Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

അഥർവവേദം · സൂക്തം 4.1

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

4.1.1

ब्रह्म जज्ञानं प्रथमं पुरस्ताद्वि सीमतः सुरुचो वेन आवः ।
स बुध्न्या उपमा अस्य विष्ठाः सतश्च योनिमसतश्च वि वः ॥ ४.१.१ ॥

ആദിയിൽ, ആദ്യമായി, അതിരുകളിൽ നിന്ന് ബ്രഹ്മം ജനിച്ചു; തിളങ്ങുന്ന സൂര്യനെ വേനൻ വെളിപ്പെടുത്തി. ഇതിന്റെ അടിത്തട്ടുകളും അടുത്ത സ്ഥലങ്ങളും അവൻ വിരിച്ചു; സത്തിന്റെയും അസത്തിന്റെയും ഉറവിടങ്ങൾ നിങ്ങൾക്കായി വേർതിരിച്ചു.

4.1.2

इयं पित्र्या राष्ट्र्येत्वग्रे प्रथमाय जनुषे भुवनेष्ठाः ।
तस्मा एतं सुरुचं ह्वारमह्यं घर्मं श्रीणन्तु प्रथमाय धास्यवे ॥ ४.१.२ ॥

ഇത് പിതൃക്കൾക്കും രാഷ്ട്രത്തിനും ഉള്ളത്; മുന്നിലേക്ക് വരട്ടെ. ലോകങ്ങളിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ആദ്യം ജനിച്ചവനു വേണ്ടി; അവന് ഈ തിളങ്ങുന്ന വളഞ്ഞ പാത്രം ഉണ്ടാകട്ടെ; എനിക്കായി അവർ ഈ ചൂട് ആദ്യം വെക്കാനിരിക്കുന്നവനു വേണ്ടി പാകം ചെയ്യട്ടെ.

4.1.3

प्र यो जज्ञे विद्वान् अस्य बन्धुर्विश्वा देवानां जनिमा विवक्ति ।
ब्रह्म ब्रह्मण उज्जभार मध्यान् नीचैरुच्चैः स्वधा अभि प्र तस्थौ ॥ ४.१.३ ॥

ഇതിന്റെ ബന്ധുവായി ആദ്യം ജനിച്ച ജ്ഞാനി, എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും ജന്മങ്ങൾ വിവരിക്കുന്നു. ബ്രഹ്മം ബ്രഹ്മത്തെ മധ്യത്തിൽ നിന്ന് ഉയർത്തി; താഴെയും മുകളിലും ഉള്ള സ്വധകൾ അതിന് നേരെ നിന്നു.

4.1.4

स हि विदः स पृथिव्या ऋतस्था मही क्षेमं रोदसी अस्कभायत् ।
महान् मही अस्कभायद्वि जातो द्यां सद्म पार्थिवं च रजः ॥ ४.१.४ ॥

അവൻ തന്നെ ഭൂമിയിലെ ഋതത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവയെ അറിഞ്ഞു; മഹത്തായ രണ്ടു ലോകങ്ങളെ (ദ്യാവാപൃഥിവി) സുരക്ഷിതമായി താങ്ങി. മഹാനായവൻ മഹത്തായവയെ താങ്ങി; ഉദിച്ചു, ആകാശത്തെയും പാർഥിവ വാസസ്ഥലത്തെയും അന്തരീക്ഷത്തെയും ഉറപ്പിച്ചു.

4.1.5

स बुध्न्यादाष्ट्र जनुषोऽभ्यग्रं बृहस्पतिर्देवता तस्य सम्राट् ।
अहर्यच्छुक्रं ज्योतिषो जनिष्टाथ द्युमन्तो वि वसन्तु विप्राः ॥ ४.१.५ ॥

അവൻ ആഴത്തിൽ നിന്ന്, ജന്മത്തിന്റെ അതിരിൽ നിന്ന്, മുന്നിലേക്ക് (പ്രകടനായി); ബൃഹസ്പതി ദേവൻ, അവന്റെ ചക്രവർത്തി. അവൻ ശുക്ര (തിളങ്ങുന്ന) പ്രകാശം കൊണ്ടുവന്നു; പിന്നെ പ്രകാശത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു; അപ്പോൾ തിളങ്ങുന്ന വിപ്രർ (ഋഷിമാർ) (അതിൽ) വേറിട്ട് വസിക്കട്ടെ.

4.1.6

नूनं तदस्य काव्यो हिनोति महो देवस्य पूर्व्यस्य धाम ।
एष जज्ञे बहुभिः साकमित्था पूर्वे अर्धे विषिते ससन् नु ॥ ४.१.६ ॥

തീർച്ചയായും ആ കവി മഹാനായ പുരാതന ദേവന്റെ ധാമത്തെ ചലിപ്പിക്കുന്നു. ഇദ്ദേഹം പലരോടൊപ്പം ഇങ്ങനെ ജനിച്ചു; മുൻപുള്ള, ദൂരെയുള്ള, അടഞ്ഞ അർധത്തിൽ വസിച്ചുകൊണ്ട്.

4.1.7

योऽथर्वाणं पितरं देवबन्धुं बृहस्पतिं नमसाव च गछात् ।
त्वं विश्वेषां जनिता यथासः कविर्देवो न दभायत्स्वधावान् ॥ ४.१.७ ॥

അഥർവൻ എന്ന പിതാവും ദേവബന്ധുവായ ബൃഹസ്പതിയുടെ അടുത്തേക്കു നമസ്കാരത്തോടെ പോകട്ടെ. നീ എല്ലാവരുടെയും ജനിതാവായിരിക്കട്ടെ; കവിയും ദേവനും പോലെ, സ്വധാവാൻ, വഞ്ചിതനാകാത്തവനായി.