અથર્વવેદ · સૂક્ત 4.20

4.20.1

आ पश्यति प्रति पश्यति परा पश्यति पश्यति ।
दिवमन्तरिक्षमाद्भूमिं सर्वं तद्देवि पश्यति ॥ ४.२०.१ ॥

તે આગળ જુએ છે, પાછળ જુએ છે, દૂર પણ જુએ છે; હે દેવી, તે આકાશ, અંતરિક્ષ, પૃથ્વી—સર્વ જુએ છે.

तिस्रो दिवस्तिस्रः पृथिवीः षट्चेमाः प्रदिशाः पृथक् ।
त्वयाहं सर्वा भूतानि पश्यानि देव्योषधे ॥ ४.२०.२ ॥

ત્રણ સ્વર્ગ, ત્રણ પૃથ્વી, આ છ દિશાઓ જુદી જુદી છે; હે દેવી ઓષધિ, તારા વડે હું સર્વ પ્રાણીઓ જોઉં.

दिव्यस्य सुपर्णस्य तस्य हासि कनीनिका ।
सा भूमिमा रुरोहिथ वह्यं श्रान्ता वधूरिव ॥ ४.२०.३ ॥

તું એ દિવ્ય સુપર્ણ પક્ષીની કીકી છે; થાકેલી વધૂની જેમ તું ધરતી પર ચઢી આવી છે.

तां मे सहस्राक्षो देवो दक्षिणे हस्त आ दधत् ।
तयाहं सर्वं पश्यामि यश्च शूद्र उतार्यः ॥ ४.२०.४ ॥

સહસ્રાક્ષ દેવે તેને મારા માટે જમણા હાથમાં ધારણ કરી; તેના વડે હું સર્વ જોઉં છું—શૂદ્ર અને આર્ય બંનેને.

आविष्कृणुष्व रूपाणि मात्मानमप गूहथाः ।
अथो सहस्रचक्षो त्वं प्रति पश्याः किमीदिनः ॥ ४.२०.५ ॥

તારાં રૂપો પ્રગટ કર, પોતાને મારાથી છુપાવીશ નહિ; અને હે સહસ્રાક્ષી, તું જાસૂસો અને કપટીઓ તરફ પાછું જો.

दर्शय मा यातुधानान् दर्शय यातुधान्यः ।
पिशाचान्त्सर्वान् दर्शयेति त्वा रभ ओषधे ॥ ४.२०.६ ॥

મને યાતુધાનોને બતાવ, યાતુધાનીઓને બતાવ; બધા પિશાચોને બતાવ—એમ કહીને હે ઓષધિ, હું તને પકડું છું.

कश्यपस्य चक्षुरसि शुन्याश्च चतुरक्ष्याः ।
वीध्रे सूर्यमिव सर्पन्तं मा पिशाचं तिरस्करः ॥ ४.२०.७ ॥

તું કશ્યપની આંખ છે; શુની અને ચતુરક્ષીની આંખ પણ તું જ. વીધ્રમાં સરકતા સૂર્યની જેમ પિશાચને મારાથી છુપાવી દે.

उदग्रभं परिपाणाद्यातुधानं किमीदिनम् ।
तेनाहं सर्वं पश्याम्युत शूद्रमुतार्यम् ॥ ४.२०.८ ॥

પરિપાણમાંથી યાતુધાન અને કિમીદીને મેં ઉખેડી કાઢ્યા. તે શક્તિથી હું સર્વને જોઉં છું — શૂદ્રને પણ અને આર્યને પણ.

यो अन्तरिक्षेण पतति दिवं यश्च अतिसर्पति ।
भूमिं यो मन्यते नाथं तं पिशाचं प्र दर्शय ॥ ४.२०.९ ॥

જે અંતરિક્ષમાંથી ઊડે છે, જે આકાશ સુધી જાય છે, જે ધરતીને પાર સરકે છે, જે ધરતીને પોતાનો સ્વામી માને છે — તે પિશાચને પ્રગટ કર.