ਅਥਰਵਵੇਦ · ਸੂਕਤ 4.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.1.1
ब्रह्म जज्ञानं प्रथमं पुरस्ताद्वि सीमतः सुरुचो वेन आवः ।
स बुध्न्या उपमा अस्य विष्ठाः सतश्च योनिमसतश्च वि वः ॥ ४.१.१ ॥
ਆਦਿ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲਾਂ, ਹੱਦਾਂ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮ ਜਨਮਿਆ; ਚਮਕਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਨ ਨੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਇਸ ਦੀਆਂ ਡੂੰਘਾਈਆਂ ਅਤੇ ਨੇੜਲੇ ਥਾਵਾਂ ਫੈਲਾਈਆਂ; ਸਤ ਦਾ ਸਰੋਤ ਅਤੇ ਅਸਤ ਦਾ ਸਰੋਤ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵੱਖ ਕੀਤਾ।
4.1.2
इयं पित्र्या राष्ट्र्येत्वग्रे प्रथमाय जनुषे भुवनेष्ठाः ।
तस्मा एतं सुरुचं ह्वारमह्यं घर्मं श्रीणन्तु प्रथमाय धास्यवे ॥ ४.१.२ ॥
ਇਹ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ, ਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਹੈ; ਅੱਗੇ ਆਵੇ। ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮੇ ਲਈ; ਉਸ ਲਈ ਇਹ ਚਮਕਦਾ ਵਕਰਾ ਭਾਂਡਾ ਹੋਵੇ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਹ ਇਸ ਗਰਮੀ ਨੂੰ ਪਕਾਉਣ, ਜਿਸਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਰੱਖਿਆ ਜਾਣਾ ਹੈ ਉਸ ਲਈ।
4.1.3
प्र यो जज्ञे विद्वान् अस्य बन्धुर्विश्वा देवानां जनिमा विवक्ति ।
ब्रह्म ब्रह्मण उज्जभार मध्यान् नीचैरुच्चैः स्वधा अभि प्र तस्थौ ॥ ४.१.३ ॥
ਇਸ ਦਾ ਬੰਧੂ ਬਣ ਕੇ ਅੱਗੇ ਜਨਮਿਆ ਗਿਆਨੀ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਚੁੱਕਿਆ; ਹੇਠਾਂ ਅਤੇ ਉੱਪਰ ਦੀਆਂ ਸਵਧਾਵਾਂ ਉਸ ਵੱਲ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਹੋਈਆਂ।
4.1.4
स हि विदः स पृथिव्या ऋतस्था मही क्षेमं रोदसी अस्कभायत् ।
महान् मही अस्कभायद्वि जातो द्यां सद्म पार्थिवं च रजः ॥ ४.१.४ ॥
ਉਹੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਰਿਤ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਮਹਾਨ ਦੋਵਾਂ ਲੋਕਾਂ (ਦਿਆਵਾਪ੍ਰਿਥਿਵੀ) ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਥੰਮਿਆ। ਮਹਾਨ ਨੇ ਮਹਾਨ (ਲੋਕਾਂ) ਨੂੰ ਥੰਮਿਆ; ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਕੇ ਆਕਾਸ਼, ਪਾਰਥਿਵ ਨਿਵਾਸ ਅਤੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਨੂੰ ਟਿਕਾਇਆ।
4.1.5
स बुध्न्यादाष्ट्र जनुषोऽभ्यग्रं बृहस्पतिर्देवता तस्य सम्राट् ।
अहर्यच्छुक्रं ज्योतिषो जनिष्टाथ द्युमन्तो वि वसन्तु विप्राः ॥ ४.१.५ ॥
ਉਹ ਡੂੰਘਾਈ ਤੋਂ, ਜਨਮ ਦੀ ਹੱਦ ਤੋਂ, ਅੱਗੇ (ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ); ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇਵਤਾ, ਉਸਦਾ ਸਮਰਾਟ। ਉਸਨੇ ਸ਼ੁਕਰ (ਚਮਕਦੀ) ਜੋਤ ਲਿਆਂਦੀ; ਫਿਰ ਜੋਤ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ; ਤਦ ਚਮਕਦੇ ਵਿਪ੍ਰ (ਰਿਸ਼ੀ) (ਉਸ ਵਿੱਚ) ਵੱਖੋ-ਵੱਖ ਵਸਣ।
4.1.6
नूनं तदस्य काव्यो हिनोति महो देवस्य पूर्व्यस्य धाम ।
एष जज्ञे बहुभिः साकमित्था पूर्वे अर्धे विषिते ससन् नु ॥ ४.१.६ ॥
ਬਿਲਕੁਲ ਉਹ ਕਵੀ ਮਹਾਨ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਗਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਨੇਕਾਂ ਨਾਲ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਨਮਿਆ; ਪਹਿਲੇ, ਦੂਰ ਦੇ, ਬੰਦ ਅਰਧ ਵਿੱਚ ਵਸਦਾ ਹੋਇਆ।
4.1.7
योऽथर्वाणं पितरं देवबन्धुं बृहस्पतिं नमसाव च गछात् ।
त्वं विश्वेषां जनिता यथासः कविर्देवो न दभायत्स्वधावान् ॥ ४.१.७ ॥
ਅਥਰਵਨ ਨਾਮ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬੰਧੂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਕੋਲ ਨਮਸਕਾਰ ਸਹਿਤ ਜਾਵੇ। ਤੂੰ ਸਭ ਦਾ ਜਨਕ ਹੋਵੇਂ; ਕਵੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਵਾਂਗ, ਸ੍ਵਧਾਵਾਨ, ਕਦੇ ਧੋਖਾ ਨਾ ਖਾਣ ਵਾਲਾ।