アタルヴァ・ヴェーダ · スークタ 3.17

3.17.1

सीरा युञ्जन्ति कवयो युगा वि तन्वते पृथक् ।
धीरा देवेषु सुम्नयौ ॥ ३.१७.१ ॥

賢者たちは鋤を繋ぎ、軛を別々に広げる。堅固な者たちは神々の間で恵みを求める。

युनक्त सीरा वि युगा तनोत कृते योनौ वपतेह बीजम् ।
विराजः श्नुष्टिः सभरा असन् नो नेदीय इत्सृण्यः पक्वमा यवन् ॥ ३.१७.२ ॥

鋤を繋ぎ、軛を広げよ。整えられた胎であるこの地に、ここで種を蒔け。我らのために輝かしく豊かな実りがあれ。鎌が熟した穀物に近づかんことを。

लाङ्गलं पवीरवत्सुशीमं सोमसत्सरु ।
उदिद्वपतु गामविं प्रस्थावद्रथवाहनं पीबरीं च प्रफर्व्यम् ॥ ३.१७.३ ॥

鋭い先端を持ち、よく組まれ、ソーマのように満ちた鋤よ、立ち上がって牛と羊を蒔け。戦車を引き、太く大きくあれ。

इन्द्रः सीतां नि गृह्णातु तां पूषाभि रक्षतु ।
सा नः पयस्वती दुहामुत्तरामुत्तरां समाम् ॥ ३.१७.४ ॥

インドラは畝を固く握り、プーシャンがそれを守れ。乳に富む彼女が、我らのために年ごとに乳を与えんことを。

शुनं सुफाला वि तुदन्तु भूमिं शुनं कीनाशा अनु यन्तु वाहान् ।
शुनासीरा हविषा तोशमाना सुपिप्पला ओषधीः कर्तमस्मै ॥ ३.१७.५ ॥

よく刃のついた鋤が大地を切り裂け。刈り手たちは喜んで牛の後に従え。供物に喜ぶシュナーシーラよ、この者のために実り多い草木を授けたまえ。

शुनं वाहाः शुनं नरः शुनं कृषतु लाङ्गलम् ।
शुनं वरत्रा बध्यन्तां शुनमष्ट्रामुदिङ्गय ॥ ३.१७.६ ॥

牛に幸いを、人に幸いを。鋤は幸いのうちに耕せ。革の綱は幸いのうちに結ばれ、突き棒は幸いのうちに掲げられて駆り立てられよ。

शुनासीरेह स्म मे जुषेथाम् ।
यद्दिवि चक्रथुः पयस्तेनेमामुप सिञ्चतम् ॥ ३.१७.७ ॥

シュナーシーラよ、ここで私の供物を受けてください。天で作った乳で、この大地に注いでください。

सीते वन्दामहे त्वार्वाची सुभगे भव ।
यथा नः सुमना असो यथा नः सुफला भुवः ॥ ३.१७.८ ॥

シーターよ、あなたを讃えます。私たちの方へ向き、幸いある者となってください。私たちに好意を寄せ、実りをもたらしてください。

घृतेन सीता मधुना समक्ता विश्वैर्देवैरनुमता मरुद्भिः ।
सा नः सीते पयसाभ्याववृत्स्वोर्जस्वती घृतवत्पिन्वमाना ॥ ३.१७.९ ॥

ギーと蜂蜜に浸され、すべての神々とマルトに認められたシーターよ。乳とともに私たちの方へ向いてください。樹液に満ち、ギーに富み、あふれ豊かになってください。