अथर्ववेद · सूक्त 20.92
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.92.1
अभि प्र गोपतिं गिरेन्द्रमर्च यथा विदे ।
सूनुं सत्यस्य सत्पतिम् ॥ २०.९२.१ ॥
गायींचा स्वामी इंद्राची वाणीने उत्तम स्तुती करा, म्हणजे तो जाणेल; सत्याचा पुत्र, सत्पुरुषांचा पती त्याची.
20.92.2
आ हरयः ससृज्रिरेऽरुषीरधि बर्हिषि ।
यत्राभि संनवामहे ॥ २०.९२.२ ॥
तांबूस घोडे दर्भासनावर इथे सोडले गेले आहेत; जिथे आम्ही एकत्र नमन करतो.
20.92.3
इन्द्राय गाव आशिरं दुदुह्रे वज्रिणे मधु ।
यत्सीमुपह्वरे विदत् ॥ २०.९२.३ ॥
गायींनी इंद्रासाठी, वज्रधारीसाठी मधासारखे मिश्र दूध दोहिले; जेव्हा त्याने ते गुप्त पोकळीत शोधले.
20.92.4
उद्यद्ब्रध्नस्य विष्टपं गृहमिन्द्रश्च गन्वहि ।
मध्वः पीत्वा सचेवहि त्रिः सप्त सख्युः पदे ॥ २०.९२.४ ॥
सूर्याच्या उंच निवासाकडे उगवताना आपण आणि इंद्र घरी जाऊ; मध पिऊन एकत्र राहू, सख्याच्या पदी तीन वेळा सात.
20.92.5
अर्चत प्रार्चत प्रियमेधासो अर्चत ।
अर्चन्तु पुत्रका उत पुरं न धृष्ण्वर्चत ॥ २०.९२.५ ॥
स्तुती करा, उत्तम स्तुती करा, हे प्रियमेधा ऋषींनो, स्तुती करा; पुत्रही स्तुती करोत, किल्ल्यासारखे; हे धीरा, स्तुती कर.
20.92.6
अव स्वराति गर्गरो गोधा परि सनिष्वणत् ।
पिङ्गा परि चनिष्कददिन्द्राय ब्रह्मोद्यतम् ॥ २०.९२.६ ॥
बेडूक खाली ओरडतो, सरडा सभोवती आवाज करतो; पिंगा सभोवती चिवचिवते—इंद्रासाठी उंचावलेले ब्रह्म.
20.92.7
आ यत्पतन्त्येन्यः सुदुघा अनपस्फुरः ।
अपस्फुरं गृभायत सोममिन्द्राय पातवे ॥ २०.९२.७ ॥
जेव्हा गतिमान, सहज दोहनीय, कधीही न आटणाऱ्या धारा धावत येतात, तेव्हा इंद्राच्या पानासाठी त्या अक्षय सोमाला धरा.
20.92.8
अपादिन्द्रो अपादग्निर्विश्वे देवा अमत्सत ।
वरुण इदिह क्षयत्तमापो अभ्यनूषत वत्सं संशिश्वरीरिव ॥ २०.९२.८ ॥
पायांविना इंद्र, पायांविना अग्नी; सर्व देव आनंदले. येथे वरुणच सर्वाधिक वास करतो; वासरासाठी गायी एकत्र हंबरतात तसे पाणी त्याची स्तुती करते.
20.92.9
सुदेवो असि वरुण यस्य ते सप्त सिन्धवः ।
अनुक्षरन्ति काकुदं सूर्यं सुषिरामिव ॥ २०.९२.९ ॥
हे वरुणा, तू उत्तम देव आहेस; तुझ्या सात नद्या छिद्रांच्या पात्रातून गळावे तसे सूर्याच्या शिखरावरून वाहतात.
20.92.10
यो व्यतींरफाणयत्सुयुक्तामुप दाशुषे ।
तक्वो नेता तदिद्वपुरुपमा यो अमुच्यत ॥ २०.९२.१० ॥
दात्यासाठी सुयोजित केलेले जो वेगळे करून सोडतो—तो वेगवान नेताच ते रूप; जो मुक्त झाला तो त्याच्यासारखा.
20.92.11
अतीदु शक्र ओहत इन्द्रो विश्वा अति द्विषः ।
भिनत्कनीन ओदनं पच्यमानं परो गिरा ॥ २०.९२.११ ॥
पराक्रमी इंद्र खरोखर सर्व शत्रूंवर मात करतो; तरुण इंद्राने शिजणारा ओदन वाणीने (दूर करून) फोडला.
20.92.12
अर्भको न कुमारकोऽधि तिष्ठन्न् अवं रथम् ।
स पक्षन् महिषं मृगं पित्रे मात्रे विभुक्रतुम् ॥ २०.९२.१२ ॥
लहान बालक किंवा किशोरासारखा रथावर उभा राहून तो म्हैस आणि हरीण शिजवतो; पिता व माता यांच्यासाठी तो महासंकल्पवान आहे.
20.92.13
आ तू सुशिप्र दंपते रथं तिष्ठा हिरण्ययम् ।
अध द्युक्षं सचेवहि सहस्रपादमरुषं स्वस्तिगामनेहसम् ॥ २०.९२.१३ ॥
हे सुशिप्र, हे दंपती, ये; सुवर्णरथावर उभा राहा. मग आपण तेजस्वी, सहस्रपाद, तांबूस, कल्याणाकडे जाणाऱ्या, निर्दोष रथासह एकत्र जाऊ.
20.92.14
तं घेमित्था नमस्विन उप स्वराजमासते ।
अर्थं चिदस्य सुधितं यदेतवे आवर्तयन्ति दावने ॥ २०.९२.१४ ॥
असे नमस्कार करणारे स्वराज्यी (इंद्राच्या) जवळ बसतात. त्याचे सुरक्षित ठेवलेले धनही, जे जायचे आहे, दानासाठी परत फिरवले जाते.
20.92.15
अनु प्रत्नस्यौकसः प्रियमेधास एषाम् ।
पूर्वामनु प्रयतिं वृक्तबर्हिषो हितप्रयस आशत ॥ २०.९२.१५ ॥
प्राचीन निवासाच्या मागोमाग, यांचे प्रियमेध, दर्भ पसरून, हितकारी आहुतींसह, पूर्वीची यज्ञगती अनुसरून पोहोचले.
20.92.16
यो राजा चर्षणीनां याता रथेभिरध्रिगुः ।
विश्वासां तरुता पृतनानां ज्येष्ठो यो वृत्रहा गृणे ॥ २०.९२.१६ ॥
जो चर्षणींचा राजा, रथांवरून जाणारा, अध्रिगु (अचल गर्जना करणारा), सर्व सेनांना पार करणारा, ज्येष्ठ आणि वृत्रहा आहे, त्याचीच स्तुती केली जाते.
20.92.17
इन्द्रं तं शुम्भ पुरुहन्मन्न् अवसे यस्य द्विता विधर्तरि ।
हस्ताय वज्रः प्रति धायि दर्शतो महो दिवे न सूर्यः ॥ २०.९२.१७ ॥
हे पुरुहन्मन्, संरक्षणासाठी त्या इंद्राला अलंकृत कर; दोन्ही प्रकारे धारण करणाऱ्याच्या हातात वज्र ठेवले आहे; ते महान, दर्शनीय, आकाशातील सूर्याप्रमाणे आहे.
20.92.18
नकिष्टं कर्मणा नशद्यश्चकार सदावृधम् ।
इन्द्रं न यज्ञैर्विश्वगूर्तमृभ्वसमधृष्टं धृष्ण्वोजसम् ॥ २०.९२.१८ ॥
ज्याने त्या सदा वाढणाऱ्याला घडवले, त्याला कोणीही आपल्या कर्माने गाठू शकत नाही. यज्ञांनी इंद्राप्रमाणे, सर्वांना साहाय्य करणाऱ्या, कुशल, अजेय, धाडसी बलाच्या (इंद्राची) (स्तुती कर).
20.92.19
अषाल्हमुग्रं पृतनासु सासहिं यस्मिन् महीरुरुज्रयः ।
सं धेनवो जायमाने अनोनवुर्द्यावः क्षामो अनोनवुः ॥ २०.९२.१९ ॥
जो अजिंक्य, युद्धांत उग्र आणि विजयी आहे, ज्याच्यात विशाल महान शक्ती आहेत. त्याचा जन्म होताच गायी एकत्र हंबरल्या; द्युलोक आणि पृथ्वी जयघोषाने दुमदुमली.
20.92.20
यद्द्याव इन्द्र ते शतं शतं भूमीरुत स्युः ।
न त्वा वज्रिन्त्सहस्रं सूर्या अनु न जातमष्ट रोदसी ॥ २०.९२.२० ॥
हे इंद्रा, तुझ्यासाठी शंभर द्युलोक आणि शंभर पृथ्वी असल्या तरी, हे वज्रधारी, हजार सूर्यही तुझ्या बरोबरीने जन्माला आले नाहीत; दोन्ही लोकही तसेच.
20.92.21
आ पप्राथ महिना वृष्ण्या वृषन् विश्वा शविष्ठ शवसा ।
अस्मामव मघवन् गोमति व्रजे वज्रिं चित्राभिरूतिभिः ॥ २०.९२.२१ ॥
तू आपल्या महिम्याने आणि वीर्याने सर्व काही भरलेस, हे वृषन्, अत्यंत बलवाना. हे मघवन्, गोसमृद्ध गोठ्यात आमचे रक्षण कर; हे वज्रिन्, अद्भुत साहाय्यांनी.