अथर्ववेद · सूक्त 3.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.11.1
मुञ्चामि त्वा हविषा जीवनाय कमज्ञातयक्ष्मादुत राजयक्ष्मात् ।
ग्राहिर्जग्राह यद्येतदेनं तस्या इन्द्राग्नी प्र मुमुक्तमेनम् ॥ ३.११.१ ॥
जीवनासाठी मी तुला हविषासह मुक्त करतो — अज्ञात यक्ष्म्यापासून आणि राजयक्ष्म्यापासून. ग्राहीने याला धरले असेल तर इंद्र आणि अग्नी त्याला तिच्यापासून पूर्णपणे सोडवोत.
3.11.2
यदि क्षितायुर्यदि वा परेतो यदि मृत्योरन्तिकमेव ।
तमा हरामि निर्ऋतेरुपस्थादस्पार्शमेनं शतशारदाय ॥ ३.११.२ ॥
याचे आयुष्य क्षीण झाले असले, तो दूर गेला असला, मृत्यूच्या अगदी जवळ असला — तरी मी त्याला निरृतीच्या मांडीवरून परत आणतो; शंभर शरदांसाठी मी त्याला स्पर्श केला आहे.
3.11.3
सहस्राक्षेण शतवीर्येण शतायुषा हविषाहार्षमेनम् ।
इन्द्रो यथैनं शरदो नयात्यति विश्वस्य दुरितस्य पारम् ॥ ३.११.३ ॥
सहस्राक्ष, शतवीर्य आणि शतायुष्य यांच्या हविषाने मी याला आणले आहे; इंद्र जसा याला शरदांमधून सर्व दुरितांच्या पलीकडे नेतो, तसे.
3.11.4
शतं जीव शरदो वर्धमानः शतं हेमन्तान् छतमु वसन्तान् ।
शतं ते इन्द्रो अग्निः सविता बृहस्पतिः शतायुषा हविषाहार्षमेनम् ॥ ३.११.४ ॥
शंभर शरद् जग, वाढत जाऊन; शंभर हेमंत, शंभर वसंत. तुझ्यासाठी इंद्र, अग्नी, सविता आणि बृहस्पती असोत; शतायुष्याच्या हविषाने मी याला आणले आहे.
3.11.5
प्र विशतं प्राणापानावनड्वाहाविव व्रजम् ।
व्यन्ये यन्तु मृत्यवो यान् आहुरितरान् छतम् ॥ ३.११.५ ॥
प्राण आणि अपान याच्यात प्रवेश करोत, जसे दोन बैल गोठ्यात शिरतात; इतर मृत्यू दूर जावोत — ज्यांना ते शंभर म्हणतात, ते दुसरे.
3.11.6
इहैव स्तं प्राणापानौ माप गातमितो युवम् ।
शरीरमस्याङ्गानि जरसे वहतं पुनः ॥ ३.११.६ ॥
इथेच राहा, प्राण आणि अपान; इथून दूर जाऊ नका, तुम्ही दोघे. याचे शरीर व अवयव वार्धक्यापर्यंत पुन्हा वाहून न्या.
3.11.7
जरायै त्वा परि ददामि जरायै नि धुवामि त्वा ।
जरा त्वा भद्रा नेष्ट व्यन्ये यन्तु मृत्यवो यान् आहुरितरान् छतम् ॥ ३.११.७ ॥
वृद्धापकाळासाठी मी तुला अर्पण करतो; वृद्धापकाळासाठी मी तुला हलवतो. कल्याणकारी वृद्धापकाळ तुला नेवो; इतर मृत्यू दूर जावोत — ज्यांना लोक शंभर इतर म्हणतात.
3.11.8
अभि त्वा जरिमाहित गामुक्षणमिव रज्ज्वा ।
यस्त्वा मृत्युरभ्यधत्त जायमानं सुपाशया ।
तं ते सत्यस्य हस्ताभ्यामुदमुञ्चद्बृहस्पतिः ॥ ३.११.८ ॥
वृद्धापकाळाने तुला वेढले आहे, दोरीने बैलाला बांधावे तसे. जन्मत:च जो मृत्यू चांगल्या फासाने तुला बांधत होता, त्यातून बृहस्पतीने सत्याच्या दोन हातांनी तुला सोडवले.