അഥർവവേദം · സൂക്തം 3.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.17.1
सीरा युञ्जन्ति कवयो युगा वि तन्वते पृथक् ।
धीरा देवेषु सुम्नयौ ॥ ३.१७.१ ॥
ജ്ഞാനികൾ കലപ്പകളെ നുകത്തിൽ കെട്ടുന്നു; നുകങ്ങളെ വേർതിരിച്ച് വിരിക്കുന്നു; ധീരർ ദേവന്മാരോട് കൃപ തേടുന്നു.
3.17.2
युनक्त सीरा वि युगा तनोत कृते योनौ वपतेह बीजम् ।
विराजः श्नुष्टिः सभरा असन् नो नेदीय इत्सृण्यः पक्वमा यवन् ॥ ३.१७.२ ॥
കലപ്പകൾ കെട്ടുവിൻ, നുകങ്ങൾ വിരിക്കുവിൻ; ഉഴുത നിലത്ത് ഇവിടെ വിത്ത് വിതയ്ക്കുവിൻ. നമുക്ക് വിരാജ് സമൃദ്ധിയും ധാരാളം വിളവും ഉണ്ടാകട്ടെ; അരിവാൾ അടുത്തുതന്നെ പഴുത്ത ധാന്യത്തിലെത്തട്ടെ.
3.17.3
लाङ्गलं पवीरवत्सुशीमं सोमसत्सरु ।
उदिद्वपतु गामविं प्रस्थावद्रथवाहनं पीबरीं च प्रफर्व्यम् ॥ ३.१७.३ ॥
മൂർച്ചയുള്ള മുനയുള്ളതും, നന്നായി ഘടിപ്പിച്ചതും, സോമം പോലെ നിറഞ്ഞതുമായ കലപ്പ ഉയർന്ന് പശുവിനെയും ആടിനെയും വിതയ്ക്കട്ടെ; രഥം വലിക്കുന്നതും തടിച്ചതും വിശാലവുമാകട്ടെ.
3.17.4
इन्द्रः सीतां नि गृह्णातु तां पूषाभि रक्षतु ।
सा नः पयस्वती दुहामुत्तरामुत्तरां समाम् ॥ ३.१७.४ ॥
ഇന്ദ്രൻ സീതയെ ദൃഢമായി പിടിക്കട്ടെ; പൂഷാവ് അവളെ കാക്കട്ടെ. അവൾ നമുക്ക് പാൽ നിറഞ്ഞവളായി ഓരോ വർഷവും പാൽ ചുരത്തട്ടെ.
3.17.5
शुनं सुफाला वि तुदन्तु भूमिं शुनं कीनाशा अनु यन्तु वाहान् ।
शुनासीरा हविषा तोशमाना सुपिप्पला ओषधीः कर्तमस्मै ॥ ३.१७.५ ॥
നല്ല കലപ്പഫലങ്ങൾ ഭൂമിയെ കീറട്ടെ; കൊയ്ത്തുകാർ സുഖത്തോടെ കാളകളെ പിന്തുടരട്ടെ. ഹവിസ്സിൽ സന്തുഷ്ടരായ ശുനാസീരർ ഇവനുവേണ്ടി ഫലസമൃദ്ധമായ ഔഷധികൾ ഉണ്ടാക്കട്ടെ.
3.17.6
शुनं वाहाः शुनं नरः शुनं कृषतु लाङ्गलम् ।
शुनं वरत्रा बध्यन्तां शुनमष्ट्रामुदिङ्गय ॥ ३.१७.६ ॥
കാളകൾക്ക് സുഖം, മനുഷ്യർക്ക് സുഖം; കലപ്പ സുഖത്തോടെ ഉഴട്ടെ. തോൽക്കയറുകൾ സുഖത്തോടെ കെട്ടട്ടെ; തോട്ടി സുഖത്തോടെ ഉയർത്തി തെളിക്കട്ടെ.
3.17.7
शुनासीरेह स्म मे जुषेथाम् ।
यद्दिवि चक्रथुः पयस्तेनेमामुप सिञ्चतम् ॥ ३.१७.७ ॥
ഓ ശുനാസീരന്മാരേ, ഇവിടെ എന്റെ സേവ സ്വീകരിക്കുവിൻ. ദിവിയിൽ നിങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ച പയസ്സുകൊണ്ട് ഈ ഭൂമിയെ നനയ്ക്കുവിൻ.
3.17.8
सीते वन्दामहे त्वार्वाची सुभगे भव ।
यथा नः सुमना असो यथा नः सुफला भुवः ॥ ३.१७.८ ॥
ഓ സീതേ, നിന്നെ വന്ദിക്കുന്നു. ഞങ്ങളുടെ നേർക്ക് വന്ന് ഭാഗ്യവതിയാകൂ; ഞങ്ങളോട് പ്രസന്നമനസ്കയായി ഫലദായിനിയാകൂ.
3.17.9
घृतेन सीता मधुना समक्ता विश्वैर्देवैरनुमता मरुद्भिः ।
सा नः सीते पयसाभ्याववृत्स्वोर्जस्वती घृतवत्पिन्वमाना ॥ ३.१७.९ ॥
നെയ്യും തേനും പൂശപ്പെട്ട സീത, എല്ലാ ദേവന്മാരാലും മരുത്തുക്കളാലും അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടവൾ; ഓ സീതേ, അവൾ പയസ്സോടെ ഞങ്ങളുടെ നേർക്ക് തിരിയട്ടെ; രസസമ്പന്നയും നെയ്യ് നിറഞ്ഞവളുമായി വർധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കട്ടെ.