ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 3.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.17.1
सीरा युञ्जन्ति कवयो युगा वि तन्वते पृथक् ।
धीरा देवेषु सुम्नयौ ॥ ३.१७.१ ॥
ಜ್ಞಾನಿಗಳು ನೇಗಿಲುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುತ್ತಾರೆ, ನೊಗಗಳನ್ನು ಬೇರೆಬೇರೆಯಾಗಿ ಹರಡುತ್ತಾರೆ; ಧೀರರು ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಬೇಡುತ್ತಾರೆ.
3.17.2
युनक्त सीरा वि युगा तनोत कृते योनौ वपतेह बीजम् ।
विराजः श्नुष्टिः सभरा असन् नो नेदीय इत्सृण्यः पक्वमा यवन् ॥ ३.१७.२ ॥
ನೇಗಿಲು ಕಟ್ಟಿರಿ, ನೊಗಗಳನ್ನು ಹರಡಿರಿ; ಉತ್ತ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಬೀಜ ಬಿತ್ತಿರಿ. ನಮಗೆ ವಿರಾಜ್ ಸಮೃದ್ಧಿ, ಪುಷ್ಕಳ ಫಸಲು ಇರಲಿ; ಕುಡುಗೋಲು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಹಣ್ಣಾದ ಧಾನ್ಯಕ್ಕೆ ತಲುಪಲಿ.
3.17.3
लाङ्गलं पवीरवत्सुशीमं सोमसत्सरु ।
उदिद्वपतु गामविं प्रस्थावद्रथवाहनं पीबरीं च प्रफर्व्यम् ॥ ३.१७.३ ॥
ಚೂಪಾದ ತುದಿಯ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಟ್ಟಿದ, ಸೋಮದಂತೆ ಪೂರ್ಣವಾದ ನೇಗಿಲು ಮೇಲೇರಿ ಹಸು ಮತ್ತು ಕುರಿಗಳನ್ನು ಬಿತ್ತಲಿ; ರಥವನ್ನು ಎಳೆಯುವ, ದಪ್ಪವಾದ, ವಿಶಾಲವಾದ ನೇಗಿಲಾಗಲಿ.
3.17.4
इन्द्रः सीतां नि गृह्णातु तां पूषाभि रक्षतु ।
सा नः पयस्वती दुहामुत्तरामुत्तरां समाम् ॥ ३.१७.४ ॥
ಇಂದ್ರನು ಸೀತೆಯನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ಹಿಡಿಯಲಿ; ಪೂಷನು ಅವಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ಅವಳು ನಮಗೆ ಹಾಲಿನಿಂದ ತುಂಬಿ ವರ್ಷ ವರ್ಷವೂ ಹಾಲು ಕೊಡಲಿ.
3.17.5
शुनं सुफाला वि तुदन्तु भूमिं शुनं कीनाशा अनु यन्तु वाहान् ।
शुनासीरा हविषा तोशमाना सुपिप्पला ओषधीः कर्तमस्मै ॥ ३.१७.५ ॥
ಉತ್ತಮ ನೇಗಿಲ ಫಾಲಗಳು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸೀಳಲಿ; ಕೊಯ್ಯುವವರು ಸುಖದಿಂದ ಎತ್ತುಗಳ ಹಿಂದೆ ನಡೆಯಲಿ. ಹವಿಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಶುನಾಸೀರರು ಇವನಿಗೆ ಫಲಭರಿತ ಓಷಧಿಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಲಿ.
3.17.6
शुनं वाहाः शुनं नरः शुनं कृषतु लाङ्गलम् ।
शुनं वरत्रा बध्यन्तां शुनमष्ट्रामुदिङ्गय ॥ ३.१७.६ ॥
ಎತ್ತುಗಳಿಗೆ ಸುಖ, ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಸುಖ; ನೇಗಿಲನ್ನು ಸುಖದಿಂದ ಉಳಲಿ. ಚರ್ಮದ ಹಗ್ಗಗಳು ಸುಖದಿಂದ ಕಟ್ಟಲ್ಪಡಲಿ; ಕೋಲನ್ನು ಸುಖದಿಂದ ಎತ್ತಿ ಓಡಿಸಲಿ.
3.17.7
शुनासीरेह स्म मे जुषेथाम् ।
यद्दिवि चक्रथुः पयस्तेनेमामुप सिञ्चतम् ॥ ३.१७.७ ॥
ಓ ಶುನಾಸೀರರೇ, ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸೇವೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ. ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ನೀವು ಮಾಡಿದ ಪಯಸ್ಸಿನಿಂದ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸಿಂಚಿಸಿರಿ.
3.17.8
सीते वन्दामहे त्वार्वाची सुभगे भव ।
यथा नः सुमना असो यथा नः सुफला भुवः ॥ ३.१७.८ ॥
ಓ ಸೀತಾ, ನಿನ್ನನ್ನು ವಂದಿಸುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ಬಂದು ಸೌಭಾಗ್ಯವತಿಯಾಗು; ನಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಸನ್ನಮನಸ್ಕಳಾಗಿ ಫಲದಾಯಿನಿಯಾಗು.
3.17.9
घृतेन सीता मधुना समक्ता विश्वैर्देवैरनुमता मरुद्भिः ।
सा नः सीते पयसाभ्याववृत्स्वोर्जस्वती घृतवत्पिन्वमाना ॥ ३.१७.९ ॥
ತುಪ್ಪದಿಂದ ಮತ್ತು ಜೇನಿನಿಂದ ಲೇಪಿತಳಾದ ಸೀತಾ, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಮರುತ್ತುಗಳಿಂದ ಅನುಮೋದಿತಳಾದವಳು; ಓ ಸೀತಾ, ಆಕೆ ಪಯಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಲಿ; ರಸವತ್ತಾಗಿ, ತುಪ್ಪದಿಂದ ತುಂಬಿ ಉಬ್ಬುತ್ತಿರಲಿ.