અથર્વવેદ · સૂક્ત 3.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.11.1
मुञ्चामि त्वा हविषा जीवनाय कमज्ञातयक्ष्मादुत राजयक्ष्मात् ।
ग्राहिर्जग्राह यद्येतदेनं तस्या इन्द्राग्नी प्र मुमुक्तमेनम् ॥ ३.११.१ ॥
જીવન માટે હું તને હવિ સાથે મુક્ત કરું છું — અજ્ઞાત યક્ષ્માથી અને રાજયક્ષ્માથી. જો ગ્રાહીએ એને પકડ્યો હોય, તો ઇન્દ્ર અને અગ્નિ તેનાથી એને સંપૂર્ણ મુક્ત કરે.
3.11.2
यदि क्षितायुर्यदि वा परेतो यदि मृत्योरन्तिकमेव ।
तमा हरामि निर्ऋतेरुपस्थादस्पार्शमेनं शतशारदाय ॥ ३.११.२ ॥
એનું આયુષ્ય ક્ષીણ થયું હોય, એ દૂર ચાલ્યો ગયો હોય, મૃત્યુની અત્યંત નજીક હોય — તોપણ હું એને નિર્ઋતિની ગોદમાંથી પાછો લાવું છું; સો શરદ ઋતુઓ માટે મેં એને સ્પર્શ્યો છે.
3.11.3
सहस्राक्षेण शतवीर्येण शतायुषा हविषाहार्षमेनम् ।
इन्द्रो यथैनं शरदो नयात्यति विश्वस्य दुरितस्य पारम् ॥ ३.११.३ ॥
સહસ્ત્રાક્ષ, શતવીર્ય અને શતાયુ એવાની હવિથી મેં એને લાવ્યો છે; ઇન્દ્ર જેમ એને શરદ ઋતુઓ મારફતે સર્વ દુરિતોની પેલે પાર લઈ જાય, તેમ.
3.11.4
शतं जीव शरदो वर्धमानः शतं हेमन्तान् छतमु वसन्तान् ।
शतं ते इन्द्रो अग्निः सविता बृहस्पतिः शतायुषा हविषाहार्षमेनम् ॥ ३.११.४ ॥
સો શરદ ઋતુઓ જીવ, વધતો જતો; સો હેમંત, સો વસંત. તારા માટે ઇન્દ્ર, અગ્નિ, સવિતા અને બૃહસ્પતિ હો; શતાયુ હવિથી મેં એને લાવ્યો છે.
3.11.5
प्र विशतं प्राणापानावनड्वाहाविव व्रजम् ।
व्यन्ये यन्तु मृत्यवो यान् आहुरितरान् छतम् ॥ ३.११.५ ॥
પ્રાણ અને અપાન એનામાં પ્રવેશે, જેમ બે બળદ વાડામાં પ્રવેશે; બીજા મૃત્યુ દૂર ચાલ્યા જાય — જેમને તેઓ સો કહે છે, તે બીજા.
3.11.6
इहैव स्तं प्राणापानौ माप गातमितो युवम् ।
शरीरमस्याङ्गानि जरसे वहतं पुनः ॥ ३.११.६ ॥
અહીં જ રહો, પ્રાણ અને અપાન; અહીંથી દૂર ન જાઓ, તમે બંને. એનું શરીર અને અંગો ઘડપણ સુધી ફરી વહન કરો.
3.11.7
जरायै त्वा परि ददामि जरायै नि धुवामि त्वा ।
जरा त्वा भद्रा नेष्ट व्यन्ये यन्तु मृत्यवो यान् आहुरितरान् छतम् ॥ ३.११.७ ॥
ઘડપણ માટે હું તને અર્પણ કરું છું; ઘડપણ માટે હું તને હલાવું છું. કલ્યાણકારી ઘડપણ તને લઈ જાય; બીજાં મૃત્યુ દૂર જાઓ — જેમને લોકો સો બીજાં કહે છે.
3.11.8
अभि त्वा जरिमाहित गामुक्षणमिव रज्ज्वा ।
यस्त्वा मृत्युरभ्यधत्त जायमानं सुपाशया ।
तं ते सत्यस्य हस्ताभ्यामुदमुञ्चद्बृहस्पतिः ॥ ३.११.८ ॥
ઘડપણે તને ઘેરી લીધો છે, દોરડાથી બળદને બાંધે તેમ. જન્મતાં જ જે મૃત્યુએ સુંદર ફાંસાથી તને બાંધ્યો, તેમાંથી બૃહસ્પતિએ સત્યના બે હાથે તને મુક્ત કર્યો.