अथर्ववेद · सूक्त 3.2

3.2.1

अग्निर्नो दूतः प्रत्येतु विद्वान् प्रतिदहन्न् अभिशस्तिमरातिम् ।
स चित्तानि मोहयतु परेषां निर्हस्तांश्च कृणवज्जातवेदाः ॥ ३.२.१ ॥

अग्नी आमचा दूत होऊन परत येवो, ज्ञानी होऊन, आमच्यावरील शाप आणि वैर जाळत. त्याने शत्रूंची मने मोहून टाकावीत आणि त्यांना निःशस्त्र करावे, तो जातवेदा.

अयमग्निरमूमुहद्यानि चित्तानि वो हृदि ।
वि वो धमत्वोकसः प्र वो धमतु सर्वतः ॥ ३.२.२ ॥

हा अग्नी तुमच्या हृदयातील तुमची जी मने मोहित करतो, त्याने तुम्हाला तुमच्या घरांपासून विखुरावे; त्याने तुम्हाला सर्व बाजूंनी फुंकून टाकावे.

इन्द्र चित्तानि मोहयन्न् अर्वाङाकूत्या चर ।
अग्नेर्वातस्य ध्राज्या तान् विषूचो वि नाशय ॥ ३.२.३ ॥

हे इंद्रा, मनांना मोहवीत, संकल्पाने आमच्याकडे ये; अग्नी आणि वायूच्या वेगाने त्यांना विखुरून नष्ट कर.

व्याकूतय एषामिताथो चित्तानि मुह्यत ।
अथो यदद्यैषां हृदि तदेषां परि निर्जहि ॥ ३.२.४ ॥

यांचे संकल्प विखुरले जावोत, यांची मने मोहित होवोत; आज यांच्या हृदयात जे आहे ते यांच्यापासून दूर कर.

अमीषां चित्तानि प्रतिमोहयन्ती गृहाणाङ्गान्यप्वे परेहि ।
अभि प्रेहि निर्दह हृत्सु शोकैर्ग्राह्यामित्रांस्तमसा विध्य शत्रून् ॥ ३.२.५ ॥

त्यांची मने उलटी मोहवीत, त्यांच्या अंगांना धर; हे अप्वा, पुढे ये. पुढे येऊन, त्यांची हृदये ज्वालांनी जाळ; शत्रूंना धरून अंधाराने भेद.

असौ या सेना मरुतः परेषामस्मान् ऐत्यभ्योजसा स्पर्धमाना ।
तां विध्यत तमसापव्रतेन यथैषामन्यो अन्यं न जानात् ॥ ३.२.६ ॥

हे मरुतांनो, शत्रूंची ती सेना बलाने आमच्याकडे स्पर्धा करीत येत आहे; तिला अंधाराने आणि अपव्रत संकल्पाने भेद, म्हणजे त्यांच्यातील एकाला दुसरा ओळखू नये.