अथर्ववेद · सूक्त 4.13

4.13.1

उत देवा अवहितं देवा उन्नयथा पुनः ।
उतागश्चक्रुषं देवा देवा जीवयथा पुनः ॥ ४.१३.१ ॥

हे देवांनो, जो खाली पडला आहे त्याला तुम्ही पुन्हा वर उचलता. हे देवांनो, ज्याने अपराध केला त्यालाही तुम्ही पुन्हा जिवंत करता.

द्वाविमौ वातौ वात आ सिन्धोरा परावतः ।
दक्षं ते अन्य आवातु व्यन्यो वातु यद्रपः ॥ ४.१३.२ ॥

हे दोन वारे आहेत — एक समुद्रातून आणि दुसरा दूरून वाहतो. एक तुझ्यासाठी बल आणो; दुसरा जो दोष आहे तो वाहून नेवो.

आ वात वाहि भेषजं वि वात वाहि यद्रपः ।
त्वं हि विश्वभेषज देवानां दूत ईयसे ॥ ४.१३.३ ॥

हे वायो, औषध आण; हे वायो, जो दोष आहे तो वाहून ने. तूच सर्वरोगनिवारक आहेस; देवांचा दूत होऊन तू जातोस.

त्रायन्तामिमं देवास्त्रायन्तां मरुतां गणाः ।
त्रायन्तां विश्वा भूतानि यथायमरपा असत् ॥ ४.१३.४ ॥

देव याचे रक्षण करोत; मरुतांचे गण रक्षण करोत; सर्व भूते रक्षण करोत, म्हणजे हा निर्दोष होवो.

आ त्वागमं शंतातिभिरथो अरिष्टतातिभिः ।
दक्षं त उग्रमाभारिषं परा यक्ष्मं सुवामि ते ॥ ४.१३.५ ॥

मी शांतीच्या आशीर्वादांसह आणि संरक्षणाच्या आशीर्वादांसह तुझ्याकडे आलो आहे. तुझ्यासाठी प्रचंड बल आणले आहे; तुझ्यापासून यक्ष्मा रोग दूर घालवतो.

अयं मे हस्तो भगवान् अयं मे भगवत्तरः ।
अयं मे विश्वभेषजोऽयं शिवाभिमर्शनः ॥ ४.१३.६ ॥

माझा हा हात भाग्यवान आहे; माझा हा हात अधिक भाग्यवान आहे. माझा हा हात सर्वरोगनिवारक आहे; याचा स्पर्श शुभकारक आहे.

हस्ताभ्यां दशशाखाभ्यां जिह्वा वाचः पुरोगवी ।
अनामयित्नुभ्यां हस्ताभ्यां ताभ्यां त्वाभि मृशामसि ॥ ४.१३.७ ॥

दहा शाखांच्या दोन्ही हातांनी, वाणीच्या पुढे चालणाऱ्या जिभेने, रोग दूर करणाऱ्या त्या दोन्ही हातांनी आम्ही तुला स्पर्श करतो.