అథర్వవేదం · సూక్తం 4.20

4.20.1

आ पश्यति प्रति पश्यति परा पश्यति पश्यति ।
दिवमन्तरिक्षमाद्भूमिं सर्वं तद्देवि पश्यति ॥ ४.२०.१ ॥

ఆమె ముందుకు చూస్తుంది, వెనుకకు చూస్తుంది, దూరంగా చూస్తుంది; ఓ దేవీ, ఆమె ఆకాశాన్ని, అంతరిక్షాన్ని, భూమిని, అన్నింటినీ చూస్తుంది.

तिस्रो दिवस्तिस्रः पृथिवीः षट्चेमाः प्रदिशाः पृथक् ।
त्वयाहं सर्वा भूतानि पश्यानि देव्योषधे ॥ ४.२०.२ ॥

మూడు స్వర్గాలు, మూడు భూములు, ఈ ఆరు దిశలు వేరుగా ఉన్నాయి; ఓ దేవీ ఓషధీ, నీ ద్వారా నేను సమస్త ప్రాణులను చూస్తాను.

दिव्यस्य सुपर्णस्य तस्य हासि कनीनिका ।
सा भूमिमा रुरोहिथ वह्यं श्रान्ता वधूरिव ॥ ४.२०.३ ॥

నీవు ఆ దివ్య సుపర్ణ పక్షి కంటిపాప; అలసిన వధువు వాహనం ఎక్కినట్లు నీవు భూమిపైకి ఎక్కి వచ్చావు.

तां मे सहस्राक्षो देवो दक्षिणे हस्त आ दधत् ।
तयाहं सर्वं पश्यामि यश्च शूद्र उतार्यः ॥ ४.२०.४ ॥

ఆమెను సహస్రాక్ష దేవుడు నా కోసం కుడి చేతిలో ధరించాడు; ఆమె ద్వారా నేను అన్నింటినీ చూస్తాను—శూద్రుడినీ ఆర్యుడినీ.

आविष्कृणुष्व रूपाणि मात्मानमप गूहथाः ।
अथो सहस्रचक्षो त्वं प्रति पश्याः किमीदिनः ॥ ४.२०.५ ॥

నీ రూపాలను చూపు; నిన్ను నా నుండి దాచకు; మరియు ఓ సహస్రాక్షీ, నీవు గూఢచారులను, కపటులను తిరిగి చూడు.

दर्शय मा यातुधानान् दर्शय यातुधान्यः ।
पिशाचान्त्सर्वान् दर्शयेति त्वा रभ ओषधे ॥ ४.२०.६ ॥

యాతుధానులను నాకు చూపించు, యాతుధానీలను చూపించు; పిశాచులందరినీ చూపించు—అని చెప్పి, ఓ ఓషధీ, నిన్ను నేను పట్టుకుంటాను.

कश्यपस्य चक्षुरसि शुन्याश्च चतुरक्ष्याः ।
वीध्रे सूर्यमिव सर्पन्तं मा पिशाचं तिरस्करः ॥ ४.२०.७ ॥

నువ్వు కశ్యపుని కన్ను; శునిది, చతురక్షిది కూడా నువ్వే. వీధ్రంలో కదిలే సూర్యునిలా పిశాచాన్ని నా నుండి మరుగు చేయి.

उदग्रभं परिपाणाद्यातुधानं किमीदिनम् ।
तेनाहं सर्वं पश्याम्युत शूद्रमुतार्यम् ॥ ४.२०.८ ॥

పరిపాణం నుండి యాతుధానుని, కిమీదిని పైకి లాగి తీశాను. ఆ శక్తితో నేను అందరినీ చూస్తాను — శూద్రుడినీ, ఆర్యుడినీ కూడా.

यो अन्तरिक्षेण पतति दिवं यश्च अतिसर्पति ।
भूमिं यो मन्यते नाथं तं पिशाचं प्र दर्शय ॥ ४.२०.९ ॥

అంతరిక్షం గుండా ఎగిరేవాడు, ఆకాశానికి చేరేవాడు, భూమిని దాటి పాకేవాడు, భూమిని తన ప్రభువుగా భావించేవాడు — ఆ పిశాచాన్ని బయటపెట్టు.