Atharvaveda · Sūkta 3.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.17.1
सीरा युञ्जन्ति कवयो युगा वि तन्वते पृथक् ।
धीरा देवेषु सुम्नयौ ॥ ३.१७.१ ॥
Los sabios uncen los arados y extienden los yugos por separado; los firmes buscan el favor entre los dioses.
3.17.2
युनक्त सीरा वि युगा तनोत कृते योनौ वपतेह बीजम् ।
विराजः श्नुष्टिः सभरा असन् नो नेदीय इत्सृण्यः पक्वमा यवन् ॥ ३.१७.२ ॥
Unce los arados, extienda los yugos; siembre aquí la semilla en el seno preparado. Para nosotros haya rendimiento radiante y abundante; que la hoz llegue cerca del grano maduro.
3.17.3
लाङ्गलं पवीरवत्सुशीमं सोमसत्सरु ।
उदिद्वपतु गामविं प्रस्थावद्रथवाहनं पीबरीं च प्रफर्व्यम् ॥ ३.१७.३ ॥
Que el arado de punta aguda, bien ajustado y pleno como el soma, se alce y siembre la vaca y la oveja; que arrastre el carro, robusto y amplio.
3.17.4
इन्द्रः सीतां नि गृह्णातु तां पूषाभि रक्षतु ।
सा नः पयस्वती दुहामुत्तरामुत्तरां समाम् ॥ ३.१७.४ ॥
Que Indra sujete firmemente el surco y Pūṣan lo proteja; que ella, rica en leche, nos dé su fruto año tras año.
3.17.5
शुनं सुफाला वि तुदन्तु भूमिं शुनं कीनाशा अनु यन्तु वाहान् ।
शुनासीरा हविषा तोशमाना सुपिप्पला ओषधीः कर्तमस्मै ॥ ३.१७.५ ॥
Que los buenos filos del arado rasguen la tierra; que los segadores sigan felices a los bueyes. Complacidos con la oblación, que los Śunāsīra hagan fructíferas las hierbas para él.
3.17.6
शुनं वाहाः शुनं नरः शुनं कृषतु लाङ्गलम् ।
शुनं वरत्रा बध्यन्तां शुनमष्ट्रामुदिङ्गय ॥ ३.१७.६ ॥
Prosperidad para los bueyes, prosperidad para los hombres; que el arado labre con prosperidad. Que las correas de cuero se aten con prosperidad; que la vara se alce y guíe con prosperidad.
3.17.7
शुनासीरेह स्म मे जुषेथाम् ।
यद्दिवि चक्रथुः पयस्तेनेमामुप सिञ्चतम् ॥ ३.१७.७ ॥
Oh Śunāsīra, aceptad aquí mi ofrenda. Con la leche que hicisteis en el cielo, rociad esta tierra.
3.17.8
सीते वन्दामहे त्वार्वाची सुभगे भव ।
यथा नः सुमना असो यथा नः सुफला भुवः ॥ ३.१७.८ ॥
Oh Sītā, te honramos. Vuelve hacia nosotros y sé afortunada, para que nos seas propicia y nos des fruto.
3.17.9
घृतेन सीता मधुना समक्ता विश्वैर्देवैरनुमता मरुद्भिः ।
सा नः सीते पयसाभ्याववृत्स्वोर्जस्वती घृतवत्पिन्वमाना ॥ ३.१७.९ ॥
Sītā, ungida con mantequilla clarificada y miel, aprobada por todos los dioses y los Maruts — oh Sītā, vuelve hacia nosotros con tu leche; llena de savia, rica en mantequilla, que crezcas y abundes.