அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 4.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.1.1
ब्रह्म जज्ञानं प्रथमं पुरस्ताद्वि सीमतः सुरुचो वेन आवः ।
स बुध्न्या उपमा अस्य विष्ठाः सतश्च योनिमसतश्च वि वः ॥ ४.१.१ ॥
முதலில், ஆதியில், எல்லைகளிலிருந்து பிரம்மம் பிறந்தது; ஒளிரும் சூரியனை வேனன் வெளிப்படுத்தினான். அவன் இதன் அடித்தளங்களையும் அருகிலுள்ள இடங்களையும் விரித்தான்; சத்தின் மூலத்தையும் அசத்தின் மூலத்தையும் உங்களுக்காக வேறுபடுத்தினான்.
4.1.2
इयं पित्र्या राष्ट्र्येत्वग्रे प्रथमाय जनुषे भुवनेष्ठाः ।
तस्मा एतं सुरुचं ह्वारमह्यं घर्मं श्रीणन्तु प्रथमाय धास्यवे ॥ ४.१.२ ॥
இது தந்தையருக்குரியது, அரசுக்குரியது; முன்னால் வரட்டும். உலகங்களில் நிலைத்திருக்கும் முதல் பிறந்தவனுக்கு; அவனுக்கு இந்த ஒளிரும் வளைந்த பாத்திரம் இருக்கட்டும்; எனக்காக இந்தக் வெப்பத்தை முதலில் வைக்கப்பட இருப்பவனுக்காக அவர்கள் சமைக்கட்டும்.
4.1.3
प्र यो जज्ञे विद्वान् अस्य बन्धुर्विश्वा देवानां जनिमा विवक्ति ।
ब्रह्म ब्रह्मण उज्जभार मध्यान् नीचैरुच्चैः स्वधा अभि प्र तस्थौ ॥ ४.१.३ ॥
இதன் உறவினனாக முன் தோன்றிய ஞானி, எல்லா தேவர்களின் பிறப்புகளையும் சொல்கிறான். பிரம்மம் பிரம்மத்தை நடுவிலிருந்து தூக்கிப் பிடித்தது; கீழும் மேலும் உள்ள ஸ்வதைகள் அதை நோக்கி நின்றன.
4.1.4
स हि विदः स पृथिव्या ऋतस्था मही क्षेमं रोदसी अस्कभायत् ।
महान् मही अस्कभायद्वि जातो द्यां सद्म पार्थिवं च रजः ॥ ४.१.४ ॥
அவனே பூமியில் ஒழுங்கில் நிலைத்திருப்பவற்றை அறிந்தான்; பெரிய இரண்டு உலகங்களையும் பாதுகாப்பாக தாங்கினான். பெரியவன் பெரிய (உலகங்களை) தாங்கினான்; தோன்றி வானத்தையும், பார்த்திவ வாசஸ்தானத்தையும், அந்தரிக்ஷத்தையும் நிலைநிறுத்தினான்.
4.1.5
स बुध्न्यादाष्ट्र जनुषोऽभ्यग्रं बृहस्पतिर्देवता तस्य सम्राट् ।
अहर्यच्छुक्रं ज्योतिषो जनिष्टाथ द्युमन्तो वि वसन्तु विप्राः ॥ ४.१.५ ॥
அவன் ஆழத்திலிருந்து, பிறப்பின் எல்லையிலிருந்து, முன்னிருப்பதை நோக்கி (வெளிப்பட்டான்); பிருஹஸ்பதி தேவன், அவனுடைய சக்ரவர்த்தி. அவன் ஒளிரும் சுக்ர ஒளியைக் கொண்டு வந்தான்; பின்னர் ஒளியிலிருந்து பிறந்தான்; அப்போது ஒளிரும் விப்ரர்கள் (ரிஷிகள்) வேறுவேறாக வசிக்கட்டும்.
4.1.6
नूनं तदस्य काव्यो हिनोति महो देवस्य पूर्व्यस्य धाम ।
एष जज्ञे बहुभिः साकमित्था पूर्वे अर्धे विषिते ससन् नु ॥ ४.१.६ ॥
உண்மையாக அந்தக் கவியானவர் மகத்தான பழைய தேவனின் இருப்பிடத்தை இயக்குகிறார். இவர் பலருடன் சேர்ந்து இவ்வாறு பிறந்தார்; முந்தைய, தொலைவில் மூடப்பட்ட பாதியில் தங்கியிருந்து.
4.1.7
योऽथर्वाणं पितरं देवबन्धुं बृहस्पतिं नमसाव च गछात् ।
त्वं विश्वेषां जनिता यथासः कविर्देवो न दभायत्स्वधावान् ॥ ४.१.७ ॥
அதர்வனாகிய தந்தையும், தேவர்களின் உறவினருமான பிருஹஸ்பதியிடம் வணக்கத்துடன் செல்லட்டும். நீ அனைவரின் பிறப்பிப்பவனாக இருப்பாய்; கவியும் தேவனும் போல, சுவதாவான், ஏமாறாதவனாக.