અથર્વવેદ · સૂક્ત 4.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.1.1
ब्रह्म जज्ञानं प्रथमं पुरस्ताद्वि सीमतः सुरुचो वेन आवः ।
स बुध्न्या उपमा अस्य विष्ठाः सतश्च योनिमसतश्च वि वः ॥ ४.१.१ ॥
આદિમાં, પ્રથમ, સીમાઓમાંથી બ્રહ્મ જન્મ્યું; તેજસ્વી સૂર્યને વેને પ્રગટ કર્યો. તેણે આના તળિયાં અને નજીકનાં સ્થાનો વિસ્તાર્યાં; સતનું અને અસતનું ઉદ્ગમસ્થાન તમારા માટે જુદું પાડ્યું.
4.1.2
इयं पित्र्या राष्ट्र्येत्वग्रे प्रथमाय जनुषे भुवनेष्ठाः ।
तस्मा एतं सुरुचं ह्वारमह्यं घर्मं श्रीणन्तु प्रथमाय धास्यवे ॥ ४.१.२ ॥
આ પિતૃઓનું, રાષ્ટ્રનું છે; આગળ આવે. લોકોમાં સ્થિત પ્રથમ જન્મેલા માટે; તેના માટે આ તેજસ્વી વાંકું પાત્ર હો; મારા માટે તેઓ આ ઉષ્માને પકાવે, જેને પ્રથમ સ્થાપવામાં આવશે તેના માટે.
4.1.3
प्र यो जज्ञे विद्वान् अस्य बन्धुर्विश्वा देवानां जनिमा विवक्ति ।
ब्रह्म ब्रह्मण उज्जभार मध्यान् नीचैरुच्चैः स्वधा अभि प्र तस्थौ ॥ ४.१.३ ॥
આનો બંધુ બનીને પ્રથમ જન્મેલો જ્ઞાની, બધા દેવોના જન્મોનું વર્ણન કરે છે. બ્રહ્મે બ્રહ્મને મધ્યમાંથી ઉપાડ્યું; નીચે અને ઉપર રહેલી સ્વધાઓ તેની તરફ ઊભી રહી.
4.1.4
स हि विदः स पृथिव्या ऋतस्था मही क्षेमं रोदसी अस्कभायत् ।
महान् मही अस्कभायद्वि जातो द्यां सद्म पार्थिवं च रजः ॥ ४.१.४ ॥
તેણે જ પૃથ્વીમાં ઋતમાં સ્થિત રહેલાઓને જાણ્યા; મહાન બંને લોકોને (દ્યાવાપૃથિવી) સુરક્ષિત રીતે ધારણ કર્યા. મહાન મહાનોને ધારણ કર્યા; પ્રગટ થઈને આકાશ, પાર્થિવ નિવાસ અને અંતરિક્ષને સ્થાપ્યા.
4.1.5
स बुध्न्यादाष्ट्र जनुषोऽभ्यग्रं बृहस्पतिर्देवता तस्य सम्राट् ।
अहर्यच्छुक्रं ज्योतिषो जनिष्टाथ द्युमन्तो वि वसन्तु विप्राः ॥ ४.१.५ ॥
તે ઊંડાણમાંથી, જન્મની સીમાથી, આગળ (પ્રગટ થયો); બૃહસ્પતિ દેવ, તેનો સમ્રાટ. તે શુક્ર (તેજસ્વી) જ્યોતિ લાવ્યો; પછી જ્યોતિમાંથી જન્મ્યો; ત્યારે તેજસ્વી વિપ્રો (ઋષિઓ) (તેમાં) જુદા જુદા વસે.
4.1.6
नूनं तदस्य काव्यो हिनोति महो देवस्य पूर्व्यस्य धाम ।
एष जज्ञे बहुभिः साकमित्था पूर्वे अर्धे विषिते ससन् नु ॥ ४.१.६ ॥
ખરેખર તે કવિ મહાન, પ્રાચીન દેવના ધામને ગતિ આપે છે. આ ઘણાની સાથે આ રીતે જન્મ્યો; પૂર્વના, દૂરના, બંધ અર્ધમાં વસતા.
4.1.7
योऽथर्वाणं पितरं देवबन्धुं बृहस्पतिं नमसाव च गछात् ।
त्वं विश्वेषां जनिता यथासः कविर्देवो न दभायत्स्वधावान् ॥ ४.१.७ ॥
અથર્વન નામના પિતા, દેવબંધુ બૃહસ્પતિ પાસે નમસ્કાર સાથે જાય. તું સૌનો જનક થા; કવિ અને દેવની જેમ, સ્વધાવાન, કદી છેતરાય નહીં તેવો.