અથર્વવેદ · સૂક્ત 3.25

3.25.1

उत्तुदस्त्वोत्तुदतु मा धृथाः शयने स्वे ।
इषुः कामस्य या भीमा तया विध्यामि त्वा हृदि ॥ ३.२५.१ ॥

જે ભોંકનાર છે તે ભોંકે; તારી પોતાની શય્યામાં રહીશ નહીં. કામનું જે ભયંકર બાણ છે, તેનાથી હું તને હૃદયમાં વીંધું છું.

आधीपर्णां कामशल्यामिषुं संकल्पकुल्मलाम् ।
तां सुसंनतां कृत्वा कामो विध्यतु त्वा हृदि ॥ ३.२५.२ ॥

પાંખોવાળા, કામનું ટોચ ધરાવતા, સંકલ્પનો અગ્રભાગ ધરાવતા બાણને સારી રીતે વાળીને કામ તને હૃદયમાં વીંધો.

या प्लीहानं शोषयति कामस्येषुः सुसंनता ।
प्राचीनपक्षा व्योषा तया विध्यामि त्वा हृदि ॥ ३.२५.३ ॥

કામનું જે બાણ પ્લીહાને સુકવે છે, સારી રીતે વળેલું, આગળ પાંખોવાળું, બાળનારું, તેનાથી હું તને હૃદયમાં વીંધું છું.

शुचा विद्धा व्योषया शुष्कास्याभि सर्प मा ।
मृदुर्निमन्युः केवली प्रियवादिन्यनुव्रता ॥ ३.२५.४ ॥

શોકથી વીંધાયેલી, બળતા બાણથી, સૂકા મુખવાળી, તું મારી તરફ સરકી આવ. કોમળ, ક્રોધ વિનાની, ફક્ત મારી, મીઠું બોલનારી, અનુસરનારી.

आजामि त्वाजन्या परि मातुरथो पितुः ।
यथा मम क्रतावसो मम चित्तमुपायसि ॥ ३.२५.५ ॥

હું તને આકર્ષણ-મંત્રથી ખેંચું છું, માતા અને પિતા પાસેથી પણ વીંટીને, જેથી તું મારા સંકલ્પમાં રહે અને મારા ચિત્ત પાસે આવે.

व्यस्यै मित्रावरुणौ हृदश्चित्तान्यस्यतम् ।
अथैनामक्रतुं कृत्वा ममैव कृणुतं वशे ॥ ३.२५.६ ॥

મિત્ર અને વરુણ, આના હૃદયના ચિત્તોને એના માટે ઉલાળી દો. પછી એને વિવેકહીન બનાવીને ફક્ત મારા વશમાં કરી દો.