Atharvaveda · Sūkta 3.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.17.1
सीरा युञ्जन्ति कवयो युगा वि तन्वते पृथक् ।
धीरा देवेषु सुम्नयौ ॥ ३.१७.१ ॥
Os sábios atrelam os arados e estendem os jugos separadamente; os firmes buscam o favor entre os deuses.
3.17.2
युनक्त सीरा वि युगा तनोत कृते योनौ वपतेह बीजम् ।
विराजः श्नुष्टिः सभरा असन् नो नेदीय इत्सृण्यः पक्वमा यवन् ॥ ३.१७.२ ॥
Atrelem os arados, estendam os jugos; semeiem aqui a semente no ventre preparado. Para nós haja colheita radiante e abundante; que a foice se aproxime do grão maduro.
3.17.3
लाङ्गलं पवीरवत्सुशीमं सोमसत्सरु ।
उदिद्वपतु गामविं प्रस्थावद्रथवाहनं पीबरीं च प्रफर्व्यम् ॥ ३.१७.३ ॥
Que o arado de ponta aguda, bem ajustado e pleno como o soma, se erga e semeie a vaca e a ovelha; que puxe o carro, robusto e amplo.
3.17.4
इन्द्रः सीतां नि गृह्णातु तां पूषाभि रक्षतु ।
सा नः पयस्वती दुहामुत्तरामुत्तरां समाम् ॥ ३.१७.४ ॥
Que Indra segure firmemente o sulco e Pūṣan o proteja; que ela, rica em leite, nos dê ano após ano.
3.17.5
शुनं सुफाला वि तुदन्तु भूमिं शुनं कीनाशा अनु यन्तु वाहान् ।
शुनासीरा हविषा तोशमाना सुपिप्पला ओषधीः कर्तमस्मै ॥ ३.१७.५ ॥
Que as boas lâminas do arado rasguem a terra; que os ceifeiros sigam alegres os bois. Agradados pela oblação, que os Śunāsīra tornem as ervas frutíferas para ele.
3.17.6
शुनं वाहाः शुनं नरः शुनं कृषतु लाङ्गलम् ।
शुनं वरत्रा बध्यन्तां शुनमष्ट्रामुदिङ्गय ॥ ३.१७.६ ॥
Prosperidade aos bois, prosperidade aos homens; que o arado lavre em prosperidade. Que as correias de couro sejam atadas em prosperidade; que a vara seja erguida e conduzida em prosperidade.
3.17.7
शुनासीरेह स्म मे जुषेथाम् ।
यद्दिवि चक्रथुः पयस्तेनेमामुप सिञ्चतम् ॥ ३.१७.७ ॥
Ó Śunāsīra, aceitai aqui a minha homenagem. Com o leite que fizestes no céu, aspergi esta terra.
3.17.8
सीते वन्दामहे त्वार्वाची सुभगे भव ।
यथा नः सुमना असो यथा नः सुफला भुवः ॥ ३.१७.८ ॥
Ó Sītā, honramos-te. Volta-te para nós e sê venturosa, para que nos sejas benevolente e frutífera.
3.17.9
घृतेन सीता मधुना समक्ता विश्वैर्देवैरनुमता मरुद्भिः ।
सा नः सीते पयसाभ्याववृत्स्वोर्जस्वती घृतवत्पिन्वमाना ॥ ३.१७.९ ॥
Sītā, ungida com manteiga clarificada e mel, aprovada por todos os deuses e pelos Marutas — ó Sītā, volta-te para nós com o teu leite; cheia de seiva, rica em manteiga, possas crescer e abundar.