Atharvaveda · Sūkta 4.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.2.1
य आत्मदा बलदा यस्य विश्व उपासते प्रशिषं यस्य देवाः ।
योऽस्येशे द्विपदो यश्चतुष्पदः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ ४.२.१ ॥
Dador del alma, dador de fuerza, a quien todos adoran, cuyo mandato obedecen los dioses, que gobierna a los bípedos y cuadrúpedos: a ese dios ofrezcamos con la oblación.
4.2.2
यः प्राणतो निमिषतो महित्वैको राजा जगतो बभूव ।
यस्य छायामृतं यस्य मृत्युः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ ४.२.२ ॥
Quien por su grandeza llegó a ser el único rey del mundo que respira y parpadea, cuya sombra es la inmortalidad y cuya muerte también es él: a ese dios ofrezcamos con la oblación.
4.2.3
यं क्रन्दसी अवतश्चस्कभाने भियसाने रोदसी अह्वयेथाम् ।
यस्यासौ पन्था रजसो विमानः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ ४.२.३ ॥
A quien los dos mundos rugientes, sostenidos desde abajo, sostienen; a quien ustedes dos invocan con temor; cuyo camino es el medidor del aire: a ese dios ofrezcamos con la oblación.
4.2.4
यस्य द्यौरुर्वी पृथिवी च मही यस्याद उर्वन्तरिक्षम् ।
यस्यासौ सूरो विततो महित्वा कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ ४.२.४ ॥
Cuyo cielo amplio, tierra extensa y gran atmósfera son; cuyo sol, extendido por su grandeza: a ese dios ofrezcamos con la oblación.
4.2.5
यस्य विश्वे हिमवन्तो महित्वा समुद्रे यस्य रसामिदाहुः ।
इमाश्च प्रदिशो यस्य बाहू कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ ४.२.५ ॥
Por cuya grandeza existen todas las montañas nevadas, en cuyo océano se dice que está el río Rasā, y estas direcciones son sus brazos: a ese dios ofrezcamos con la oblación.
4.2.6
आपो अग्रे विश्वमावन् गर्भं दधाना अमृता ऋतज्ञाः ।
यासु देवीष्वधि देव आसीत्कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ ४.२.६ ॥
Al principio las aguas sostuvieron todo, portando el embrión, inmortales y conocedoras del ṛta. Entre aquellas aguas divinas donde estaba el dios, ¿a qué dios ofreceremos con oblación?
4.2.7
हिरण्यगर्भः समवर्तताग्रे भूतस्य जातः पतिरेक आसीत् ।
स दाधार पृथिवीमुत द्यां कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ ४.२.७ ॥
Al principio surgió Hiraṇyagarbha; él solo era el señor de todos los seres nacidos. Sostuvo la tierra y el cielo. ¿A qué dios ofreceremos con oblación?
4.2.8
आपो वत्सं जनयन्तीर्गर्भमग्रे समैरयन् ।
तस्योत जायमानस्योल्ब आसीद्धिरण्ययः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ ४.२.८ ॥
Las aguas, engendrando al ternero, al principio pusieron en movimiento juntamente al embrión. La membrana de quien nacía era dorada. ¿A qué dios ofreceremos con oblación?