अथर्ववेद · सूक्त 3.18

3.18.1

इमां खनाम्योषधिं वीरुधां बलवत्तमाम् ।
यया सपत्नीं बाधते यया संविन्दते पतिम् ॥ ३.१८.१ ॥

वेलींमध्ये सर्वात बलवान अशा या औषधीला मी खणून काढतो; जिच्याद्वारे (पत्नी) सवतीला पीडा देते आणि जिच्याद्वारे पतीला मिळवते.

उत्तानपर्णे सुभगे देवजूते सहस्वति ।
सपत्नीं मे परा णुद पतिं मे केवलं कृधि ॥ ३.१८.२ ॥

वरच्या दिशेने पाने असलेली, सौभाग्यवती, देवांनी प्रेरित केलेली, बलवती, माझ्या सवतीला दूर पळव; माझ्या पतीला फक्त माझाच कर.

नहि ते नाम जग्राह नो अस्मिन् रमसे पतौ ।
परामेव परावतं सपत्नीं गमयामसि ॥ ३.१८.३ ॥

तुझे नाव तिने घेतले नाही, आणि तू या पतीत रमत नाहीस; सवतीला आम्ही दूरातही दूर पाठवतो.

उत्तराहमुत्तर उत्तरेदुत्तराभ्यः ।
अधः सपत्नी या ममाधरा साधराभ्यः ॥ ३.१८.४ ॥

मी उंच आहे, अधिक उंच आहे, उंचांपेक्षाही उंच आहे; माझी जी सवत आहे, ती खाली आहे, खालच्यांपेक्षाही खाली आहे.

अहमस्मि सहमानाथो त्वमसि सासहिः ।
उभे सहस्वती भूत्वा सपत्नीं मे सहावहै ॥ ३.१८.५ ॥

मी विजयी आहे, आणि तूही विजयी आहेस; दोघी बलवती होऊन माझ्या सवतीला एकत्र जिंकू.

अभि तेऽधां सहमानामुप तेऽधां सहीयसीम् ।
मामनु प्र ते मनो वत्सं गौरिव धावतु पथा वारिव धावतु ॥ ३.१८.६ ॥

तुझ्यासाठी जिंकणारीला पुढे ठेवतो, तुझ्याजवळ अधिक बलवतीला ठेवतो; तुझे मन माझ्यामागे धावो, गाय वासराच्या मागे धावते तसे, पाणी मार्गाने धावते तसे.