ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 3.13

3.13.1

यददः संप्रयतीरहावनदता हते ।
तस्मादा नद्यो नाम स्थ ता वो नामानि सिन्धवः ॥ ३.१३.१ ॥

ଯେତେବେଳେ ସେହି ପ୍ରବାହମାନ ଧାରାମାନେ ଏକତ୍ର ଗର୍ଜନ କରି ଚାଲିଲେ, ସେଥିପାଇଁ ତୁମେ ନଦୀ ନାମରେ ଖ୍ୟାତ; ହେ ସିନ୍ଧୁଗଣ, ଏହି ତୁମର ନାମ।

यत्प्रेषिता वरुणेनाच्छीभं समवल्गत ।
तदाप्नोदिन्द्रो वो यतीस्तस्मादापो अनु ष्ठन ॥ ३.१३.२ ॥

ବରୁଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ତୁମେ ସିଧା ବେଗରେ ଏକତ୍ର ଧାଇଁଲ, ସେତେବେଳେ ପ୍ରବାହମାନ ତୁମକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଲେ; ସେଥିପାଇଁ ତୁମେ ଆପଃ (ଜଳ), ପଛରେ ରହିଲ।

अपकामं स्यन्दमाना अवीवरत वो हि कम् ।
इन्द्रो वः शक्तिभिर्देवीस्तस्माद्वार्नाम वो हितम् ॥ ३.१३.३ ॥

ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇ ତୁମେ ପ୍ରକୃତରେ ସୁଖକୁ ଆବୃତ କଲ; ହେ ଦେବୀଗଣ, ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ତୁମକୁ ଧାରଣ କଲେ; ସେଥିପାଇଁ ତୁମର ନାମ ବାର (ଜଳ), ଯାହା ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ।

एकः वो देवोऽप्यतिष्ठत्स्यन्दमाना यथावशम् ।
उदानिषुर्महीरिति तस्मादुदकमुच्यते ॥ ३.१३.४ ॥

ତୁମେ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ପ୍ରବାହିତ ହେବା ବେଳେ ଜଣେ ଦେବତା ତୁମ ଉପରେ ଠିଆ ହେଲେ; ହେ ମହତୀଗଣ, ତୁମେ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠିଲ; ସେଥିପାଇଁ ତୁମକୁ ଉଦକ (ଜଳ) କୁହାଯାଏ।

आपो भद्रा घृतमिदाप आसन्न् अग्नीषोमौ बिभ्रत्याप इत्ताः ।
तीव्रो रसो मधुपृचामरंगम आ मा प्राणेन सह वर्चसा गमेत् ॥ ३.१३.५ ॥

ମଙ୍ଗଳକାରୀ ଜଳ ଘିଅ ପରି; ଜଳ ହିଁ ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମଙ୍କୁ ଧାରଣ କରେ, ସେମାନେ ହିଁ ଜଳ; ମହୁ ମିଶାଉଥିବାମାନଙ୍କର ତୀବ୍ର ରସ ଅତି ମନୋରମ; ତାହା ପ୍ରାଣ ଓ ତେଜ ସହିତ ମୋ ପାଖକୁ ଆସୁ।

आदित्पश्याम्युत वा शृणोम्या मा घोषो गच्छति वाङ्मासाम् ।
मन्ये भेजानो अमृतस्य तर्हि हिरण्यवर्णा अतृपं यदा वः ॥ ३.१३.६ ॥

ତେବେ ମୁଁ ପ୍ରକୃତରେ ଦେଖେ ଓ ଶୁଣେ; ଏମାନଙ୍କ ବାଣୀର ଧ୍ୱନି ମୋ ପାଖକୁ ଆସେ; ଅମୃତର ଅଂଶ ପାଇ, ହେ ସୁବର୍ଣ୍ଣବର୍ଣ୍ଣ ଜଳଗଣ, ତୁମେ ମୋତେ ତୃପ୍ତ ନକଲେ ମୁଁ ଭାବେ।

इदं व आपो हृदयमयं वत्स ऋतावरीः ।
इहेत्थमेत शक्वरीर्यत्रेदं वेशयामि वः ॥ ३.१३.७ ॥

ହେ ଜଳସମୂହ, ଏହା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ହୃଦୟ, ଏହା ବତ୍ସ। ହେ ଋତସମ୍ପନ୍ନ ଜଳଧାରା, ଏଠାକୁ ଏପରି ଆସ; ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜଳ, ଯେଉଁଠାରେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ପ୍ରବେଶ କରାଉଛି ସେଠାକୁ ଆସ।