
अपस्फुरं गृभायत सोममिन्द्राय पातवे ॥ २०.९२.७ ॥
அவை பாய்ந்து வரும்போது, எளிதில் கறக்கப்படும், ஒருபோதும் குறையாதவை; அந்த வற்றாத சோமத்தை இந்திரன் பருகுவதற்காகப் பற்றிக்கொள்ளுங்கள்.
20.92.8
अपादिन्द्रो अपादग्निर्विश्वे देवा अमत्सत ।
वरुण इदिह क्षयत्तमापो अभ्यनूषत वत्सं संशिश्वरीरिव ॥ २०.९२.८ ॥
கால்களற்ற இந்திரனும் கால்களற்ற அக்னியும்; அனைத்து தேவர்களும் மகிழ்ந்தனர். இங்கு வருணனே மிகுதியாக வாழ்கிறார்; கன்றுக்காக பசுக்கள் ஒன்றாகக் கத்துவதுபோல நீர்கள் அவரைப் புகழ்ந்தன.
20.92.9
सुदेवो असि वरुण यस्य ते सप्त सिन्धवः ।
अनुक्षरन्ति काकुदं सूर्यं सुषिरामिव ॥ २०.९२.९ ॥
வருணா, நீ நல்ல தேவன்; உன் ஏழு நதிகள் துளையுள்ள பாத்திரத்திலிருந்து வழிவதுபோல சூரியனின் உச்சியிலிருந்து பாய்கின்றன.
20.92.10
यो व्यतींरफाणयत्सुयुक्तामुप दाशुषे ।
तक्वो नेता तदिद्वपुरुपमा यो अमुच्यत ॥ २०.९२.१० ॥
கொடையாளிக்காக நன்கு பூட்டப்பட்டதை வேறுபடுத்தி அவிழ்த்தவன்—அந்த விரைந்து செல்லும் வழிகாட்டியே அந்த வடிவம்; விடுவிக்கப்பட்டவனும் அவனுக்கு ஒப்பானவன்.
20.92.11
अतीदु शक्र ओहत इन्द्रो विश्वा अति द्विषः ।
भिनत्कनीन ओदनं पच्यमानं परो गिरा ॥ २०.९२.११ ॥
வலிமையான இந்திரன் உண்மையாகவே எல்லா பகைவர்களையும் கடந்து வெல்கிறான்; இளைய இந்திரன் சமைக்கப்படும் ஓதனத்தை, பாடலால் அப்பாற்படுத்தி உடைத்தான்.
20.92.12
अर्भको न कुमारकोऽधि तिष्ठन्न् अवं रथम् ।
स पक्षन् महिषं मृगं पित्रे मात्रे विभुक्रतुम् ॥ २०.९२.१२ ॥
சிறு குழந்தையோ இளம் சிறுவனோ போல, தேரின் மீது நின்று அவன் எருமையையும் மானையும் சமைக்கிறான்; தந்தைக்கும் தாய்க்கும் அவன் பெரும் சங்கல்பமுடையவன்.
20.92.13
आ तू सुशिप्र दंपते रथं तिष्ठा हिरण्ययम् ।
अध द्युक्षं सचेवहि सहस्रपादमरुषं स्वस्तिगामनेहसम् ॥ २०.९२.१३ ॥
சுசிப்ர, தம்பதியே, வா; பொன்மயமான தேரில் ஏறி நில். பின் நாம் ஒளிரும், ஆயிரம் கால்களுடைய, சிவந்த, நலம்நோக்கிச் செல்லும், குறையற்ற அந்த (தேருடன்) இணைவோம்.
20.92.14
तं घेमित्था नमस्विन उप स्वराजमासते ।
अर्थं चिदस्य सुधितं यदेतवे आवर्तयन्ति दावने ॥ २०.९२.१४ ॥
அவரை இவ்வாறு வணங்குபவர்கள் தன்னாட்சி கொண்ட (இந்திரனை) அண்டி அமர்கின்றனர். அவருடைய நன்கு சேமிக்கப்பட்ட செல்வமும், செல்லவேண்டியது, கொடையளிக்க திருப்பப்படுகிறது.
20.92.15
अनु प्रत्नस्यौकसः प्रियमेधास एषाम् ।
पूर्वामनु प्रयतिं वृक्तबर्हिषो हितप्रयस आशत ॥ २०.९२.१५ ॥
பழமையான இல்லத்தின் பின்தொடர்ந்து, இவர்களின் பிரியமேதர்கள், தர்ப்பைகளைப் பரப்பி, நன்மை தரும் பிரசாதங்களுடன், முந்தைய யாகநடையைப் பின்பற்றி அடைந்தனர்.
20.92.16
यो राजा चर्षणीनां याता रथेभिरध्रिगुः ।
विश्वासां तरुता पृतनानां ज्येष्ठो यो वृत्रहा गृणे ॥ २०.९२.१६ ॥
மக்கள் அனைவருக்கும் அரசனாய், தேர்களுடன் செல்பவனாய், அசையாத முழக்கமுடையவனாய், எல்லாப் படைகளையும் கடப்பவனாய், மூத்தவனும் விருத்திரனைக் கொன்றவனுமானவனே போற்றப்படுகிறான்.
20.92.17
इन्द्रं तं शुम्भ पुरुहन्मन्न् अवसे यस्य द्विता विधर्तरि ।
हस्ताय वज्रः प्रति धायि दर्शतो महो दिवे न सूर्यः ॥ २०.९२.१७ ॥
புருஹன்மனே, பாதுகாப்புக்காக அந்த இந்திரனை அலங்கரி; இருவிதமாகத் தாங்குபவனின் கையில் வஜ்ரம் வைக்கப்பட்டுள்ளது; அது பெரியதும் காணத்தக்கதும், வானத்தில் சூரியனைப் போன்றதும் ஆகும்.
20.92.18
नकिष्टं कर्मणा नशद्यश्चकार सदावृधम् ।
इन्द्रं न यज्ञैर्विश्वगूर्तमृभ्वसमधृष्टं धृष्ण्वोजसम् ॥ २०.९२.१८ ॥
எவன் அந்த எப்போதும் வளர்பவனை உருவாக்கினானோ, அவனை எவரும் தம் செயலால் அடைய முடியாது. யாகங்களால் இந்திரனைப் போல், அனைவருக்கும் உதவுபவனும், திறமையுள்ளவனும், வீழ்த்த முடியாதவனும், துணிவான வலிமையுடையவனுமானவனை (போற்று).
20.92.19
अषाल्हमुग्रं पृतनासु सासहिं यस्मिन् महीरुरुज्रयः ।
सं धेनवो जायमाने अनोनवुर्द्यावः क्षामो अनोनवुः ॥ २०.९२.१९ ॥
வெல்ல முடியாதவனும், போர்களில் உக்கிரமானவனும், வெற்றி பெறுபவனுமான அவனில் பரந்து செல்லும் பெரிய சக்திகள் உள்ளன. அவன் பிறந்ததும் பசுக்கள் ஒன்றாக முழங்கின; வானும் பூமியும் முழங்கின.
20.92.20
यद्द्याव इन्द्र ते शतं शतं भूमीरुत स्युः ।
न त्वा वज्रिन्त्सहस्रं सूर्या अनु न जातमष्ट रोदसी ॥ २०.९२.२० ॥
இந்திரா, உனக்கு நூறு வானங்களும் நூறு பூமிகளும் இருந்தாலும், வஜ்ரதாரியே, ஆயிரம் சூரியர்களும் உன்னுடன் சமமாக பிறக்கவில்லை; இரு உலகங்களும் அப்படியே.
20.92.21
आ पप्राथ महिना वृष्ण्या वृषन् विश्वा शविष्ठ शवसा ।
अस्मामव मघवन् गोमति व्रजे वज्रिं चित्राभिरूतिभिः ॥ २०.९२.२१ ॥
உன் மகிமையாலும் வீரியத்தாலும் அனைத்தையும் நிரப்பினாய், வ்ருஷனே, மிக்க வலிமையுள்ளவனே. மகவன், பசுக்கள் நிறைந்த தொழுவத்தில் எங்களைக் காப்பாய்; வஜ்ரியே, அற்புத உதவிகளால்.