அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 3.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.17.1
सीरा युञ्जन्ति कवयो युगा वि तन्वते पृथक् ।
धीरा देवेषु सुम्नयौ ॥ ३.१७.१ ॥
ஞானிகள் கலப்பைகளைப் பூட்டுகிறார்கள்; நுகத்தடிகளைத் தனித்தனியாக விரிக்கிறார்கள்; உறுதியான மனத்தோர் தேவர்களிடம் அருளை வேண்டுகிறார்கள்.
3.17.2
युनक्त सीरा वि युगा तनोत कृते योनौ वपतेह बीजम् ।
विराजः श्नुष्टिः सभरा असन् नो नेदीय इत्सृण्यः पक्वमा यवन् ॥ ३.१७.२ ॥
கலப்பைகளைப் பூட்டுங்கள், நுகத்தடிகளை விரியுங்கள்; உழுத நிலத்தில் இங்கே விதையை விதையுங்கள். நமக்கு விராஜ் வளம் பெருகட்டும்; அறுவடை மிகுதியாகட்டும்; அருகிலேயே அரிவாள் பழுத்த தானியத்தை அடையட்டும்.
3.17.3
लाङ्गलं पवीरवत्सुशीमं सोमसत्सरु ।
उदिद्वपतु गामविं प्रस्थावद्रथवाहनं पीबरीं च प्रफर्व्यम् ॥ ३.१७.३ ॥
கூர்முனையுடனும், நன்றாகப் பொருந்திய, சோமம் போல நிறைந்த கலப்பை — மேலெழுந்து பசுவையும் ஆட்டையும் விதைக்கட்டும்; தேரை இழுக்கும், கொழுத்த, பெரிய கலப்பையாக இருக்கட்டும்.
3.17.4
इन्द्रः सीतां नि गृह्णातु तां पूषाभि रक्षतु ।
सा नः पयस्वती दुहामुत्तरामुत्तरां समाम् ॥ ३.१७.४ ॥
இந்திரன் சீதையைப் பற்றிக்கொள்ளட்டும்; பூஷன் அவளைக் காக்கட்டும். அவள் நமக்கு பாலாளாக இருந்து ஆண்டுதோறும் பால் தரட்டும்.
3.17.5
शुनं सुफाला वि तुदन्तु भूमिं शुनं कीनाशा अनु यन्तु वाहान् ।
शुनासीरा हविषा तोशमाना सुपिप्पला ओषधीः कर्तमस्मै ॥ ३.१७.५ ॥
நல்ல கலப்பை முனைகள் நிலத்தைக் கிழிக்கட்டும்; அறுவடையாளர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் எருதுகளைப் பின்தொடரட்டும். ஹவிஸால் மகிழ்ந்த சுனாசீரர்கள் இவனுக்குப் பலனுள்ள மூலிகைகளை ஆக்கட்டும்.
3.17.6
शुनं वाहाः शुनं नरः शुनं कृषतु लाङ्गलम् ।
शुनं वरत्रा बध्यन्तां शुनमष्ट्रामुदिङ्गय ॥ ३.१७.६ ॥
எருதுகளுக்கு மகிழ்ச்சி; மனிதருக்கு மகிழ்ச்சி; கலப்பையை மகிழ்ச்சியுடன் உழவு செய்யட்டும். தோல் கயிறுகள் மகிழ்ச்சியுடன் கட்டப்படட்டும்; தூண்டுகோல் மகிழ்ச்சியுடன் உயர்த்தி ஓட்டப்படட்டும்.
3.17.7
शुनासीरेह स्म मे जुषेथाम् ।
यद्दिवि चक्रथुः पयस्तेनेमामुप सिञ्चतम् ॥ ३.१७.७ ॥
ஓ சுனாசீரர்களே, இங்கே என் வழிபாட்டை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். வானில் நீங்கள் உண்டாக்கிய பாலால் இந்தப் பூமியை நனையுங்கள்.
3.17.8
सीते वन्दामहे त्वार्वाची सुभगे भव ।
यथा नः सुमना असो यथा नः सुफला भुवः ॥ ३.१७.८ ॥
ஓ சீதையே, உன்னை வணங்குகிறோம். எங்களை நோக்கி வந்து நல்லதிருஷ்டமுடையவளாக ஆவாயாக; எங்களிடம் மனமகிழ்ந்தவளாகவும் பலன்தருபவளாகவும் இருப்பாயாக.
3.17.9
घृतेन सीता मधुना समक्ता विश्वैर्देवैरनुमता मरुद्भिः ।
सा नः सीते पयसाभ्याववृत्स्वोर्जस्वती घृतवत्पिन्वमाना ॥ ३.१७.९ ॥
நெய்யாலும் தேனாலும் பூசப்பட்ட சீதை, எல்லா தேவர்களாலும் மருத்களாலும் அங்கீகரிக்கப்பட்டவள்; ஓ சீதையே, அவள் பாலுடன் எங்களை நோக்கித் திரும்புவாளாக; சத்துள்ளவளாய், நெய் நிறைந்தவளாய், பெருகுபவளாய் இருப்பாளாக.