Atharvaveda · Sūkta 4.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.2.1
य आत्मदा बलदा यस्य विश्व उपासते प्रशिषं यस्य देवाः ।
योऽस्येशे द्विपदो यश्चतुष्पदः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ ४.२.१ ॥
Geber des Selbst, Geber der Kraft, den alle verehren, dessen Gebot die Götter befolgen, der über Zweifüßer und Vierfüßer herrscht: diesem Gott wollen wir mit der Opfergabe dienen.
4.2.2
यः प्राणतो निमिषतो महित्वैको राजा जगतो बभूव ।
यस्य छायामृतं यस्य मृत्युः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ ४.२.२ ॥
Der durch seine Größe allein König wurde über die atmende, blinzelnde Welt, dessen Schatten Unsterblichkeit und dessen Tod er selbst ist: diesem Gott wollen wir mit der Opfergabe dienen.
4.2.3
यं क्रन्दसी अवतश्चस्कभाने भियसाने रोदसी अह्वयेथाम् ।
यस्यासौ पन्था रजसो विमानः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ ४.२.३ ॥
Den die beiden brüllenden Welten, von unten gestützt, tragen; den ihr beide in Furcht anruft; dessen Pfad der Vermesser der Luft ist: diesem Gott wollen wir mit der Opfergabe dienen.
4.2.4
यस्य द्यौरुर्वी पृथिवी च मही यस्याद उर्वन्तरिक्षम् ।
यस्यासौ सूरो विततो महित्वा कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ ४.२.४ ॥
Dessen weiter Himmel, weite Erde und große Luft sind; dessen Sonne sich durch seine Größe ausbreitet: diesem Gott wollen wir mit der Opfergabe dienen.
4.2.5
यस्य विश्वे हिमवन्तो महित्वा समुद्रे यस्य रसामिदाहुः ।
इमाश्च प्रदिशो यस्य बाहू कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ ४.२.५ ॥
Durch dessen Größe alle schneebedeckten Berge sind, in dessen Meer der Fluss Rasā heißt, und dessen Arme diese Richtungen sind: diesem Gott wollen wir mit der Opfergabe dienen.
4.2.6
आपो अग्रे विश्वमावन् गर्भं दधाना अमृता ऋतज्ञाः ।
यासु देवीष्वधि देव आसीत्कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ ४.२.६ ॥
Im Anfang trugen die Wasser alles, den Keim bergend, unsterblich und das ṛta kennend. Unter denen, in den göttlichen Wassern, wo der Gott weilte: welchem Gott wollen wir mit Opfergabe dienen?
4.2.7
हिरण्यगर्भः समवर्तताग्रे भूतस्य जातः पतिरेक आसीत् ।
स दाधार पृथिवीमुत द्यां कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ ४.२.७ ॥
Im Anfang erhob sich Hiraṇyagarbha; er allein war der Herr aller geborenen Wesen. Er trug Erde und Himmel. Welchem Gott wollen wir mit Opfergabe dienen?
4.2.8
आपो वत्सं जनयन्तीर्गर्भमग्रे समैरयन् ।
तस्योत जायमानस्योल्ब आसीद्धिरण्ययः कस्मै देवाय हविषा विधेम ॥ ४.२.८ ॥
Die Wasser, das Kalb gebärend, setzten im Anfang den Keim gemeinsam in Bewegung. Die Hülle des Geborenwerdenden war golden. Welchem Gott wollen wir mit Opfergabe dienen?